“Law and Order” αναφώνησε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, κρατώντας ένα αντίγραφο της Βίβλου στο πάρκο Λαφαγιέτ μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και δηλώνοντας ότι αν η κατάσταση που επικρατεί σε αρκετές γωνιές της Αμερικής συνεχιστεί θα αναπτύξει τις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών για να αποκαταστήσει την τάξη.

Και μπορεί βέβαια να βλέπετε εικόνες χάους να κατακλύζουν κάθε οθόνη στον πλανήτη και να δίνουν μία αίσθηση κατάρρευσης στις ΗΠΑ αλλά δεν είναι η πρώτη φορά. Ούτε βέβαια ξύπνησε το πρωί ο Donald Trump και είπε “ας πάρω μία Βίβλο και ας  πάω να φωτογραφηθώ μπροστά σε μία εκκλησία” Κάποιοι υπολογίζουν και συμβουλεύουν.

Όσο περισσότερο ξεχειλώνει η εξέγερση και συνοδεύεται από καταστροφές, χάος και πλιάτσικο τόσο περισσότερο οι συντηρητικοί ψηφοφόροι θα ακουμπήσουν στον πρόεδρό τους. Και πάνω που ήταν στριμωγμένος από τους plus 100.000 νεκρούς του κορονοϊού και τις παλινωδίες με την υδροχλωροκίνη τη χλωρίνη κλπ σε λίγο ο Τραμπ θα φαντάζει παράγοντας σταθερότητας τουλάχιστον για εκείνους που τον ψήφισαν και τον εξέλεξαν πρόεδρο.

Ακόμα και Έλληνες ομογενείς που ρωτήθηκαν για την κατάσταση από ελληνικά τηλεοπτικά δίκτυα αφού πρώτα περιέγραψαν τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν και οι ίδιοι όταν πρωτοπήγαν στην Αμερική,  πρωτίστως αυτή τη στιγμή ζητούν καταλλαγή. Και ο Πρόεδρος την υπόσχεται ακόμα και με την απόλυτη καταστολή.

Διαβάζω ότι εκάστοτε πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να επικαλεσθεί την Insurrection Act (1807), η οποία επιτρέπει την χρησιμοποίηση των δυνάμεων της Εθνοφρουράς για την επιβολή του νόμου κατ εξαίρεση του ομοσπονδιακού νόμου της εποχής του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου που περιρίζει τις εξουσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στην χρησιμοποίηση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων για εσωτερικούς λόγους.

Κάτι αντίστοιχο έχει βέβαια να συμβεί από την δεκαετία του 1950 στην εποχή των αγώνων κατά των φυλετικών διακρίσεων, αλλά και την δεκαετία  του 1960 για την καταστολή των ταραχών στο Ντιτρόιτ.  Οι νεότεροι το πολύ πολύ να θυμούνται βέβαια  την τελευταία επέμβαση της Εθνοφρουράς το 1992, για την καταστολή των ταραχών του Λος Αντζελες (53 νεκροί και ζημιές δισ. δολαρίων) που πυροδοτήθηκαν από την άγρια κακοποίηση του Ρόντνεϊ Κινγκ από αστυνομικούς.

Χειρότερη η μοίρα του Τζορτζ Φλόιντ από του Ρόντνεϊ Κινγκ η κακοποίηση του οποίου πυροδότησε τα γεγονότα του 1992.

Όπως αναφέρει μάλιστα ο Guardian, σε άρθρο του στο Atlantic ο καθηγητής του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Stephen I Vladeck  πέρσθ ο Ντόναλντ Τραμπ είχε και πάλι απειλήσει να κάνει χρήση της Insurrection Act στο Μεταναστευτικό.

“Οι συνταγματικοί νομοθέτες” λέει ο καθηγητής “κατανόησαν το ενδεχόμενο να υπάρξουν συνθήκες υπό τις οποίες οι τοπικές αρχές θα βρίσκονταν σε αδυναμία να προστατεύσουν τον πληθυσμό και να επιβάλουν τους νόμους και έτσι προχώρησαν όχι μόνο μέχρι του σημείου να προσδιορίσουν τρεις συνθήκες υπό τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά επίσης να δώσουν την εξουσία προσδιορισμού των συνθηκών αυτών στο Κογκρέσο, όχι στον πρόεδρο”.

Άρα θεωρητικά και πρακτικά ο Τραμπ δεν μπορεί να πάρει την απόφασή μόνος του. Μπορεί να φέρει όμως τους δημοκρατικούς σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τόσο στο Κογκρέσο όσο και στην κοινωνία καθώς όσο περνούν οι μέρες και η τάξη δεν αποκαθίσταται, η κατάσταση γυρίζει μπούμερανγκ σε βάρος του κινήματος και υπέρ του Trump. Δεν θέλω να κάνω την κλισέ αναφορά στη σειρά House of Cards όπου το προεδρικό ζεύγος Underwood επιζητά το χάος για να επικρατήσει έστω στα σημεία αλλά ο Τραμπ δεν είναι εύκολος παίκτης και το χάος είναι η ειδικότητά του.

Η Μισέλ Ομπάμα προαλείφεται για υποψήφια (πανίσχυρη) αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στο πλευρό του Τζο Μπάιντεν

ΥΓ Είδα και διάβασα με έκπληξη τον Μπαράκ Ομπάμα να δηλώνει μεταξύ άλλων ότι «Τα κύματα των διαδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα αντιπροσωπεύουν μια γνήσια και νόμιμη οργή για την αποτυχία δεκαετιών να μεταρρυθμιστούν οι αστυνομικές πρακτικές και το ευρύτερο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης στις ΗΠΑ» και παρότι θαυμαστής του, μου ακούστηκε σαν ομολογία αποτυχίας για κάποιον που ήταν 8 χρόνια πρόεδρος των ΗΠΑ αλλά σχεδόν ποτέ δεν φταίει για κάτι και είναι πάντα δημοφιλής.