Από το εκλογικό ποσοστό του 3%, ουδείς άλλος πολιτικός υπέστη με τόση ένταση και διάρκεια, συστηματικό χτύπημα σαν αυτό που υφίσταται ο Τσίπρας. Και που ουδεμία σχέση έχει με τον πυρήνα της πολιτικής.

Οι ανεμιστήρες, από το πολτώδες τέλμα όπου κατοικεί η εξουσία, ποτέ δεν έπαψαν να στέλνουν την πρώτη ύλη τους καταπάνω του. Όμως υπήρχε μια οριακή αλλά σημαντική διαφορά. Λειτουργούσε μία υποτυπώδης διανομή ρόλων.

Ήταν τα ΜΜΕ που αναλάμβαναν τη βρώμικη δουλειά.
Δεν ήταν η Νέα Δημοκρατία αλλά ο μακαρίτης δημοσιογράφος Γκόλιας που έστελνε το απαιτητικό του e-mail ζητώντας με ύφος καρδιναλίων, όλα τα φορολογικά του Τσίπρα προς έλεγχο. Δεν ήταν η Νέα Δημοκρατία αλλά ο διευθυντής εφημερίδας Ψυχάρης που έπλεκε τον μύθο της γάτας των Ιμαλαΐων. Τέλος πάντων, υπήρχε ένα ελάχιστο πρόσχημα που σήμερα έπαψε να υφίσταται.

Σήμερα, το έλος των ΜΜΕ έχει ενωθεί με τα λασποχώραφα της κυβέρνησης. Έτσι, η κυβερνώσα Νέα Δημοκρατία, αν και έχει την εξουσία, από το πολτῶδες τέλμα της, με μνησίκακες ανακοινώσεις που υπαγορεύουν ανίερες επιθυμίες, προσπαθεί να θάψει τον Τσίπρα. Ο δε πρωθυπουργός, ως και ο άμεσα ενδιαφερόμενος, αναλαμβάνει και την πολιτική ευθύνη για την υιοθέτησή τους ως γραμμή αντί να προσπαθήσει να σώσει οτιδήποτε σώζεται από την πανδημία.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί στο μακρύ παρελθόν να ασκούσε σκληρή πολιτική, αλλά κατάντια δεν ήταν. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, τέλος πάντων, δεν έκανε αντιπολίτευση μέσα από τους βάλτους. Δεν ήταν έρμαιο μιας παράλογης εκδικητικότητας που πήγαζε από κάποια προσωπική του έλλειψη.

Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι ότι η κυβέρνηση μπορεί να παραμένει αυτοδύναμη, αλλά έχει χάσει την αξία της. Στην πραγματικότητα, αυτοδύναμος είναι πλέον ο θάνατος.

«Ζούμε στη χώρα που έχει εκατό νεκρούς ανθρώπους τη μέρα, εδώ και μισό περίπου μήνα, για τους οποίους αναλογεί ένα δευτερόλεπτο στη μέρα μας. Εκατό γνωστοί φίλοι, θείοι, παππούδες, πατεράδες, μανάδες, ξαδέρφια μας… Και που αυτή τη στιγμή, σημαντικότερο όλων είναι η κουβέντα για το εξοχικό που νοίκιασε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το καλοκαίρι, με δικά του έξοδα. Αυτό θεωρεί σημαντικό να συζητάει αυτή η χώρα».

Στη χώρα του φθόνου και της μνησικακίας, της κυριαρχίας του ισοπεδωτισμού και του ηθικού σχετικισμού, επικρατεί πλέον άκρα του τάφου σιωπή. Και το μόνο που ακούγεται είναι οι κοασμοί από τους βάλτους.  

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις