Χαλκιδική: «Πολύ επιεικείς οι ποινές» λέει ο πατέρας του 19χρονου που σκοτώθηκε στο λούνα παρκ

«Δικαίωση δεν υπάρχει ποτέ όταν χάνεται ένα παιδί». Με αυτή τη φράση ο πατέρας του 19χρονου Γιάννη Καμπαϊλή, που σκοτώθηκε στο λούνα παρκ του Πευκοχωρίου Χαλκιδικής, περιέγραψε το βάρος που εξακολουθεί να σηκώνει η οικογένειά του, μετά την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Γιαννιτσών.

Μιλώντας στο ERTNews, μετά την καταδίκη των τεσσάρων κατηγορουμένων για το δυστύχημα, ο πατέρας του 19χρονου ευχαρίστησε την έδρα για την «εξονυχιστική έρευνα» που έκανε, αλλά ξεκαθάρισε ότι η απόφαση δεν μπορεί να κλείσει την πληγή της απώλειας.

«Ευχαριστώ την έδρα για την εξονυχιστική έρευνα που έκανε», είπε, σημειώνοντας ωστόσο πως «δικαίωση δεν υπάρχει ποτέ όταν χάνεται ένα μέλος της οικογένειας και μάλιστα όταν πρόκειται για παιδί».

«Οι ποινές ήταν πολύ επιεικείς»

Ο Γιώργος Καμπαϊλής χαρακτήρισε τις ποινές «πολύ επιεικείς», παρά το γεγονός ότι το δικαστήριο έκρινε ενόχους και τους τέσσερις εμπλεκόμενους στην υπόθεση.

«Θεωρώ ότι η τιμωρία, οι ποινές ήταν πολύ επιεικείς», ανέφερε, δίνοντας το στίγμα της οικογένειας μετά την ολοκλήρωση της πολύμηνης ακροαματικής διαδικασίας.

Ο ίδιος τόνισε ότι ο αγώνας δεν τελειώνει με την πρωτόδικη απόφαση. Όπως είπε, στόχος του είναι να συνεχίσει μέχρι το Εφετείο, ώστε οι εμπλεκόμενοι να καταδικαστούν ξανά και οι ποινές να εκτελεστούν.

Οι ευθύνες που βλέπει στον Δήμο Κασσάνδρας

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο πατέρας του 19χρονου για τις ευθύνες του Δήμου Κασσάνδρας, υποστηρίζοντας ότι ο δήμος είχε υποχρέωση να κλείσει το λούνα παρκ.

«Θεματοφύλακας ήταν ο Δήμος Κασσάνδρας. Ήταν υποχρεωμένος να κλείσει το λούνα παρκ. Υπάρχουν νόμοι, δεν υπήρξε η επιτήρησή τους. Λειτουργούσε χωρίς καμία άδεια, χωρίς κανένα πιστοποιητικό», ανέφερε.

Όπως υποστήριξε, στην υπόθεση δεν εμπλέκονται μόνο τα πρόσωπα που κάθισαν στο εδώλιο της πρώτης δίκης, αλλά και πολλοί ακόμη συντελεστές και φορείς, κυρίως σε επίπεδο δήμων και ελέγχων.

Η επόμενη δίκη με 11 κατηγορούμενους

Ο πατέρας του Γιάννη αναφέρθηκε και στη δεύτερη δικογραφία που αφορά την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι το επόμενο διάστημα ξεκινά μια νέα δίκη με 11 κατηγορούμενους.

Σε αυτή, όπως είπε, θα αναδειχθούν οι παραλείψεις όσων, ενώ γνώριζαν, δεν φρόντισαν να μπει λουκέτο στο λούνα παρκ.

«Όποιος πράττει λάθος πρέπει να τιμωρείται», κατέληξε ο πατέρας του 19χρονου, δείχνοντας ότι για την οικογένεια η δικαστική μάχη δεν έχει τελειώσει.

Οι ποινές που επέβαλε το δικαστήριο

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών επέβαλε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον οκτώ χρόνια στον ιδιοκτήτη του λούνα παρκ, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο. Μετά την απόφαση οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή, όπου κρατούνταν ήδη από το στάδιο της προανάκρισης.

Η σύζυγός του, ως συνιδιοκτήτρια, κρίθηκε ένοχη για απλή συνέργεια στα συγκεκριμένα αδικήματα και καταδικάστηκε σε κάθειρξη εννέα ετών.

Ο χειριστής του μοιραίου παιχνιδιού κρίθηκε ένοχος για θανατηφόρα έκθεση, απλή έκθεση και πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, που αφορά τον τραυματισμό του αδελφού του 19χρονου, ο οποίος βρισκόταν επίσης στο παιχνίδι. Του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης έξι ετών.

Ο μηχανολόγος μηχανικός κρίθηκε ένοχος για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και απλή συνέργεια σε απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο. Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 13 ετών.

Με εξαίρεση τον ιδιοκτήτη του λούνα παρκ, οι άλλοι τρεις καταδικασθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι υπό όρους μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.

Το «Crazy Dance» και η εισαγγελική πρόταση

Κατά την αγόρευσή της, η εισαγγελέας της έδρας είχε ζητήσει την ενοχή όλων των κατηγορουμένων, περιγράφοντας το παιχνίδι «Crazy Dance» ως επικίνδυνο και ουσιαστικά ακατάλληλο για λειτουργία.

Σύμφωνα με το σκεπτικό που ανέπτυξε, το μηχάνημα βρισκόταν σε κατάσταση προχωρημένης και εκτεταμένης διάβρωσης, αποτέλεσμα πολυετούς φθοράς, ενώ επρόκειτο για ιδιοκατασκευή, χωρίς πρότυπα και προδιαγραφές ασφαλούς λειτουργίας.

Η εισαγγελική λειτουργός είχε επισημάνει ότι η θραύση ήταν ζήτημα χρόνου, ανεξαρτήτως βάρους ή ταχύτητας, και ότι η μόνη ασφαλής λύση θα ήταν η πλήρης αντικατάσταση του εξοπλισμού.