Μια πρωτότυπη λιμνοθάλασσα ανθρώπων και γυάλινων γλυπτών κτιρίων επιπλέει και γιατί όχι, «ίπταται» μόνο γι απόψε, στο δώμα του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Πρόκειται για την χορογραφική περφόρμανς Lagune, που συνυπογράφει ο Ελβετός εικαστικός Dennis Savary, με την χορογράφο Μαρκέλα Μανωλιάδη και Έλληνες χορευτές, σε παραγωγή του Ιδρύματος Fluxum.

Eίναι η πρώτη δράση του ΕΜΣΤ, το οποίο, όπως έχει ενημερώσει, «αξιοποιώντας την περίοδο των υποχρεωτικών δοκιμών που προηγούνται της οριστικής λειτουργίας του και εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαδικασιών που θα το οδηγήσουν στα εγκαίνιά του, επέλεξε την πραγματοποίηση σειράς καλλιτεχνικών δράσεων, σε τακτά χρονικά διαστήματα, που στοχεύουν αφενός στη γνωριμία με το κοινό και αφετέρου στην ανάπτυξη συνεργειών με ελληνικά και διεθνή ιδρύματα συναφούς σκοπού».

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ βρέθηκε λίγο πριν την επίσημη πρεμιέρα, στην δοκιμή της Lagune, που επανασχεδιάστηκε ειδικά για το δώμα του ΕΜΣΤ, αφού η περφόρμανς έρχεται από την Ζυρίχη, την Γενεύη και το Παρίσι, όπου έχει παρουσιαστεί σε μικρούς κλειστούς χώρους.

«Η ιδέα της Lagune είναι να δείξουμε μια μικρή πόλη με τους κατοίκους της, τη ζωή της, τα κτίρια, τα φώτα της. Σαν κουκλοθέατρο με διαφορετική χορογραφία και χορευτές» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γλύπτης και visual artist, Dennis Savary, που υπογράφει επίσης τη σκηνογραφία.

-Και τι συμβαίνει σ αυτή την μικρή πόλη ; «Η ιστορία της αλλάζει σε κάθε παράσταση ανάλογα με τον χορογράφο και τους χορευτές. Εδώ θα δούμε κάτι διαφορετικό από την παράσταση της Γενεύης».

-Τι εμπνέεται από την Αθήνα; «Είναι υπέροχο να παίζουμε στην ταράτσα αυτού του Μουσείου… η ιδέα είναι να βάλουμε την δική μας μικρή κουκλόπολη στη μεγάλη ελληνική πρωτεύουσα. Και η δική μου μικρή πόλη ‘’παίζει” με την Ακρόπολη , με τα κτίρια που βλέπουμε από την θέα του ΕΜΣΤ. Από εδώ ψηλά, στο δώμα, μοιάζει να επιπλέει στην θάλασσα και γιατί όχι στον αέρα, σαν όλη η πόλη να πετά…».

-Ποια είναι η αίσθηση του από το Μουσείο; «Είναι παράξενο… ένα μεγάλο, άδειο κτίριο. Σαν καλλιτέχνης στο μυαλό μου έρχεται ο άδειος χώρος, έννοια που απασχολεί την τέχνη και τους καλλιτέχνες. Επίσης, έχω την αίσθηση του… στοιχειωμένου».

Η διάρκεια της περφόρμανς είναι 30 λεπτά και οι θέσεις των θεατών περιορισμένες, λόγω ασφαλείας , αφού πρόκειται για δοκιμαστική λειτουργία του ΕΜΣΤ. Η παράσταση είναι αφιλοκερδής προσφορά του Ιδρύματος Fluxum στο ΕΜΣΤ, στα πλαίσια των εκδηλώσεων της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, τονίζει η Σίνθια Οντιέρ, ιδρύτρια του Flux.

«Πρόκειται για ένα πολύ μικρό πρόγραμμα, συμβολικό, που οργανώσαμε φέτος στην Ελβετία, με αφορμή την εκατονταετή επέτειο του κινήματος DADA» εξηγεί η ίδια τονίζοντας την ικανοποίηση της για την ευκαιρία που της δόθηκε από την διευθύντρια του ΕΜΣΤ Κατερίνα Κοσκινά, το υπουργείο Πολιτισμού και την πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα, να ξανασχεδιάσει και να παρουσιάσει την περφόρμανς «με επτά Έλληνες χορευτές και την χορογράφο Μαρκέλλα Μανωλιάδη, που ετοιμάζονται εδω κι ένα μήνα για το πρότζεκτ .Είναι πολύ σπουδαίο για μένα» λέει η ελληνικής καταγωγής, Σύνθια Οντιέρ ετοιμάζοντας τα επόμενα σχέδια του Fluxum και του πειραματικού πολιτιστικού κέντρου Flux Laboratory, γνωστού από την δράση του και από τον πολιτιστικό πολυχώρο metamatic:taf, στο Μοναστηράκι.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις