Λογοτεχνία και Κρασί, το θέμα της συζήτησης με τον Πέτρο Μάρκαρη, που το ΑΠΕ-ΜΠΕ τον συνάντησε στην αυλή του Art Bar, Poems and Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη, ανάμεσα σε ψηλούς τοίχους γκρίζων κτιρίων στολισμένων με γκράφιτι, κατά την παρουσίαση του νέου καταλόγου με κρασιά και εδέσματα.

«Υπάρχει πολύ μεγάλη σύνδεση μεταξύ γραπτού και κρασιού», λέει o συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων και συνεχίζει με τη ζωντάνια των περιγραφών ενός προικισμένου γραφιά, «υπάρχει ολόκληρη παράδοση συγγραφέων οι οποίοι ουσιαστικά αυτή τη σύνδεση την καλλιεργούν. Ένας από αυτούς είναι ο Ισπανός Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν».

«Αν πάτε στη Βαρκελώνη, να επισκεφθείτε το εστιατόριο Casa Leopoldo, εκεί έτρωγε ο Μονταλμπάν» προτρέπει.

«Αλλά δεν έτρωγε μόνο, μαγείρευε κιόλας εκεί. Ήταν εξαιρετικός μάγειρας. Έλεγε στη Ρόζα, την ιδιοκτήτρια του Casa Leopoldo, απόψε έρχομαι εγώ να μαγειρέψω. Μου έλεγε επίσης, η σύζυγός του, ότι όταν έφευγε ταξίδια, μαγείρευε και της άφηνε το ψυγείο γεμάτο φαγητά. Αλλά εκείνη δεν ήθελε να τρώει μόνη και κατά την απουσία του, έβγαινε για φαγητό με φίλους. Όταν επέστρεφε λοιπόν, ο Μονταλμπάν κι έβλεπε το ψυγείο να παραμένει γεμάτο, γινόταν έξαλλος»…

Επίσης, ο Ζορζ Σιμενόν, με τον επιθεωρητή, Μαιγκρέ, «που όταν πηγαίνει το μεσημέρι να φάει ένα σάντουιτς, δεν πίνει ποτέ κρασί, πίνει πάντα μπύρα, όταν πηγαίνει όμως, το βράδυ να φάει, ή του μαγειρεύει σπίτι η γυναίκα του, ποτέ δεν πίνει μπύρα, πίνει πάντα κρασί». «Το ίδιο κάνουν και ορισμένοι Ιταλοί, καλλιεργούν αυτή τη σχέση συγγραφής – κρασιού, όπως ο Αντρέα Καμιλέρι».

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον συγγραφέα, τώρα αρχίζουν οι συνάδελφοί του να ακολουθούν αυτή τη διαδρομή… «Η Ελλάδα και οι συγγραφείς καθυστέρησαν αυτή τη σχέση. Όπως σε πολλά πράγματα εδώ, πορεύθηκαν δια της ευκολίας και η ευκολία ήταν η ρετσίνα, φτηνή και εύκολη. Αν δείτε όλους τους παραδοσιακούς και παλαιούς Έλληνες ποιητές με πρώτο τον Βάρναλη, μαζί με τον Παπαδιαμάντη, ρετσίνα πίνανε… τώρα έχει αυτό σπάσει και αρχίζει να γίνεται μια στροφή προς το κρασί. Είναι πολύ πρόσφατο όμως στην Ελλάδα αυτό, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία».

Ο Πέτρος Μάρκαρης επισκέπτεται πολύ συχνά τα Ποιήματα και Εγκλήματα και όχι μόνο για να συναντήσει το φίλο του, Σάμη Γαβριηλίδη. Του αρέσει, όπως λέει πολύ το κρασί και αν και δεν ξεχωρίζει κάποια ποικιλία, κάνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα κρασιά της Νεμέας και της βόρειας Ελλάδας.

Στην ερώτηση ποια είναι η σχέση του δικού του γραπτού με το κρασί απαντά: «Τα δικά μου κείμενα έχουν να κάνουν με μια οικογένεια παλαιά, φτωχή, της Ηπείρου, οπότε να βάλω σε αυτή την οικογένεια ένα εκλεκτό κρασί θα ήταν ψέμα. Ξέρετε τι έχω σκεφτεί… αλλά θα το κάνω στο επόμενο βιβλίο. Υπάρχει στην οικογένεια, ο σύντροφος μιας φίλης της Κατερίνας (κόρης του αστυνομικού Κώστα Χαρίτου), ένας Γερμανός, ο Ούλιν. Σκέφτομαι λοιπόν να ανακαλύψουν ξαφνικά οι Έλληνες το κρασί από τον Ούλιν, αυτό θα είχε ενδιαφέρον», λέει και χαμογελά, χτίζοντας ήδη την πλοκή του επόμενου βιβλίου του.

Κωνσταντίνα Μίχα

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις