Περιμέναμε τη Μόνικα, σε μια από τις σπάνιες εμφανίσεις της, ειδικά από τότε που έχει μετακομίσει στις ΗΠΑ, στον Κήπο του Μεγάρου, αλλά μάθαμε ότι η συναυλία ακυρώθηκε λόγω διαφωνίας της μουσικού με τους διοργανωτές; Τι ακριβώς είχε συμβεί;

Για το παρασκήνιο μιας ματαιωθείσας συναυλίας, αλλά και για την αλλαγή πορείας που έχει αποφασίσει να κάνει και για την πρόθεση της να ξαναγυρίσει στην «ροκ αλητεία», μιλά η Μόνικα στον Δημήτρη Κανελλόπουλο για την «Εφημερίδα των Συντακτών»:

Ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε η Μόνικα, μόλις συναντηθήκαμε για τη συνέντευξη και πήραμε θέσεις στο τραπέζι: «Τα αλλάζω όλα, πάμε γι’ άλλα». Όμορφη και δροσερή, αν και ξενυχτισμένη, κατέφτασε φορτσάτη. «Πλέον είμαι τελείως ανεξάρτητη, σύντομα δεν θα έχω καν δισκογραφική εταιρεία.

Είναι μαγεία, νιώθω πολύ χαρούμενη. Δεν θέλω να δεσμευτώ με κανέναν, μπορώ να τα τρέχω όλα μόνη μου πια. Προτιμώ να ξυπνάω το πρωί και να έχω δέκα mails να διαχειριστώ, παρά να κάθομαι να παίζω πιάνο και να τα περιμένω από τους άλλους».

Καιρός ήταν. Μια νέα αρχή τη χρειαζόταν η Μόνικα. Σαν να είχε χάσει τον προσανατολισμό της. Και τον βρίσκει πάλι. Ξαναγίνεται ροκ, την ερχόμενη Παρασκευή παίζει στο Gagarin και μία μέρα πιο πριν στο Reworks Festival στη Θεσσαλονίκη.

Γυρίζω στην αλητεία των ροκ συναυλιών. Το Ηρώδειο ήταν από τις πιο σημαντικές εμπειρίες, οι συναυλίες στη Στέγη σούπερ, αλλά μου έχει λείψει το rock and roll. Στο εξωτερικό που βρίσκομαι τα τρία τελευταία χρόνια το ζω βέβαια, εμφανίζομαι ακόμα και σε υπόγεια κλαμπ, όμως θέλω κι εδώ να το ξαναπιάσω. Δεν είχα σκοπό να το αφήσω, δίπλα στο Ηρώδειο ήθελα να είχα κάνει και μια συναυλία σε κλαμπ, αλλά δεν συνέβη

Είχαμε κι ένα επεισόδιο τις τελευταίες ημέρες που άπτεται των προηγουμένων, νομίζω. Θα έπαιζε στον Κήπο του Μεγάρου αλλά το ακύρωσε. Ήταν παράδοξη συναυλία βέβαια, μια και ήταν αποκλειστικά για τους συνδρομητές εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. «Δεν συμφωνούσε με την ηθική μου» εξηγεί.

«Οι όροι της συναυλίας και η αποκλειστικότητα του κοινού ήταν κάτι που δεν με εξέφραζε. Δεν γνώριζα τους όρους. Όταν πήρα το συμβόλαιο στα χέρια μου, είπα πως δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω.

«Αποφάσισα να τη ματαιώσω όταν τηλεφώνησα η ίδια στο Μέγαρο. “Γεια σας, μπορώ να αγοράσω ένα εισιτήριο για τη συναυλία της Μόνικα;” είπα και μου απάντησαν “όχι αν δεν είστε συνδρομητής Cosmote”».

Ουδέν κακόν αμιγές καλού, χίλιες φορές καλύτερα για εμάς, τους θιασώτες του ροκ, το Gagarin. «Δίνω λίγες συναυλίες, η σκηνή για μένα είναι κάτι ιερό, θέλω να το απολαμβάνω» λέει.

Και βρίσκεται σε (-)ό, δύο άλμπουμ ετοιμάζει, ένα με ελληνικά τραγούδια κι ένα με ξένα.

«Εχω μαζέψει αρκετά ελληνικά κομμάτια, σίγουρα είναι παραπάνω από 20. Από την ηλικία των δεκάξι έγραφα και θα τα βγάλω ως κόνσεπτ άλμπουμ, με πολλά ορχηστρικά, με σπικάζ κ.ά. Σαν να μπαίνεις στο αυτοκίνητο για ένα ωραίο ταξίδι. Θα έχει κι ελληνικά όργανα αλλά θα τα παίζουν ξένοι».

Και το ξένο; «Δεν ξέρω αν θα είναι τόσο φάνκι όσο το προηγούμενο. Θα το ακούσουμε με τον παραγωγό μου και θα αποφασίσουμε το στιλ του. Το “Secret In The Dark” π.χ. ήταν μπαλάντα στην αρχή.

«Αλλά πήγαμε σε έναν γάμο στη Νέα Υόρκη και ακούσαμε ένα φανκ μπάσο που έπαιζε ένας dj 70 ετών εκεί και αποφασίσαμε να το κάνουμε έτσι. Και μας βγήκε εντελώς τυχαία ιταλοντίσκο. Το άλμπουμ θα το ηχογραφήσω σε ένα φανταστικό στούντιο στο Νάσβιλ».

Ωραίο να το λες, θα πάω στο Νάσβιλ, αλλά πόσο εύκολο είναι για τους κοινούς θνητούς; Ωραία και η Αμερική όπου ζει, αλλά δεν χρειάζονται πολλά χρήματα για όλα αυτά; «Δεν έχω πολλά λεφτά, το στούντιο στο Νάσβιλ δεν το πληρώνω.

Ο Μπομπ Γουίλσον ας πούμε δεν έχει ποτέ χρήματα. Αν είσαι πραγματικός καλλιτέχνης, θα βρεις λεφτά, λέει. Πρέπει να πείσεις τον κόσμο να επενδύσει σε σένα. Εχει συμβεί και με άλλους συνεργάτες μου.

«Επαιξαν δωρεάν για μένα κι εγώ τραγούδησα δωρεάν γι’ αυτούς. Κάποιον τον έφερα από την Αμερική στο εξοχικό μου, στο Αστρος. “Θα σου πληρώσω τα εισιτήρια” του είπα, “θα έρθεις με την κοπέλα σου, θα κάνετε διακοπές, θα τρως ψαράκι κάθε μέρα και μετά θα παίξεις μαζί μου”. Μπορείς να τα κάνεις όλα πιο οικονομικά. Θα έρθουν τώρα οι Αμερικάνοι, θα δώσουμε περισσότερες συναυλίες ώστε να βγουν τα έξοδα.

«Οχι όπως τότε στο Ηρώδειο που πληρώσαμε 15 χιλιάδες ευρώ για τους ξένους μουσικούς και δώσαμε μία μόνο συναυλία. Είδα τα ποσά και τρελάθηκα. Τότε μου άναψαν τα λαμπάκια».

Κλείνοντας, εκφράζει το παράπονό της που το λες και αγανάκτηση. «Δεν έχω καν merchandise ως καλλιτέχνης. Δεν υπάρχουν τραγούδια μου στο iTunes ή το Spotify. Δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί ο κόσμος να βρει τα cd μου, δεν υπήρχαν καν στο Ηρώδειο τη μέρα της συναυλίας.

Σκέφτομαι σε ένα μαγαζί που έχει φίλη μου στην Αθήνα να φτιάξω ειδικό χώρο σε μια γωνία για να πουλάω τα cd μου. Είναι πράγματα για τα οποία κι εγώ η ίδια θα έβριζα τους άλλους καλλιτέχνες».

Να πώς επανερχόμαστε σε αυτό που είπε στην αρχή. Τα αλλάζει όλα η Μόνικα, «πάμε γι’ άλλα»!

15/9 Reworks Festival Θεσσαλονίκη, 16/9 Gagarin (Λιοσίων 205, 10 ευρώ), 17/9 Ζάκυνθος.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών