Περισσότερα από 1.000 άτομα συμμετείχαν στην ιστορική περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την 71η επέτειο απελευθέρωσης της Αθήνας από το γερμανικό στρατό κατοχής.

Την περιήγηση, η οποία ξεκίνησε από τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου ανέλαβε ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης, ο οποίος ξενάγησε τους συμμετέχοντες στους χώρους όπου διαδραματίστηκαν τα σημαντικότερα γεγονότα κατά την περίοδο της Κατοχής.

Σκοπός της εκδήλωσης είναι η ανάδειξη ενός σημαντικού μέρους της ιστορίας της πόλης που συνδέεται με την περίοδο της Κατοχής και παραμένει έως σήμερα άγνωστο.

Η διαδρομή ξεκίνησε από την οδό Μασσαλίας, δίπλα από το κτίριο της Νομικής σχολής, όπου ήταν ο προορισμός των φορτηγών του Δήμου που μετέφεραν πτώματα, θύματα του λιμού τον χειμώνα 1941-1942. Σύμφωνα με τον κ. Χαραλαμπίδη, περίπου 40.000 Αθηναίοι πέθαναν από ασιτία, καθιστώντας την πείνα πρώτη αιτία θανάτου κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Επόμενος σταθμός, ήταν το κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην οδό Πανεπιστημίου, όπου το καλοκαίρι του 1943, έγινε η διαδήλωση του ΕΑΜ κατά της επέκτασης της βουλγαρικής ζώνης κατοχής στην Κεντρική Μακεδονία.

Ακολούθησε η τρίτη στάση στην οδό Σταδίου 15, όπου την περίοδο της κατοχής στεγάζονταν η Τηλεφωνική Εταιρεία. Στις 12 Απριλίου 1942, οι υπάλληλοί της, πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλη απεργία στην Αθήνα, μια από τις πρώτες στην κατεχόμενη Ευρώπη. Παρά τις δημόσιες απειλές για άμεση απόλυση και βαριές ποινές φυλάκισης από τον κατοχικό πρωθυπουργό Γεώργιο Τσολάκογλου, η απεργία συνεχίστηκε και στις 3 Μαΐου 1944, Γερμανοί στρατιώτες και άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας πραγματοποίησαν μπλόκο στο κτίριο της Τηλεφωνικής Εταιρείας και συνέλαβαν 200 άτομα.

Στις 7 Μαΐου, 15 υπάλληλοι της Τηλεφωνικής Εταιρείας, εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Η τέταρτη στάση ήταν στο Αρσάκειο, όπου την περίοδο της Κατοχής τα καταστήματα στις στοές του κέντρου λειτουργούσαν ως εστίες μαύρης αγοράς.

Η περιήγηση συνεχίστηκε στην οδό Πανεπιστημίου 64. Εκεί, την περίοδο της Κατοχής λειτουργούσε το μεγαλύτερο παράνομο καζίνο της Αθήνας.

Ακολούθησε η έκτη στάση στη συμβολή των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος . Εκεί στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων), τοποθέτησαν βόμβα ανατινάσσοντας το κτίριο της φιλοναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση). Η ΕΣΠΟ ήταν ελληνική φιλοναζιστική οργάνωση η οποία επιχειρούσε να στρατολογήσει Έλληνες για να ενταχθούν στην πολυεθνική δύναμη «Βάφεν Ές Ές» που πολέμησε στο ανατολικό μέτωπο κατά του σοβιετικού στρατού. Παράλληλα διοργάνωνε αποστολές Ελλήνων εργατών στα εργοστάσια της Γερμανίας.

Τα μέλη της ΠΕΑΝ που χτύπησαν την ΕΣΠΟ, συνελήφθησαν μετά από προδοσία από τις αρχές κατοχής και εκτελέστηκαν. Όμως η Ελλάδα ήταν η μοναδική ευρωπαϊκή κατεχόμενη χώρα η οποία δεν έστειλε εθελοντές στο ανατολικό μέτωπο.

Η τελευταία στάση ήταν στην οδό Κοραή 4, όπου στην κατοχή στεγάζονταν το γερμανικό φρουραρχείο, η διαβόητη Κομαντατούρ, κέντρο ανακρίσεων και μεταγωγών όπου κρατήθηκαν και βασανίστηκαν Έλληνες αντιστασιακοί. Στα υπόγεια του κτιρίου ήταν τα κρατητήρια, ενώ στους ορόφους τα ανακριτικά γραφεία και οι υπηρεσίες του Φρουραρχείου.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις