Από τη στιγμή που ξέσπασε η πανεπιδημία μέριμνα όλων μας είναι να στηρίξουμε τα μέτρα και να τηρήσουμε τις οδηγίες που δίνει η κυβέρνηση, προκειμένου να διασχίζουμε την κοιλάδα του θανάτου με τις ελάχιστες δυνατές απώλειες ζωών. Κι όπου ήρθαμε κόντρα με την κυβέρνηση ήταν επειδή στηρίζουμε ακριβώς αυτήν της, την προσπάθεια. Δηλαδή να σπάσει η αλυσίδα αναμετάδοσης του ιού κρατώντας τις αποστάσεις, χωρίς κανενός είδους συναθροίσεων. Τώρα όλοι κάνουν ένα βήμα πίσω και τον πρώτο λόγο έχει η επιστήμη.

Αλλά όταν, σε αυτές τις κρίσιμες ημέρες, όπουάνθρωποι καταβάλουν τιτάνιες προσπάθειες στην πρώτη γραμμή της μάχης, η κυβέρνησηέρχεται και τρίβεται στην γκλίτσα του τσοπάνη, τότε θα ειπωθούν και όσα δεν είναι της παρούσης να ειπωθούν.
Αφού λοιπόν το Υπουργείο Υγείας θέλειεθελοντική συμμετοχή από όποιον μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του, «όπως γιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, ψυχολόγοι, φοιτητές, αλλά και συνταξιούχοι επιστημών υγείας», ας θυμίσουμε όσα κρύβουμε κάτω από το χαλί.

Στην Ελλάδα οικειοθελώς επιβλήθηκαν την περίοδο των μνημονίων μεταρρυθμίσεις πολύ πιο σκληρές από αυτές που το ΔΝΤ είχε απαιτήσει, σε ένα ήδη ανεπαρκές και ελλειμματικό Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ασκήθηκε η βιοπολιτική του θανάτου εκείνα τα μαύρα χρόνια, αφήνοντας στο έλεος εκτός περίθαλψης, περίπου 2,5 εκατομμύρια πολίτες που δεν είχαν ασφαλιστική κάλυψη. Σαδιστικά επιβλήθηκε η θέσπιση εισιτηρίου 5 ευρώ στα νοσοκομεία, με ανθρώπους να παρακαλούν να γίνουν δεκτοί επειδή δεν διέθεταν ούτε τα 5 ευρώ. Τα δημόσια νοσοκομεία έμειναν χωρίς φάρμακα με τους νοσοκομειακούςγιατρούς να επιλέγουν μεταξύ δύο ασθενών ποιον θα σώσουν, σε ποιον θα δώσουν το ένα και μοναδικό φάρμακο που διέθεταν.Κι αν τότε έβαλε πλάτη κάποιος στη δραματική κατάσταση ήταν η αλληλεγγύη! Ήταν τα Κοινωνικά Φαρμακεία και Ιατρείαστις γειτονιές, οι άνθρωποι που πάλευαν να φέρουν φάρμακα από άλλες χώρες τις Ευρώπης, που μας τα προσέφεραν για βοήθεια, οι γιατροί που συμμετείχαν εθελοντικά.Η αλληλεγγύη έζωσε τότε ό,τι μπορούσε να σωθεί.

Πάμε πάρα κάτω.Κι όταν ανέλαβε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,ξεκίνησε να ξαναστήσει τη Δημόσια Υγεία (αν ο κόσμος έγινε σε 7 ημέρες η Δημόσια Υγεία στην Ελλάδα έτσι χάρβαλο και ξέφραγο αμπέλι που είχε καταντήσει χρειαζόταν 7 χρόνια). Και έπραξε τα ανθρωπίνως αυτονόητα. Κατήργησε αμέσως το 5ευρο, και εξασφάλισε σε όλους μα όλους τους πολίτες δωρεάν νοσοκομειακή περίθαλψη. Σίγουρα δεν τα έκανε όλα τέλεια και είχε ακόμα δρόμο να κάνει. Αλλά θα αναφέρω μόνο τούτο, όχι επειδή είναι ιδιαιτέρως σημαντικό αλλά ενδεικτικό της απέχθειας προς το Δημόσιο Σύστημα Υγείας: Όταν ο τότε ΥπουργόςΑνδρέας Ξανθόςδρομολόγησε την ίδρυσητων ιατρικώνμονάδων γειτονιάς,ΤΟΜΥ για την τόνωσης της δημόσιας υγείας,ηΝΔ, από τη θέση της αντιπολίτευσης,παρότρυνε τουςγιατρούς να μην κάνουν τα χαρτιά τους για να στελεχωθούν οι μονάδες αυτές.


Ας διαβάσουμε προσεκτικά τις οδηγίες που έχουν λάβει οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία…

Πάμε ακόμα πάρα κάτω να πιάσουμε και τον πάτο.Όταν η ΝΔ με την αυτοδύναμη εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων ανέλαβε την διακυβέρνηση οι 4.000 θέσεις που είχε προκηρύξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακυρώθηκαν και δεν επαναδρομολογήθηκαν, ούτε μετά τη κρίση. Καιένα από τα πρώτα που ανήγγειλε με ικανοποίηση, ήταν ότι θα προχωρήσει η έμμεση ιδιωτικοποίηση των δημόσιων νοσοκομείων,με προτάσεις γιαΣυμπράξεις Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα(πρακτικά αυτό ένα πράγμα σημαίνει:ιδιώτες θα χρησιμοποιούσαν τον δημόσιο εξοπλισμό για να βγάζουν περισσότερα κέρδη).
Ενώ λοιπόν ζούμε το παγκόσμιο θρίλερ, και όλα τα αρμόδια στόματα της ιατρικής επιστήμηεπισημαίνουν την κρισιμότητα της κατάστασης και τονίζουν ότι πρέπει άμεσα:

  • να επιταχθεί ο ιδιωτικός τομέας (κλινικές, νοσοκομεία, κέντρα) που να αφορά σε δομές, εξοπλισμό και προσωπικόνα διαμορφωθούν κατάλληλα για τη νοσηλεία ασθενών από τον κορονοϊό με απώτερο στόχο την επάρκεια των κρεβατιών νοσηλείας σε κλινική ή ΜΕΘ
  • να περιοριστεί η ενδονοσοκομειακή διασπορά και η δυνατότητα περίθαλψης στα δημόσια νοσοκομεία των ασθενών με άλλο νόσημα που χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση
  • να υπάρξει έγκαιρη προμήθεια και διενέργεια του τεστ σε κάθε περίπτωση, ώστε με βάση τα αποτελέσματα να παίρνονται τα επιθετικά μέτρα που απαιτούνται στοχευμένα σε κάθε κοινότητα

Η κυβέρνηση μιλά για εθελοντισμό. Έτσι δεν δουλεύει ο καπιταλισμός;Και όχι με προσλήψεις έναντι ισχυρών κίνητρων προκειμένου να αναβαθμιστεί η οργάνωση του δημόσιου συστήματος υγείας, «από την πρωτοβάθμια φροντίδα και τα τμήματα επειγόντων ως τις εντατικές θεραπείες, όπου θα παιχθεί το στοίχημα πόσοι και ποιοι θα επιβιώσουν».

Η πρόσφατη εξαγγελία για 2.000 γιατρούς, αλλά και για νοσηλευτές θα έπρεπε να συνοδεύεται απόισχυρά κίνητρα,έτσι δεν δουλεύει ο καπιταλισμός; Ή μήπως ξαφνικά έχουμε κυβέρνηση του βουνού; Αλλά σε αυτές τις βουνίσιες κυβερνήσεις, ξέρετε, δεν ισχύει ο εθελοντισμός λες και διοργανώνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Ισχύει η αλληλεγγύη.