Πρόσωπα καθημερινά. Πρόσωπα που προσπερνάς. Πρόσωπα για τα οποία κάτι διαβάζεις, κάτι ακούς. Αλλοίωση αντικειμενική και υποκειμενική. Τώρα. Πότε; Ίσως. Μετά. Λέξεις σκόρπιες, εικόνες μέσα σε εικόνες, άνθρωποι μέσα σε εικόνες και εικόνες μέσα σε ανθρώπους. Καθημερινότητα και σκέψη. Σταματάς για να σκεφτείς και σκέφτεσαι γιατί σταμάτησες. Αλληλουχία, συνοχή, ευτέλεια. Οθόνες ανθρώπων. Μια ζωή τόσο καθυστερημένα γρήγορη. Αλλοίωση.

«Μες στη χλαλοή των τειχών που καταρρέουν, ανάμεσα στα χαρμόσυνα τραγούδια που ανεβαίνουν απ’ τις ξαναχτισμένες κιόλας πολιτείες, στην κορφή του χειμάρρου που κραυγάζει την αέναη επιστροφή των μορφών που αδιάκοπα συλλαμβάνει η αλλαγή , πάνω στο φτεροκόπημα των συγκινήσεων , των παθών που διαδοχικά ξεσηκώνουν κι αφήνουν να ξαναπέσουν όντα και πράγματα, πάνω απ’ τα απότομα φλογίσματα που μέσα τους συσπώνται οι πολιτισμοί, πέρα από τη σύγχυση των γλωσσών και των ηθών , βλέπω τον άνθρωπο, ό,τι από αυτόν παραμένει εσαεί ακίνητο στο επίκεντρο του ανεμοστρόβιλου.[…]» «Τα συγκοινωνούντα δοχεία» Μπρετόν Α. (1932)

Η Χριστίνα Κουτσολιούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών της Αγγλίας και έχει λάβει μέρος σε διάφορες εκθέσεις στην Αθήνα και το Λονδίνο.

Έλαβε το 2ο βραβείο σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής το 2009. Τα θέματα με τα οποία ασχολείται αφορούν την καθημερινότητα, την κοινωνία και εκφράζονται με την καυστική ματιά με την οποία αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.

Από την Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017, «στου Στράτου», Φωκίωνος Νέγρη 57, Κυψέλη.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις