Τον τελευταίο χρόνο ζούμε το υποκειμενικό φαντασιακό της κυβέρνησης. Ζούμε τα νομοθετήματα και τις πολιτικές της πράξεις, αλλά εκ παραλλήλου ζούμε «το φαινόμενο της ψευδαίσθησης της αλήθειας» που την διακατέχει.

Όλα θα ήταν κατανοητά αν έλεγε σταράτα: «Δεν γουστάρουμε την Εθνική σας Αντίσταση, τις εξορίες σας, το Πολυτεχνείο, τους ήρωές σας, τη δύναμη των αφηγημάτων σας. Γι΄ αυτό τέλος για φέτος.» Τουλάχιστον στις ΗΠΑ εκατομμύρια ακροδεξιοί μαζί με τον «πρόεδρο» δεν διστάζουν να δείξουν ότι είναι «αυτό που είναι».

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να διαφεύγει τη λεξικοποίηση, ας  βγάλει μπροστά τα στελέχη της εκείνα, που χωρίς φιοριτούρες,  μετατρέπουν ευθέως τις σκέψεις τους σε ωμότητα: «Τρωκτικά και κατσαρίδες οι διαδηλωτές, επίδοξοι δολοφόνοι τα μέλη του ΚΚΕ». Υπήρχε λόγος να στήσει όλη αυτή τη θεατρική παράσταση που εξελίχθηκε σε παρωδία της λογικής και της δημοκρατίας; Ούτε ξέρω τι έργο βλέπαμε… Τη μεγάλη των μπάτσων σχολή; Τη φωλιά του κούκου; Ή τον Θανάση στη χώρα της σφαλιάρας;  

Αυτή την περίοδο τα γεγονότα κι ο ορθολογισμός έχουν σημασία και πρέπει να έχουν σημασία. Δεν γίνεται συνεχώς να προσποιούμαστε ότι δεν τρέχει τίποτα. Χθες ζήσαμε μιας πεντάρας χούντα.  Πετσόκοψαν το Σύνταγμα, απαγόρευσαν, ηττήθηκαν, χτύπησαν. Αιμάτωμα στο κεφάλι, κάκωση στον πνεύμονα, άνθρωποι που δεν συμμετείχαν καν να κακοποιούνται και να συλλαμβάνονται ο ένας ένα άλλος, ένα όργιο βίας με ξυλοδαρμούς. Καθιστώντας το Πολυτεχνείο εκ νέου σύμβολο, ενός άλλου αγώνα.
Κι όλα αυτά, ενώ μετράγαμε τις νέες δεκάδες νεκρών από covid κι ακούγαμε τους γιατρούς, του ενός νοσοκομείου μετά του άλλου, να δηλώνουν απεγνωσμένα ότι δεν δύναται άλλο να κάνουν το αδύνατο δυνατό. Διότι ΜΑΤ παντού, ΜΕΘ πουθενά.

Δεν γνωρίζουμε στην άβυσσο της κυβερνητικής ιδεολογίας αν επιθυμούσαν να πάρουν ρεβάνς όχι μόνο για την πρωινή ήττα  που δέχτηκαν, με τη συμβολική παρουσία και την υγειονομικά άρτια εμφάνιση των κομμάτων.  Ή για την κάκιστη διαχείριση της πανδημίας.

Το ίδιο βράδυ πάντως, η κυβέρνηση έχοντας λάβει μεγάλη ικανοποίηση από τους χειρισμούς της, δήλωσε με ανακοίνωσή της ότι δεν αναγνωρίζει ως κοινωνία το 39+1,33 των ψηφοφόρων -δηλαδή όσους και όσες ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ ή ΜέΡΑ25-. Αλλά το αναγνωρίζει ως μέτωπο κατά της κοινωνίας.
Ωραία… Κι αυτό που έρχεται με ταχύτητα κατά πάνω της Δημοκρατίας δεν είναι τριαξονική νταλίκα αλλά μια ωραία πεταλούδα.