Οι «Κάκτοι» του Μέμου Μακρή παρουσιάζονται, από σήμερα, στην γκαλερί P gallery (Κουμπάρη 6). Πρόκειται για σειρά γλυπτών που φιλοτέχνησε ο σπουδαίος πολιτικός γλύπτης του 20ου αιώνα, στο τέλος της ζωής του και είχαν πρωτοπαρουσιαστεί στην γκαλερί Σκουφά, το 1992, ένα χρόνο πριν τον θάνατό του.

Πώς καταγράφονται οι μοναχικοί «Κάκτοι» στο σύνολο του ηρωϊκού και μνημειακού έργου του Μέμου Μακρή (1913-1993) και ποια μπορεί να είναι η σχέση τους με τα διάσημα έργα του, όπως το γλυπτικό σύμπλεγμα «Μαουτχάουζεν» αφιερωμένο στα θύματα του ναζιστικού στρατοπέδου, το μνημείο για τους «Ούγγρους εθελοντές του Ισπανικού Εμφύλιου» στη Βουδαπέστη, ή με το χάλκινο «κεφάλι» του Πολυτεχνείου, που δώρισε ο πολιτικός πρόσφυγας Μέμος Μακρής στην Ελλάδα, προς τιμην των θυμάτων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου;

Ο ιστορικός και κριτικός τέχνης Ντένης Ζαχαρόπουλος στο σημείωμά του, για την έκθεση, αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Κάτω απο τον μεσογειακό ήλιο και μπρος στην έρημο, μέσα στον χώρο και τον χρόνο του πραγματικού, εκεί που η φιλοσοφία κι η τέχνη γίνονται ταυτόσημες με τη ζωή. Οι Κάκτοι του δίνουν την άρνηση του ανθρώπου να συμβιβαστεί, να αποδεχτεί τις συνθήκες, να υποκύψει σε καταστάσεις, να δεχτεί να εκπέσει από το ανάστημά του και να αποδεχτεί το θάνατο, να δεχτεί να πεθάνει.

Του δίνουν την πιο αντιηρωϊκή και σχεδόν αφηρημένη μορφή αυτού, που δεν αφήνει να τον αγγίξουν και παρόλα αυτά γητεύει το μάτι με τις καμπυλότητές του, καθηλώνει με τη δύναμη που στέκεται όρθιο μεταξύ ουρανού και γης. Κατ΄εξοχήν ανθρώπινες υπάρξεις, φέρουν μέσα τους τη γνώση: πώς κρατά κανείς τη ζωή μέσα του, πώς το εσωτερικό κενό του γλυπτού είναι η ζωτική του δύναμη, όχι φορμαλιστικά αλλά ουσιαστικά. Το κενό αυτό εμπεριέχει την κίνηση του γλύπτη, όχι ως επιφάνεια αλλά ως μήτρα, μήτρα της χειρονομίας και μήτρα της ζωής, που μένουν ανέγγιχτες κρατώντας μέσα τους την πιο άμεση έκφραση της γενναιοδωρίας που δίνει ζωή».

Η έκθεση στην P gallery θα διαρκέσει έως τις 27 Ιουλίου.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις