Δεν είναι τυχαίο το σχετικό σύνθημα που μέσα στην ευρηματικότητα του, ενώνει τους "πάντες". Κάπως έτσι ένωσε και τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης τους "πάντες" στα λιμάνια της Μυτιλήνης και της Χίου. Εκεί συγκεντρώθηκαν πολίτες στην προσπάθεια τους να αποτρέψουν την έξοδο των διμοιριών των ΜΑΤ που μόλις είχαν φτάσει από τον Πειραιά για να διασφαλίσουν την ομαλή οικοδόμηση των κλειστών δομών για τους πρόσφυγες/μετανάστες.

Στη θέα των χακί ένστολων, το πλήθος πήρε φωτιά και το καλωσόρισμα απαντήθηκε με δακρυγόνα. Η σύγκρουση ήταν μετωπική και καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας έτσι πήγε. Με οργισμένα ερωτήματα προς τους άνδρες των ΜΑΤ: «Ρε είστε γενίτσαροι; Έχετε κόρες; Θα σας τις βιάζουν οι ισλαμιστές! Έλληνες είμαστε, εσείς είστε προσκυνημένοι για 500 ευρώ!». Αυτά κι άλλα συναφή που συνήθως ακούς σε συνάξεις -κατά βάση- ακροδεξιών. Παραδίπλα όμως, σε αγαστή συμφωνία άραγε, υπήρχαν αναρχικοί, αριστεροί, δικαιωματιστές και πάει λέγοντας που στην όψη των ΜΑΤ αυταναφλέγονται, ασχέτως περίστασης.

Η υπόθεση, βεβαίως, δεν αφορά στα ΜΑΤ, αλλά στο προσφυγικό. Τα ΜΑΤ εστάλησαν για να μην επιτρέψουν σε κάτοικους που αντιδρούν να αποτρέψουν την οικοδόμηση κλειστών δομών. Στα μάτια των νησιωτών, όμως, με προεξάρχοντες τους τοπικούς άρχοντες, οι δυνάμεις των ΜΑΤ είναι οι εκπρόσωποι ενός καθεστώτος που βρίσκεται μακριά και δεν τους καταλαβαίνει, άρα τους επιβάλλεται δια του κλομπ και του δακρυγόνου…

Πάμε όμως στην ουσία, στο προσφυγικό. Τα έχει πάει ως τώρα καλά η κυβέρνηση; Όχι. Έχει ανοίξει μια μεγαλύτερη τρύπα σε αυτή που παρέλαβε. Το προσφυγικό της έχει ξεφύγει. Έχει δίκιο να προτείνει κλειστές δομές; Έχει, καθώς ήταν μέρος του προγράμματος της και κάπως πρέπει να μπει τέλος στην αθλιότητα της Μόριας και των αντίστοιχων ανοιχτών κέντρων. Είναι σωστή λύση να δημιουργηθούν στα ταλαιπωρημένα νησιά του Βορείου Αιγαίου αυτά τα κλειστά κέντρα; Και ναι και όχι, αλλά περισσότερο ναι. Διότι, γεωγραφικώς, είναι εκ των πραγμάτων τα σημεία στα οποία φτάνουν οι αιτούντες άσυλο και κάπως πρέπει να ταυτοποιηθούν. Δεν μπορούν να στέλνονται στην ενδοχώρα έτσι χύμα.

Άρα, κάποιες κλειστές δομές πρέπει να φτιαχτούν εκεί, να επιταχυνθεί η διαδικασία ασύλου, να μην υπάρχει επ' άπειρον εγκλωβισμός και -ταυτόχρονα- να αποσυμπιεστούν τα νησιά με μεταφορά των προσφύγων στην ενδοχώρα. Μεταξύ μας -εδώ που είμαστε- άλλη δόκιμη λύση δεν υπάρχει. Και ναι, Λέσβος, Σάμος και Χίος έχουν τραβήξει το μεγαλύτερο κουπί.

Αλλά με το να βλέπεις τους τοπικούς άρχοντες, σε ένα λαϊκιστικό κρεσέντο μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, να ξεσηκώνουν τον κόσμο και να έχουμε ολοήμερες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, δεν βοηθάει σε τίποτα- απλώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης τρίβουν τα χέρια τους, καθώς βρίσκουν πεδίο για να ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση. Αυτοί είναι οι μόνοι κερδισμένοι, διότι ούτε το προσφυγικό λύνεται, ούτεκάποιος άλλος μένει ικανοποιημένος.

Η κυβέρνηση πρέπει να εξηγεί και να πείθει για τις υποσχέσεις της. Οι νησιώτες μετά από τόσα χρόνια αδιαφορίας και ουσιαστικά παγίωσης του προσφυγικού ως δικό τους θέμα, δεν πιστεύουν. Η πειθώ, ακόμα κι αν έχεις απέναντι σου λαϊκιστές ή ακραίους, δεν επιβάλλεται δια της ράβδου. Τα ΜΑΤ ανέκαθεν εργαλειοποιήθηκαν και σαν σάκος του μποξ. Αλλά τώρα είναι να απορείς αν η παρουσία τους έχει κάποιο νόημα.

Παρεκτός και η κυβέρνηση βρήκε τη λύση στο "σύνθημα που όλους μας ενώνει": Στους… μπάτσους που θα δράσουν σαν αμορτισέρ, απορροφώντας τους κραδασμούς κι όταν επέλθει η κόπωση στη μάχη, όλα θα κυλήσουν όπως πρέπει. Η στρατηγική μπορεί να πετύχει, αλλά θα αφήσει διχαστικές πληγές κι οργή, που ενδέχεται να εκφραστεί (και) εναντίον των προσφύγων.

Με τη στρατηγική του κλομπ μακροπρόθεσμα μάλλον θα χάσεις…