Μπορεί ένα τραγούδι ν’ ακουστεί χωρίς ήχο ; Και αν ναι, πως μπορεί να συμβεί αυτό; Ο νεαρός ηθοποιός του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος (Θ.Κ.Ε. ) Πάνος Κατσής απαντά καταφατικά και μας καλεί να το διαπιστώσουμε, αύριο Σάββατο (13/5), στη σκηνή του TEDx Athens από όπου θα διδάξει στο κοινό πως μπορεί να ερμηνεύσει ένα τραγούδι στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

«Λέξη- λέξη , στίχο -στίχο θα τραγουδήσουμε το «Hands» των Locomondo» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πάνος Κατσής. «Καταρχήν θα γίνει μια μικρή γνωριμία μεταξύ μας, και το κοινό θα έρθει σε πρώτη επαφή με την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα. Στη συνέχεια θα γίνει προσπάθεια μεταφοράς του τραγουδιού στην ΕΝΓ, αφού έχει προηγηθεί μία εισαγωγή κάποιων βασικών εννοιών. Και τέλος, όλοι μαζί θα νοηματίσουμε το τραγούδι με τον ανάλογο ρυθμό».

Πως μπορεί, όμως, να ερμηνευτεί ένα τραγούδι χωρίς ήχο; «Η μουσική μπορεί να μην ακούγεται στα δικά μας αυτιά, μπορούμε ωστόσο να τη νιώσουμε από τις δονήσεις που παράγονται, μέσω του ξύλινου δαπέδου, ενός μπαλονιού, ή ενός κουτιού αναψυκτικού. Οι άνθρωποι που χορεύουν, η μπάλα του μπάσκετ που χτυπάει στο έδαφος, το κομπολόι που γυρίζει ρυθμικά, μας δίνουν μία εικόνα της μουσικής και του ήχου γενικότερα. Παρατηρώντας όλα τα παραπάνω, προσωπικά, με βοηθούν να δημιουργήσω ήχο και ρυθμό με το σώμα και τα χέρια μου» αναφέρει ο 30χρονος ηθοποιός.

Ο Πάνος Κατσής εργάζεται ως δάσκαλος στη Σχολή Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος και είναι μέλος της ομάδας του Θ.Κ.Ε. από το 2011. Έχει λάβει μέρος στις παραστάσεις «41 μέρες», «Ξένοι», με πιο πρόσφατη «Το νησί των σκλάβων» (2017).

«Ξεκίνησα να συμμετέχω στις δράσεις του Θ.Κ.Ε. μετά από παρότρυνση φίλων μου ηθοποιών. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία, διότι με βοηθά να αναπτυχθώ και να βελτιωθώ τόσο σαν ηθοποιός όσο και σαν άνθρωπος» παραδέχεται ο Π. Κατσής τονίζοντας ότι το θέατρο δεν είναι για τους κωφούς μόνο ένας φορέας κοινωνικοποίησης, επικοινωνίας, εξωστρέφειας και ενσωμάτωσης, αλλά και ένα μέσο εκπαίδευσης.

Τα τελευταία χρόνια οι παραστάσεις του Θ.Κ.Ε (που φέτος συμπληρώνει 34 χρόνια λειτουργίας) απαρτίζονται από κωφούς και ακούοντες ηθοποιούς που μοιράζονται επί σκηνής τους ίδιους ρόλους και τους ερμηνεύουν σε μια ιδιαίτερη φόρμα διπλής διανομής. Ενώ επιλέγει έργα που ασχολούνται με θέματα περισσότερο πολιτικο-κοινωνικά, όπως το μεταναστευτικό, η φτώχεια, αλλά και περιόδους όπως ο Εμφύλιος και η Χούντα.

«Προτεραιότητα του Θ.Κ.Ε. είναι αρχικά η διάδοση της νοηματικής γλώσσας, ενώ στοχεύει με τις παραστάσεις του να απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό, ανεξαρτήτως αναπηρίας ή μη, προσφέροντας οπτικοακουστικές εμπειρίες που ξεπερνούν διαχωρισμούς και προκαταλήψεις. Συνεπώς, η επιλογή των έργων γίνεται ώστε να προσελκύσει τόσο κωφούς όσο και ακούοντες θεατές. Πολύ σημαντικό είναι, επίσης, ότι το Θ.Κ.Ε. συμβαδίζει με την εποχή προτείνοντας θέματα που αφορούν την κοινωνία, προκειμένου ο θεατής να μπορεί εύκολα να συνδεθεί με την όποια παράσταση» αναφέρει ο Π. Κατσής.

Κατά τη γνώμη του σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη ευκολία απ’ ό,τι παλαιότερα για τους κωφούς καλλιτέχνες να σπουδάσουν και να δουλέψουν στο θέατρο, απευθυνόμενοι σε ένα ευρύτερο κοινό;

«Υπάρχει ένα προεδρικό διάταγμα, σχετικά με τη λειτουργία των δραματικών σχολών που απαγορεύει σε άτομα μη αρτιμελή να φοιτήσουν. Βέβαια πρόσφατα το υπουργείο Παιδείας, άλλαξε το διάταγμα αυτό, ώστε ν’ ανοίξουν οι πόρτες για τα άτομα με Αναπηρία και να μπορούν να φοιτήσουν ισότιμα.

Αυτό όμως, είναι αδύνατο να γίνει άμεσα, διότι οι υποδομές στην Ελλάδα είναι ακατάλληλες. Στις περισσότερες δραματικές σχολές δεν υπάρχουν μπάρες ή ασανσέρ για τα αναπηρικά αμαξίδια. Επίσης, δεν υπάρχουν μόνιμοι διερμηνείς, καθώς η ΕΝΓ δεν είναι αναγνωρισμένη γλώσσα από το κράτος. Αυτό εμποδίζει τους κωφούς να γίνουν ηθοποιοί. Γι’ αυτό και το Θ.Κ.Ε., έχει αναλάβει αυτό το ρόλο εδώ και χρόνια – να μπορέσει, δηλαδή, να βοηθήσει και να υποστηρίξει όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με την υποκριτική» καταλήγει.

Ν. Μπακοπούλου (AΠΕ – ΜΠΕ)

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις