Ο σκηνοθέτης Κώστας Παπακωστόπουλος, είναι ένας ακόμα Έλληνας του εξωτερικού που τιμά τη χώρα μας διακρινόμενος στο χώρο του θεάτρου.

Υπήρξε συνεργάτης του κρατικού θεάτρου Κολωνίας (Schauspielhaus Köln) και της περίφημης Φόλκσμπινε (Volksbühne) του Βερολίνου και έγινε γνωστός στη Γερμανία χάρη στις πρωτοποριακές παραστάσεις έργων αρχαίου δράματος που έχει σκηνοθετήσει σε συμπαραγωγή με διάφορα κρατικά θέατρα της Γερμανίας.

Σύστησε επίσης στο γερμανικό κοινό έργα νεοελλήνων θεατρικών συγγραφέων, όπως του Δημήτρη Κεχαϊδη, του Βασίλη Ζιώγα και του Δημήτρη Δημητριάδη.

Οι σκηνοθεσίες του έχουν επανειλημμένα βραβευθεί και έχει εκπροσωπήσει την πόλη της Κολωνίας σε μεγάλα Φεστιβάλ της Γερμανίας και του εξωτερικού.

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 25 χρόνων λειτουργίας, το θεατρικό σχήμα «Ελληνογερμανικό Θέατρο» που ίδρυσε και καθιέρωσε στην Κολωνία, θα παρουσιασθούν την ερχόμενη Παρασκευή 9 Οκτωβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη – με ελληνικούς υπέρτιτλους – για πρώτη φορά στην Αθήνα οι δικές του «Ικέτιδες».

Πρόκειται για ένα νέο έργο εμπνευσμένο μεν από τον Αισχύλο γραμμένο, όμως, από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας του «Η τρέλα των Θεών», που παρουσιάζει τις διαφορετικές πτυχές της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη.

Στις «Ικέτιδες» του Αισχύλου ο χορός των Δαναίδων εγκαταλείπει την Αίγυπτο και φθάνει στο Άργος παρακαλώντας τον βασιλιά Πελασγό να του δώσει άσυλο. Στις «Ικέτιδες» του Παπακωστόπουλου, το ταξίδι των Δαναίδων είναι επιπλέον και ένα ταξίδι στο χρόνο από την αρχαία Αίγυπτο μέχρι την Ευρώπη του σήμερα.

Παράλληλα, με την έλευση των σύγχρονων προσφύγων στο Άργος, ξεκινάει η διήγηση με τις προσωπικές τους ιστορίες, τις οποίες ο σκηνοθέτης επεξεργάσθηκε και συνέδεσε με αποσπάσματα από τον χορό της τραγωδίας του Αισχύλου. Παρουσιάζεται δε με αποστασιοποιημένο βλέμμα και η πολιτική στάση της Ευρώπης στο θέμα των προσφύγων.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα. Χορηγοί της παράστασης είναι το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

-Aκόμα ένας Ελληνας της διασποράς που δημιουργεί στο εξωτερικό κ. Παπακωστόπουλε. Καταρχάς πως βρεθήκατε στη Γερμανία;
Στις αρχές της δεκαετίας του 80’ βρέθηκα στη Γερμανία, για να κάνω μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά. Η παραμονή μου σε έναν ξένο τόπο μού έδωσε τη δυνατότητα να αποστασιοποιηθώ από το ξεκίνημά μου και να ανακαλύψω αυτό που πραγματικά με ενδιέφερε: το θέατρο.

-Θα μπορούσατε να μας πείτε κάτι περισσότερο για την πορεία σας μέχρι σήμερα, ποιές δυσκολίες συναντήσατε;
Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν, ειδικά τα πρώτα χρόνια, να ξεπεράσω τα στεγανά, τις άκαμπτες δομές που κυριαρχούσαν στο γερμανικό θέατρο. Δεν ήταν αυτονόητο ότι ένας σκηνοθέτης της ελεύθερης σκηνής μπορεί να συνεργαστεί με τα κρατικά θέατρα, πράγμα το οποίο τελικά καθιέρωσα στις
σκηνοθεσίες μου. Χρειάστηκε όμως χρόνος και κυρίως σκληρή δουλειά και συνέπεια.

-Τα τελευταία χρόνια, της κρίσης, η Ελλάδα επικρίνεται στη Γερμανία. Εσείς πως το βιώνετε αυτό, αντιμετωπίζετε προβλήματα;
Είναι αλήθεια ότι ο Ελληνισμός της Γερμανίας εισπράττει τα τελευταία χρόνια άμεσα ή έμμεσα την επιφυλακτική έως κριτική στάση της γερμανικής κοινωνίας. Εγώ προσωπικά, επειδή καλούμαι συχνά να τοποθετηθώ σε εφημερίδες, ραδιόφωνο κλπ. πάνω στο θέμα της κρίσης στην Ελλάδα, συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό είναι να γνωρίσει το γερμανικό κοινό μια διαφορετική πτυχή της πραγματικότητας, δεδομένου ότι βομβαρδίζεται καθημερινά με αρνητικά σχόλια για τη χώρα μας.

-Πότε ιδρύθηκε το Ελληνογερμανικό θέατρο της Κολωνίας και ποια ήταν η εξέλιξή του;
Το Ελληνογερμανικό Θέατρο ιδρύθηκε το 1990 ως ένα ελεύθερο θεατρικό σχήμα. Φέτος συμπληρώνει 25 χρόνια δημιουργικής πορείας στη Γερμανία και έχει γίνει πλέον ένα αναπόσπαστο κομμάτι της θεατρικής ζωής της Κολωνίας. Οι παραστάσεις μας αποτελούν συμπαραγωγές με Κρατικά Θέατρα διαφόρων πόλεων της Γερμανίας, καθώς και με θέατρα της ελεύθερης σκηνής. Έτσι στο πέρασμα του χρόνου η δουλειά μας έγινε γνωστή σε ολόκληρη τη Γερμανία.

-Το ρεπερτόριό σας είναι μόνο αρχαιοελληνικό;
Το Ελληνογερμανικό Θέατρο ακολουθεί τρεις βασικούς δραματουργικούς άξονες. Ο πρώτος άξονας συνδέεται με το αρχαίο δράμα, ο δεύτερος με έργα νεοελλήνων θεατρικών συγγραφέων σε πρώτη γερμανική μετάφραση (Δημήτρη Κεχαίδη, Βασίλη Ζιώγα, Δημήτρη Δημητριάδη) και ο τρίτος με έργα Ευρωπαίων που εμπνέονται από τον αρχαίο ελληνικό μύθο (Heiner Müller, William Shakespeare, Dea Loher). Έτσι έρχονται σε επαφή το αρχαίο με το σύγχρονο θέατρο, η Ελλάδα με τη Γερμανία.

– Οι παραστάσεις σας είναι μόνο κλασικές ή πειραματίζεστε;
Στα 25 χρόνια ενασχόλησής μου με το αρχαίο δράμα πέρασα από διάφορα στάδια προσέγγισής του έχοντας έρθει σε επαφή με διαφορετικές τάσεις του γερμανικού θεάτρου. Τα τελευταία χρόνια το αρχαίο δράμα αποτελεί για μένα πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή και δημιουργία νέων έργων, που εμπλουτίζονται με δικά μου κείμενα, συνεντεύξεις, μαρτυρίες και ντοκουμέντα.

-Έχουν απήχηση στο γερμανικό κοινό;
Η μεγάλη απήχηση που γνώρισαν οι παραστάσεις μας στο πλατύ κοινό της Κολωνίας, αλλά και ολόκληρης της Γερμανίας, αποτέλεσαν τη βασική προϋπόθεση για τη συμπλήρωση φέτος 25 χρόνων επιτυχημένης διαδρομής του Ελληνογερμανικού Θεάτρου. Έτσι το Θέατρο μας κατάφερε στο πέρασμα του χρόνου να γίνει ένας θεσμός στην Γερμανία.

-Έχετε ανεβάσει παραστάσεις και σε άλλες χώρες;
Έχουμε επανειλημμένα εκπροσωπήσει την πόλη της Κολωνίας σε μεγάλα Φεστιβάλ του εξωτερικού, όπως της Βαρκελώνης, του Τορίνο, της Θεσσαλονίκης, των Βρυξελλών, του Άμστερνταμ και της Βιέννης.

-Γιατί ανεβάζετε για πρώτη φορά στην Αθήνα μετά από τα 25 χρόνια ύπαρξης του Ελληνογερμανικού Θεάτρου;
Η παρουσίαση της παράστασης «Ικέτιδες» στην Ελλάδα εντάσσεται στο πλαίσιο του εορτασμού για τη συμπλήρωση 25 χρόνων δημιουργικής πορείας του Θεάτρου μας στη Γερμανία. Βέβαια το έργο μου «Ικέτιδες», που θα παρουσιάσουμε στο αθηναϊκό κοινό, συνδέεται έμμεσα με την οικονομική κρίση που βιώνουμε στην Ευρώπη.

-Γιατί ανεβάζετε ειδικά τις Ικέτιδες; Θα μας πείτε κάτι περισσότερο για την παράσταση που θα παρουσιάσετε στο Ιδρυμα Κακογιάννη στις 9 Οκτωβρίου στην Αθήνα;
Πρέπει να ξεκαθαρίσω σχετικά με το έργο μου «Ικέτιδες» ότι δεν αποτελεί διασκευή του ομώνυμου έργου του Αισχύλου. Πρόκειται για ένα νέο έργο, γραμμένο από εμένα, εμπνευσμένο από τις «Ικέτιδες» του τραγικού ποιητή. Παρ’ όλα αυτά αναδεικνύονται οι ιδέες που θίγονται στο αρχαίο δράμα και παράλληλα συνδέονται με την πραγματικότητα της σημερινής δημοκρατίας. Για τη δημιουργία του νέου έργου οργάνωσα το 2014 μια σειρά θεατρικών Workshops, στα οποία πολιτικοί πρόσφυγες από διάφορες χώρες είχαν τη δυνατότητα να περιγράψουν τις δικές τους εμπειρίες. Αυτές τις «Oral histories» επεξεργάσθηκα και συνέδεσα με δικά μου κείμενα και αποσπάσματα από το χορό της τραγωδίας του Αισχύλου συνθέτοντας έτσι το νέο έργο. Το αρχαίο δράμα συναντά κατά μια έννοια το θέατρο-ντοκουμέντο, χωρίς όμως η δουλειά μας να είναι πράγματι ένα «Docu-Theatre».

-Έχετε ήδη ανεβάσει τις Ικέτιδες στη Γερμανία ή αλλού στο εξωτερικό και αν ναι πως την υποδέχθηκαν;
Η παράσταση ανέβηκε τη χειμερινή περίοδο 2014-15 με μεγάλη επιτυχία στο γνωστό Θέατρο Bauturm της Κολωνίας και απέσπασε τη θερμή κριτική του Τύπου και του κοινού. Στη συνέχεια παρουσιάσθηκε στο Κρατικό Θέατρο του Ντύσσελντορφ και στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Art Carnuntum στη Βιέννη, όπου κέρδισε διθυραμβικές κριτικές. Η Αθήνα αποτελεί φέτος τον τελευταίο σταθμό μιας επιτυχημένης διαδρομής του θεάτρου μας με τις «Ικέτιδες».

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας στην Κολωνία, αλλά και στην Ελλάδα; Υπάρχει κάποια άλλη πρόσκληση;
Στα τέλη Νοεμβρίου θα ανέβει στην Κολωνία η «Αντιγόνη» μου, η οποία και ανοίγει τη νέα τριλογία με τίτλο «Αγαπημένη ΄Υβρις» και θέμα την αντίληψη που υπάρχει σήμερα για την έννοια του μέτρου.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις