Ελάτε στο Μέγαρο χωρίς κολώνια ή άρωμα

Ελάτε στο Μέγαρο χωρίς κολώνια ή άρωμα
«Ελάτε στη συναυλία χωρίς να φοράτε την κολόνια ή το άρωμά σας». Αυτό μας προτρέπει η συνθέτις Καλλιόπη Τσουπάκη, που έγραψε τον «Νάρκισσο», μία μουσική παράσταση στην οποία μουσική και άρωμα συνυπάρχουν ως ενιαίο σύνολο και αλληλεπιδρούν στη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου.

Η εκδήλωση αυτή εντάσσεται στο νέο κύκλο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΜΜΑ) με τίτλο «+ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ» (Συν-αισθήσεις).

Ένα «πρωτότυπο παιχνίδι εξερεύνησης των πέντε αισθήσεων που καλεί τους θεατές να συνδυάσουν τα ακούσματα με αγγίγματα, αρώματα, γεύσεις και οπτικά ερεθίσματα» όπως αναφέρει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΜΜΑ, Μίλτος Λογιάδης.

«Ο κύκλος +Αισθήσεις προτείνει τέσσερις εκδηλώσεις, όπου η μουσική, αντιπροσωπεύοντας φυσικά την ακοή, συνεργάζεται με μορφές έκφρασης της Τέχνης που αντιπροσωπεύουν τις υπόλοιπες τέσσερις αισθήσεις (αφή, όσφρηση, γεύση, όραση). Έτσι, μέσα από μία βιωματική εμπειρία, θα μπορέσουμε ίσως να ανακαλύψουμε το πώς η αντίληψή μας, ως ακροατών, μεταβάλλεται, ανάλογα με παράγοντες που διεγείρουν κάθε φορά μία άλλη αίσθηση» εξηγεί.

Οι «Συν-αισθήσεις» εγκαινιάζονται με την εγκατάσταση «Mizaru», η οποία φιλοξενείται στην αίθουσα ΜC 3, την Παρασκευή 17, το Σάββατο, 18 και την Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου (ώρα έναρξης 19:00) και δίνει στο κοινό την ευκαιρία να βιώσει μια πρωτότυπη ηχοκινητική και ακουστική εμπειρία.

Η εγκατάσταση, όπως την εμπνεύστηκαν οι δημιουργοί της, Kiori Kawai και Aaron Sherwood (συνιδρυτές της ομάδας multimedia, διαδραστικών εγκαταστάσεων/performance Purring Tiger), απευθύνεται σε τρεις αισθήσεις ταυτόχρονα: όραση, ακοή, αφή.

Οι επισκέπτες, αφού πρώτα παρακολουθήσουν ένα εισαγωγικό εργαστήριο στα αγγλικά και μια περφόρμανς από την χορογράφο Kawai, μπορούν στη συνέχεια να πειραματιστούν οι ίδιοι με την εγκατάσταση: ένα τεντωμένο φύλλο spandex λειτουργεί σαν ευαίσθητη μεμβράνη που «ζωντανεύει» στο κάθε άγγιγμα και, ανάλογα με την ένταση και την ταχύτητα της πίεσης, παράγει διαφορετικούς μουσικούς ήχους και οπτικά μοτίβα. Ο επισκέπτης εισάγεται σε έναν multimedia κόσμο όπου ορίζει μόνος του το τελικό αποτέλεσμα.

Στο «Νarcissus» η συνθέτις Καλλιόπη Τσουπάκη κάνει ένα πείραμα σε συνεργασία με την αρωματοποιό Tanja Deurloo. «Η μυρωδιά επηρεάζει τη σύνθεσή μου και η μουσική επηρεάζει τη μυρωδιά», λέει η Κ. Τσουπάκη, που θα μιλήσει στην αρχή της εκδήλωσης στο κοινό, για να εξηγήσει τη σχέση μουσικής και αρωμάτων.

Το έργο «Νarcissus» είναι μια μουσική παράσταση στην πιο καθαρή μορφή της, χωρίς κείμενο, λιμπρέτο ή τραγούδι, φορτισμένη με δραματική ένταση. Στη διάρκεια της συναυλίας πέντε layers με απαλό άρωμα διαχέονται στον χώρο και, μαζί με τη μουσική, οδηγούν στην κορύφωση του έργου.

Στην τρίτη εκδήλωση του κύκλου με τίτλο «Rossini…σε δείπνο: μια διαφορετική εμBEERία!» (18/2, 21:00, αίθουσα Banquet), ένας σεφ, ένας σομελιέ μπίρας και δύο πιανίστες οδηγούν το κοινό σε ένα ενδιαφέρον ταξίδι, όπου κάθε νότα συνταιριάζεται με μια γεύση.

Μια αλλιώτικη μουσική και γευστική εμπειρία, με αφορμή ένα από τα τελευταία έργα του Τζοακίνο Ροσσίνι, ενός μεγάλου λάτρη των γκουρμέ απολαύσεων και ενός λαμπρού μουσουργού με αστείρευτο χιούμορ.

Θα ακουστούν οι συνθέσεις του «Quatre hors d’œuvres et Quatre mendiants» [Τέσσερα ορεκτικά και Τέσσερα γαλλικά επιδόρπια] για σόλο πιάνο από το Βιβλίο ΙV του έργου Péchés de vieillesse [Αμαρτήματα του γήρατος]. Θέμα τους, τέσσερα νόστιμα συστατικά ορεκτικών (ραπανάκια, αντζούγιες, αγγουράκια τουρσί, βούτυρο) καθώς και τα βασικά υλικά του γαλλικού γλυκίσματος mendiant (αποξηραμένα σύκα, αμύγδαλα, σταφίδες, φουντούκια).

Τα μουσικά μέρη, που είναι συνολικά οκτώ, παρουσιάζονται ανά δύο. Η ακρόαση της κάθε μουσικής ενότητας συνδυάζεται με ταυτόχρονη γευσιγνωσία εδεσμάτων, εμπνευσμένων από τη ροσσίνια γαστρονομία… μετά ζυθοποσίας, αλλά και… σχολιασμού εκ μέρους των συντελεστών, όσο διαρκεί το σερβίρισμα.

Πρωτοπόρος σοβιετικός κινηματογραφιστής, ο Τζίγκα Βερτόφ (1896-1954) γύρισε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 τη βωβή ταινία «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή», η οποία θα προβληθεί, στο πλαίσιο του τριημέρου των «+ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ», με συνοδεία ζωντανής μουσικής που γράφτηκε από τον Αλέξανδρο Μούζα ειδικά για το φιλμ του Βερτόφ (19/2, 20.30) και θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

«Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης Τέχνης και ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της ιστορίας του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η ταινία, που πρόσφατα ανακηρύχθηκε από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως το «Καλύτερο ντοκιμαντέρ όλων των εποχών», καταγράφει ρεαλιστικά τη ζωή στην Οδησσό και σε άλλες μεγαλουπόλεις της ΕΣΣΔ. Η κάµερα εστιάζει τόσο σε άψυχα πράγµατα, όπως οι µηχανές και οι λειτουργίες τους, όσο και σε έµψυχα, όπως ζώα και άνθρωποι µε τις δραστηριότητές τους.

«Η μουσική επένδυση ταινιών του βωβού κινηματογράφου είναι μια πολύ γοητευτική διαδικασία για δημιουργούς και θεατές. Για τους δημιουργούς γιατί βρίσκουν ένα πρόσφορο πεδίο να δοκιμαστούν, να εκφραστούν και να συνδιαλεχθούν με ένα διαφορετικό μέσο, πέραν της “απόλυτης μουσικής”, ενώ για τους θεατές, γιατί έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν κλασικές ταινίες σε μια νέας μορφής εμπειρία.

Στην περίπτωση του “Man with a movie camera” υπάρχει η επιπρόσθετη ιδιαιτερότητα της μη ύπαρξης σεναρίου. Δεν υπάρχουν, δηλαδή, πρόσωπα, ήρωες, πρωταγωνιστές ή μια ιστορία εν εξελίξει. Ο πρωταγωνιστής στην ταινία είναι η ίδια η πόλη και οι δραστηριότητες της. Το πλάνο και το μοντάζ είναι τα μοναδικά εργαλεία του σκηνοθέτη να δημιουργήσει έννοιες και μηνύματα, μέσω των παραλληλισμών, της αντίστιξης και της αντιπαράθεσης.

Η μοντέρνα πειραματική αυτή ματιά κάνει την ταινία διαχρονική και από τις σημαντικότερες της βωβής περιόδου, ενώ θεωρείται κορυφαία μεταξύ των ταινιών με τον γενικό τίτλο City Symphonies (Berlin – Symphony of a Great City, Manhatta, κ.ά.). […]» σημειώνει ο Αλ. Μούζας.