Γοητευμένος από την παράξενη και σύνθετη προσωπικότητα του Αυστροαμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Έριχ Φον Στρόχαϊμ, αλλά και από τις μοναδικές ερμηνείες τόσο του ίδιου όσο και της Γκλόρια Σουάνσον στην ταινία «Η Λεωφόρος της Δύσης» του Μπίλλυ Ουάιλντερ, ο Δημήτρης Δημητριάδης εμπνεύστηκε το βιβλίο του με τίτλο «Stroheim – un film muet» (εκδ. Σαιξπηρικόν).

Πρόκειται για ένα λυρικό κείμενο, που ξεκινά εκεί … που η ταινία τελειώνει. Για το βιβλίο του Δ. Δημητριάδη αλλά και τη θεατρική μεταφορά του, (έκανε πρεμιέρα πριν λίγες ημέρες στο «Απομηχανής Θέατρο» σε σκηνοθεσία Σταματη Φασουλή) μίλησαν ο συγγραφέας και οι πρωταγωνιστές της παράστασης.

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Δημητριάδη, το έργο γράφτηκε πριν οκτώ χρόνια και διαφοροποιείται στη φόρμα του από την υπόλοιπη θεατρική δουλειά του. « Αν και ανήκει σε άλλο είδος δραματουργίας, συγγενεύει με το «Insenso», κυρίως γιατί και τα δύο έχουν ως αφετηρία μία κινηματογραφική ταινία» ανέφερε ο συγγραφέας. «Δεν είμαι εντελώς σίγουρος για το τί με υποκίνησε να γράψω το «Στρόχαϊμ».

Το βαθύτερο κίνητρο, για να διαπραγματευτεί το έργο αυτό, ήταν, όπως παραδέχτηκε, «το θέμα της προσφοράς ανά πάσα στιγμή στη ζωή μας».

«Αναρωτήθηκα», συνέχισε ο Δ.Δημητριάδης «κατά πόσο οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν στοιχεία προσφοράς ή η απόσταση μεταξύ μας έχει φτάσει σε σημείο να είναι αγεφύρωτη. Στο έργο έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ανθρώπινους και σαρκαστικούς διαλόγους περί αλήθειας και ψεύδους, πραγματικού και φανταστικού, ζωής και θανάτου. Περί τέχνης εντέλει, την μόνη διαφυγή της ανθρώπινης ύπαρξης σε καιρούς χαλεπούς» πρόσθεσε.



Το έργο του Δ. Δημητριάδη ξεκινά την ημέρα του θανάτου του Στρόχαϊμ , τον Μάιο του 1957 στο σπίτι του στη Γαλλία, όπου κάνει την άφιξή της η Νόρμα, προσφέροντας του την ευγνωμοσύνη της για την πίστη του και χαρίζοντάς του τον θάνατο που του αξίζει…

Τη Νόρμα Ντέσμοντ, τον μεγαλύτερο ρόλο της ντίβας του αμερικανικού κινηματογράφου Γκλόρια Σουάνσον, υποδύεται στην παράσταση η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη σε μια τελευταία συνάντηση με τον Στρόχαϊμ, που ερμηνεύει ο ‘Ακις Βλουτής. Τον τρίτο κομβικό ρόλο, εκείνο της Ντενίζ, της επί 20 χρόνια συντρόφου του εμβληματικού καλλιτέχνη- που τον διέκρινε ο ασυμβίβαστος ρεαλισμός και η ακρίβεια της λεπτομέρειας στις ταινίες του – ερμηνεύει η Αγλαΐα Παππά.

Για τον Ακι Βλουτή, ο Εριχ φον Στρόχαϊμ, ήταν από τις προσωπικότητες του κινηματογράφου που τον γοητεύουν, «όχι μόνο με τις ερμηνείες του αλλά και με τη διεισδυτική ματιά του απέναντι στον φανταχτερό κόσμο του Χόλιγουντ».

Για την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, είναι η δεύτερη φορά που δουλεύει πάνω σε κείμενο του Δημ. Δημητριάδη. « Διάβασα απνευστί το κείμενο» είπε η κ.Καραμπέτη. «Μαγεύτηκε από την ατμόσφαιρα του έργου, από τη γλώσσα του Δ. Δημητριάδη από το γεγονός ότι στο έργο παρακολουθούμε την τελευταία ώρα της ζωής ενός ανθρώπου, τη στιγμή που βρίσκεται αντιμέτωπος με το θάνατο και το παρελθόν του».

«Ο Στρόχαϊμ», συνέχισε, «ήταν σκηνοθέτης και της ίδιας του της ζωής. Το φον στο όνομά του, το πρόσθεσε ο ίδιος, όταν πήγε στο Χόλιγουντ και εργάστηκε ως βοηθός του μεγάλου σκηνοθέτη Ντέιβιντ Ουόρκ Γκρίφιθ, υποστηρίζοντας ότι έχει αριστοκρατική καταγωγή. Στην πραγματικότητα, προερχόταν από μεσοαστική τάξη. Και σε αυτό το ψέμα επέμενε σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Στο τέλος, βέβαια, ακριβώς στα πρόθυρα του θανάτου του, αρχίζει και μιλάει για αλήθειες της ζωής και της τέχνης. Μέσα από αυτό το σκοτάδι του ήρωα (που κρύβει όλα όσα τον απασχολούν : την απιστία, την κακία, την εκδίκηση , την τρέλα, την παρακμή, το γήρας), ο Δημητριάδης αποτυπώνει τη βαθιά ανάγκη της ανάτασης του ανθρώπου προς το φως. Πίσω από τον καλλιτέχνη Στρόχαϊμ υπάρχει μία παιδική τρυφερότητα, μια ψυχή από βαμβάκι».

Ήρωες πραγματικοί και φανταστικοί, είδωλα κι αντανακλάσεις, συνυπάρχουν επί σκηνής, και συναντούν τον θεατή. «Αν στο θέατρο δεν πραγματοποιείται το απραγματοποίητο , τότε ποιος ο λόγος να υπάρχει;» λέει η Αγλαΐα Παππά. «Και στην προκειμένη περίπτωση, το απραγματοποίητο είναι αυτή η περίφημη συνάντηση: ενός πραγματικού προσώπου με έναν χαρακτήρα που “γεννιέται” και ζει σε μία ασπρόμαυρη οθόνη» σημειώνει. Η «Ντενίζ» για την ηθοποιό, είναι ένας «ελάσσων ρόλος σε ένα σπουδαίο έργο». Εξάλλου , κατά την Αγλαϊα Παππά «αυτό είμαστε όλοι στο έργο της ζωής. Απλώς πολλές φορές ξεχνάμε πόσο ασήμαντοι είμαστε και θεωρούμε τους εαυτούς μας πολύ σπουδαίους».

Σύμφωνα με τους συντελεστές του «Στρόχαϊμ», η παράσταση μπορεί να ιδωθεί ως μία αυθύπαρκτη ιστορία, ακόμα και αν κάποιος δεν έχει δει την ταινία. Πριν την παράσταση, προβάλλεται ένα εισαγωγικό φιλμ, που στόχο έχει να εισάγει τους θεατές στην ατμόσφαιρα και να τους βοηθήσει στην πρόσληψη του έργου.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις