Παλιός εμπορικός και νέος, καλλιτεχνικός τουρκικός κινηματογράφος, παλιές δακρύβρεκτες ταινίες και στον αντίποδά τους κλασικές πολιτικές ταινίες – ορόσημα και σύγχρονες, πολυβραβευμένες ταινίες της τουρκικής κινηματογραφίας, περιλαμβάνει η Εβδομάδα Τουρκικού Κινηματογράφου που ξεκίνησε στις 24/10 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, με την πανελλήνια πρεμιέρα της ελληνοτουρκικής συμπαραγωγής “Δεν είμαι εγώ”, σε σκηνοθεσία του Ταϊφούν Πιρσελίμογλου.

Ανάμεσα σε σημαντικούς εκπροσώπους του τουρκικού κινηματογράφου που συμμετείχαν σε ανοιχτή συζήτηση με το κοινό στην έναρξη του φεστιβάλ, έλαμψε η “Αλίκη Βουγιουκλάκη της Τουρκίας” όπως αποκαλούν την θρυλική Χούλια Κότσιγιτ, την εθνική σταρ του τουρκικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 60, 70 και όχι μόνο.

Οι μελό ταινίες της με συμπρωταγωνιστή τον Εντίς Χουν (ο αντίστοιχος Δημήτρης Παπαμιχαήλ της Τουρκίας ) γέμιζαν ασφυκτικά τους κινηματογράφους των μικρασιατικών προσφυγικών συνοικιών της Αθήνας.

Η Χούλια Κότσιγιτ έγινε ίνδαλμα και σε άλλες μεσογειακές χώρες όπως η Αλγερία και ο Λίβανος, απόκτησε χιλιάδες θαυμαστές ανά τον κόσμο. Ο τίτλος Εθνική Καλλιτέχνης της Τουρκίας που της απονεμήθηκε το 1991 από την τουρκική κυβέρνηση , το επιβεβαιώνει.

Ευτυχής που ξαναβρέθηκε στην Αθήνα η θρυλική σταρ, κρατά ζωντανή, όπως είπε, την ανάμνηση της επίσκεψής της στην Αθήνα το 1970 και τον ‘’πανικό που είχε δημιουργηθεί από τους θαυμαστές της” . Ούτε στην Τουρκία δεν είχε τέτοια αντιμετώπιση και τόση μεγάλη αγάπη όπως εδώ, παραδέχτηκε η πολυβραβευμένη Χούλια Κότσιγιτ, που στα 50 χρόνια παρουσίας της στον κινηματογράφο και τηλεόραση έχει στο ενεργητικό της 180 ταινίες .

Στο πλαίσιο του αφιερώματος της Ταινιοθήκης, προλογίζει σήμερα την προβολή της ταινίας της ‘’ Η Νύφη” (1973) του Ομέρ Λουτφί Ακάντ, του σκηνοθέτη που πρωτοστάτησε στην δημιουργία του τουρκικού κινηματογράφου με ηθοποιούς όχι αναγκαστικά του θεάτρου όπως συνέβη και στην περίπτωσή της , είπε η Τουρκάλα σταρ.

Από την εποχή που μεσουρανούσε η Χούλια Κότσιγιτ και τα στούντιο του Γεσίλτσαμ στην Κωνσταντινούπολη, ο τουρκικός κινηματογράφος στην εξέλιξη του ανέδειξε πολιτικές και ταυτόχρονα γεμάτες ανθρωπιά ταινίες , εμβληματικές όπως ο ”Δρόμος” (1982) του Γιλμάζ Γκιουνέι , ”Το κοπάδι” του ίδιου σκηνοθέτη, συνεχίζει με νεότερους σκηνοθέτες και την ουμανιστική τους ματιά όπως ο Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλαν με τα ‘’Κλίματα Αγάπης” και τους ”Τρεις Πιθήκους”, ο Σεμίχ Καπλάνογλου με το ”Μέλι” και ακόμα νεότερους , με το βλέμμα στραμμένο σε ήρωες απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, αντιμέτωπους με τα μεγάλα, σύγχρονα αστικά προβλήματα της πολυπληθυσμικής Τουρκίας του 21ου αιώνα, αλλά και τα παλιά τραύματα, τα πολιτικά διλλήματα ή τις εσωτερικές συγκρούσεις για την αναζήτηση ταυτότητας.

Κάποιες δυνατές ταινίες, που τροφοδοτούν τη σκέψη και τα συναισθήματα ξεχωρίζουν και βραβεύονται στα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ. ‘’ Δημιουργείται όμως μια λανθασμένη εντύπωση στο εξωτερικό ότι ο τουρκικός κινηματογράφος ανθεί. Στην πραγματικότητα ενώ υπάρχουν καλές ταινίες γυρίζονται λίγες, μόνο 150 τον χρόνο και δεν φέρνουν χρήματα στα ταμεία” , επισήμανε ο Ταϊφούν Πιρσελίμογλου.

Αντίθετα με τις τουρκικές σαπουνόπερες, που έχουν κατακλύσει με επιτυχία όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τις αραβικές χώρες. Μάλιστα μια από αυτές τις τηλεοπτικές σειρές, ο ”Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής” προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

Σε σχετική ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο σεναριογράφος και διάσημος ηθοποιός, Ερτσάν Κεσάλ απάντησε: “Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την διακυβέρνηση μιας χώρας δεν πρέπει να ασχολούνται με τους ανθρώπους που ασχολούνται με το σενάριο, τη σκηνοθεσία, τις τέχνες. Ο καθένας ας κάνει την δουλειά του” .

Ο Ερτσάν Κεσάλ, συνεργάτης του Τσεϊλάν ( στο σενάριο των ταινιών ”Τρεις Πίθηκοι” Κάποτε στην Ανατολία κ.α). Ο Ερτσάν Κεσάλ αν και ψυχίατρος, εγκατέλειψε το επάγγελμα του γιατί τον κέρδισε τελικά ο κινηματογράφος και συμμετείχε σε ταινίες που έδωσαν ώθηση στον τουρκικό κινηματογράφο. Η πιο πρόσφατη στιγμή στην πλούσια φιλμογραφία του είναι η ερμηνεία του στην ταινία ‘’Δεν είμαι εγώ” του Ταϊφούν Πιρσελίμογλου. Και οι δύο δηλώνουν ένθερμοι υποστηρικτές της ελληνοτουρκικής φιλίας. Όπως επίσης και ο Μαχίρ Γκουνσιράι, (γιος του συμπρωταγωνιστή της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην τουρκική έκδοση του Χτυποκάρδια στο Θρανίο το 1963, ο ίδιος είναι γνωστός στην Ελλάδα από την τηλεοπτική σειρά Ιφέτ).

Το γεγονός ότι ο Μαχίρ Γκουνσιράι πρωταγωνιστεί στην ταινία ”Εξορία” (2013) του νεαρού σκηνοθέτη Ερόλ Οζλεβί, (συμμετέχει στο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης) του δημιούργησε την αίσθηση, όπως είπε ότι ”συμβάλει κατά κάποιο τρόπο κι εκείνος, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές στο τουρκικό κοινό, κάποιες πλευρές της ιστορίας που δεν ομολογούνται εύκολα στην χώρα του’‘. Για παράδειγμα οι απελάσεις των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1964, θέμα που αποτελεί το φόντο της ερωτικής ιστορίας στην ΄Έξορία”, γυρισμένη στην Πρίγκηπο.

Όσο για την συμπρωταγωνίστριά του, τη νεαρή Σααντέτ Ισίλ Ακσόι, από τη νέα γενιά των σταρ της γειτονικής χώρας, που έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 2007, στην ταινία του Σεμίχ Καπάνογλου ”Αβγό” , το θέμα της ‘’Εξορίας” της δημιούργησε οικειότητα και διάθεση έρευνας αφού, όπως είπε, οι παππούδες της ήταν ‘’ανταλλάξιμοι” και μετακινήθηκαν από την Θεσσαλονίκη στην Αδριανούπολη.

Στην Εβδομάδα Τουρκικού Κινηματογράφου, θα προβληθούν συνολικά 14 ταινίες έως τις 29/10.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις