«Το είπαμε, το κάναμε». Αυτό είναι το πρόβλημα

Είχε πρόγραμμα...
Είχε πρόγραμμα...

'Εχοντας την επίπονη συνήθεια, αλλά και την επαγγελματική υποχρέωση, να διαβάζει πρίν από κάθε εκλογική αναμέτρηση τα προγράμματα των κομμάτων ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος εστιάζει σττην μετεκλογική τους χρησιμότητα.

Ότι κι αν κάνει μια κυβέρνηση μετεκλογικά, είναι βέβαιο, ότι στο προεκλογικό της πρόγραμμα υπάρχει μία πρόταση, στην οποία «το είχε πει». 

Αυτό συμβαίνει γιατί τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων, είναι φτιαγμένα με περισσή τέχνη. Αξιοθαύμαστα, αόριστα κείμενα. Αξιοποιούν εκφράσεις με περισσότερες από μία ερμηνείες. Μπερδεύουν εσκεμμένα τις ευχές και τις προβλέψεις με την πραγματικότητα. 

Ο λόγος που τα προγράμματα των κομμάτων είναι φτιαγμένα έτσι, είναι πώς κανείς δεν τα διαβάζει. Εκτός από τους ελάχιστους που θέλουν να ξέρουν τι πραγματικά θα συμβεί μετεκλογικά, κι έχουν το χρόνο να το κάνουν. 

Τα προεκλογικά προγράμματα δεν είναι για να διαβάζονται. Αλλά για να τεκμηριώνουν, μετά τις εκλογές, την κυβερνητική συνέπεια.

Με απλά λόγια έχουν την ίδια λειτουργία με τα «ψιλά γράμματα». Αυτά που υπάρχουν στα τραπεζικά δάνεια. Στις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών. Σε αγορές προϊόντων και ιδίως στις εγγυήσεις τους. 

Άπαντες την έχουν πατήσει, έστω μία φορά. Είτε με την ψήφο τους, είτε με την αγορά τους. Τα δύο, ψήφος και αγορά, μοιάζουν αρκετά τα τελευταία χρόνια. Έχουν σίγουρα παρόμοια έξοδα promotion και διαφήμισης.

Ο νικητής των εκλογών συνήθως δεν προκύπτει από αυτά που υποσχέθηκε. Αλλά από αυτά που διάλεξε να προβάλλει, μεταξύ αυτών που υποσχέθηκε. Με τέτοια υλικά χτίζει μια συγκεκριμένη εικόνα. Την οποία μετεκλογικά καλείται να υπηρετήσει. Στο συνηθέστερο σενάριο, αυτό δηλαδή που δεν τα καταφέρνει, έχει το πρόγραμμά του ως καταφύγιο. 

Αυτό ακριβώς είδαμε στην τελευταία ανάρτηση στο twitter του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκείνη στην οποία κυριάρχησε η ατάκα: «Το είπαμε, το κάναμε. Και έτσι θα συνεχίσουμε».

Μόνο που η προεκλογική εικόνα που κατασκεύασε πριν τις εκλογές Ν.Δ ήταν η εξής: Τέλος οι φόροι, πολλές και καλές δουλειές, δεν θα βλέπετε πρόσφυγες στην γειτονιά  σας και τέρμα στην εγκληματικότητα.

Προφανώς κανείς από όσους ψήφισαν την Νέα Δημοκρατία δεν ζει σε έναν …τέτοιο κόσμο. Ούτε τον βλέπει να «στήνεται» γύρω του. Ιδίως η περίφημη όσο και απροσδιόριστη «μεσαία τάξη». Οι λόγοι είναι πασίγνωστοι, «μετριούνται» στα πορτοφόλια και τους ισολογισμούς. Άρα δεν χρειάζονται ανάλυση.

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο ποδόσφαιρο, δείχνει ότι η σημερινή κυβέρνηση είπε και άλλα πολλά. Από αυτά που δεν καταγράφονται στα προεκλογικά προγράμματα. Όμως ούτε κι αυτά φαίνεται να τηρήθηκαν.

Η ανάρτηση του πρωθυπουργού στο twitter σημαίνει μόνον ένα πράγμα: Ότι η κυβέρνηση συνειδητοποιεί πως η περίοδος των προσδοκιών τελείωσε. Θα αναβιώνει πλέον μόνον σε δημοσκοπήσεις. Κράτησε μάλιστα όσο συνήθως: Περίπου 8 μήνες. «Ένα εξάμηνο και κατιτίς» όπως λένε εκείνοι που ξέρουν. 

Μπαίνουμε λοιπόν αισίως στην περίοδο των «κοψοχέρηδων». Το αξιολάτρευτο αυτό τμήμα του εκλογικού σώματος. Εκείνο που οι μετέχοντες στα πολιτικά και μιντιακά πράγματα τόσο αγαπούν για την αφέλεια, την ευπιστία και την πολιτική «ευελιξία» του.