Με την αμνησία και την κενότητα της ζωής που χαρακτηρίζει την παλιά κινέζικη κοινωνία, καθώς και με τις τελευταίες τρεις μέρες της ζωής του διάσημου Ιταλού σκηνοθέτη Πιερ Πάολο Παζολίνι καταπιάστηκαν οι δυο ταινίες του σημερινού διαγωνιστικού τμήματος: η κινέζικη «Κόκκινη αμνησία» του Γουάνγκ Γιάο-Σουάι και ο «Παζολίνι», μια συμπαραγωγή ανάμεσα στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ιταλία, που σκηνοθέτησε ο Έιμπελ Φεράρα.

Ο Φεράρα (που στις Κάνες είχε φέτος παρουσιάσει την ταινία του για τον Στρος-Καν) εστιάζει το ενδιαφέρον του στις τρεις τελευταίες μέρες του Παζολίνι, πριν από την άγρια δολοφονία του από μια ομάδα νεαρών λούμπεν. Ο σκηνοθέτης ακολουθεί στον Παζολίνι στις καθημερινές απασχολήσεις του, τις συναντήσεις με τους συνεργάτες του, τη μητέρα του, ένα δημοσιογράφο, τον ιδιοκτήτη ενός εστιατορίου όπου έτρωγε συνήθως, και, βέβαια, με τους νεαρούς που μάζευε είτε από τα μπαρ είτε από το δρόμο για να του προσφέρουν (-)ουαλική ικανοποίηση.

Ο Φεράρα στήνει τις σκηνές του με εξαιρετική φροντίδα και γνώση, δημιουργώντας μιαν αρκετά αυθεντική εικόνα του χώρου και του κόσμου στον οποίο κινείται ο τραγικός αυτός δημιουργός, παραμένει όμως αρκετά επιφανειακός στην παρουσίαση του αληθινού πολύμορφου χαρακτήρα (του συγγραφέα, του ποιητή, του σκηνοθέτη αλλά και του ομοφυλόφιλου) του δημιουργού των «Μάμα Ρόμα» και «120 μέρες στα Σόδομα».

Μια από τις βασικές αρετές της ταινίας είναι η εξαίρετη ερμηνεία του Γουίλεμ Νταφόε που όχι μόνο μοιάζει εκπληκτικά με τον Πιερ Πάολο, αλλά και καταφέρνει να δώσει κάτι από την πολύμορφη και πολύπλοκη προσωπικότητά του.

Στην κινέζικη ταινία «Κόκκινη αμνησία», μια 70χρονη γυναίκα περνάει τη ζωή της τρέχοντας από το ένα στο άλλο σπίτι όπου ζουν τα παιδιά της για να τους μαγειρέψει και να καλύψει έτσι το κενό που υπάρχει στη ζωή της.

Ώσπου, η τηλεφωνική παρουσία ενός άγνωστου άντρα που συνεχώς την ενοχλεί, την αναγκάζει να ξεφύγει από τη φαντασία στην οποία ζει (η μόνη «αληθινή» της επαφή είναι με το φάντασμα του νεκρού συζύγου της) και να κοιτάξει τη γύρω πραγματικότητα.

Με μια λιτή, απέριττη σκηνοθεσία και με ωραίες ερμηνείες, ο σκηνοθέτης φτιάχνει ένα σχόλιο γύρω από τη σύγχρονη κινέζικη κοινωνία, σχολιάζοντας τα ελαττώματα και τα προβλήματα της παλιότερης γενιάς (η «κόκκινη αμνησία» αναφέρεται και στην καταπίεση του ατόμου στο μαοϊκό καθεστώς) αλλά και εκείνα της σημερινής που κινδυνεύει να βρεθεί σε ένα διαφορετικού τύπου, αλλά το ίδιο επικίνδυνο, αδιέξοδο.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις