Είναι οι“Πάμε γι’ άλλα”, ή αλλιώς, ηΙσαβέλλα Μπερτράνκαι οΚώστας Ζυρίνης. Όλο πάνε γι’ άλλα, κι όμως όλο εδώ γυρίζουν, στο ορμητήριό τους,πλημμυρισμένοι από εικόνες κι αισθήσεις απ΄ αυτό τον κόσμο“τον μικρό, τον μέγα” του οποίου αποτελούμε μια ελάχιστη λεπτομέρεια.

Η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνηςμοιράζονται τις εμπειρίες τους από τα δεκάδες ταξίδια τουςμε παλιούς και νέους φίλουςμέσα από χιλιάδες φωτογραφίες απ’ όλο σχεδόν τον πλανήτη.

Ανοίγουν κουβέντες αμοιβαίας πληροφόρησης στην υπηρεσία της γνώσης. Είναι κι αυτό ένα ταξίδι. Και μάλιστα με πάρα πολλούς συνταξιδιώτες.

Εμείςγινόμαστε νοητά συνοδοιπόροιτων “Πάμε γι’ άλλα” και περιπλανιόμαστεμέσα και έξω από τα ελληνικά σύνορα.

Αζόρες: Φλόρες, οι κρεμαστοί κήποι του Ατλαντικού
Είναι η τρίτη φορά στην ταξιδιωτική μας ζωή που πατάμε σε νησί με την ονομασία Φλόρες.
Η πρώτη φορά ήταν η νήσος Φλόρες του αρχιπελάγους των μικρών Σουνδαίων νησιών στην Ινδονησία και η δεύτερη το ομώνυμο νησάκι μέσα στη λίμνη Πετέν Ιτζά στη βόρεια Γουατεμάλα.
Εν προκειμένω, το όνομα Φλορες, που στα πορτογαλικά σημαίνει «λουλούδια», δόθηκε σ’ αυτό εδώ το ευλογημένο νησί των Αζορών σαν αναφορά στα χιλιάδες ανθάκια που κάλυπταν τα απότομα γκρεμνά του την εποχή της ανακάλυψής του περί τα 1452 από τον θαλασσοπόρο Ντιέγκο ντε Τέιβε και τον γιο του Ζοάο.
Χωρισμένες σε τρεις συστάδες (την ανατολική, απαρτιζόμενη από δυο νησιά, την κεντρική από πέντε, και την δυτική από άλλα δύο), οι Αζόρες της ανατολικής και κεντρικής συστάδας είχαν ήδη ανακαλυφθεί η μια μετά την άλλη κατά τις δυο προηγούμενες δεκαετίες.
Οι εγγύτερες προς την αμερικάνικη ήπειρο δυτικές Αζόρες, δηλαδή η νήσος Φλόρες και η γειτονική νησίδα Κόρβο, ήταν οι τελευταίες στη σειρά των ανακαλύψεων, οπότε και ολοκληρώθηκε ο χάρτης του αρχιπελάγους.
Και με την ευκαιρία, ας σημειώσουμε και τούτο: Με δεδομένο ότι το ρήγμα του Ατλαντικού περνάει μέσα από το αρχιπέλαγος των Αζορών, ελαφρώς δυτικά της κεντρικής συστάδας, η Φλόρες (και το Κόρβο) στην ουσία ανήκουν στην αμερικάνικη ήπειρο.
Τα παραπάνω ωστόσο αποτελούν μονάχα την επίσημη και επιβεβαιωμένη εκδοχή της ανακάλυψης των Αζορών.
Διότι, κατά τα λοιπά, διάφορα στοιχεία μαρτυρούν ότι η ύπαρξη των νησιών ήταν πιθανότατα ήδη γνωστή από τουλάχιστον έναν αιώνα πριν.
Πιο συγκεκριμένα, σε χάρτη του Medici-Laurentian Atlas του 1341 απεικονίζονται, βαθιά μέσα στον ωκεανό πέρα από την Ευρώπη, οκτώ νησιά χωρισμένα σε τρεις συστάδες (έστω και με λάθος άξονα βορρά-νότο αντί του σωστού ΒΔ-ΝΑ).
Και το ίδιο επαναλαμβάνεται σε χάρτη του Catalan Atlas του 1375 όπου μάλιστα εμφανίζονται τοπωνύμια όπως Σάο Ζόρζε και Κόρβο, που ισχύουν και σήμερα στις Αζόρες.
Όποια και να’ναι η αλήθεια, ένα είναι σίγουρο: την εποχή της ανακάλυψής τους τα νησιά ήταν ακατοίκητα κι έτσι ο εποικισμός τους έγινε χωρίς σφαγές ιθαγενών και λοιπά ανδραγαθήματα στα οποία διέπρεψαν οι διάφοροι κονκισταδόρες μισό αιώνα αργότερα στην αμερικανική ήπειρο. Πάλι καλά!
Λόγω της ιδιαίτερης απομόνωσης της, και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες Αζόρες που εποικίστηκαν σχεδόν αμέσως μετά την ανακάλυψή τους, η Φλόρες περίμενε κοντά εφτά δεκαετίες μέχρι ν’ αποκτήσει μόνιμους κάτοικους.
Μετά από μια πρώτη ημιτελή απόπειρα μετοίκησης κατά το τελευταίο τέταρτο του 15ου αιώνα υπό τον Φλαμανδό Van de Haegen (που έμεινε με τους άντρες του κάποια χρόνια στο νησί και τελικά αποχώρησε), το 1510 εγκαταστάθηκαν οριστικά Πορτογάλοι έποικοι προερχόμενοι από διάφορες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας, κυρίως από τον βορρά.
Τότε μπήκαν οι πρώτες βάσεις για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και της γεωργικής παραγωγής που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Όλη η διαδρομή που ακολουθεί την απόκρημνη ανατολική ακτή, από την Lajes στο νότο μέχρι την Ponta Delgada στον βορρά, είναι ένα μακρύ κομπολόι από μπελβεντέρε.
Μπαλκόνια με θέα για ερωτευμένους. Βίγλες για φωτογράφους και ποιητές.
Κάθε τρεις και λίγο, στην άκρη της άψογα συντηρημένης ασφάλτου με την αψεγάδιαστη διαγράμμιση, μια προειδοποιητική πινακίδα επισημαίνει: Miradouro.
Αλλού πρόκειται για μια απλή διαπλάτυνση όπου μόλις μπορεί να σταθεί ένα αυτοκίνητο, κι αλλού, όταν το επιτρέπει ο χώρος, έχει γίνει ολόκληρη ειδική διαμόρφωση με ξύλινα παγκάκια, τραπεζάκια και λουλούδια.
Καλαισθησία και μεράκι. Και όλα αυτά τα ωραία για ελάχιστους αποδέκτες. Ζήτημα αν συναντήσαμε τρία αυτοκίνητα σε ολόκληρη τη διαδρομή…
Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις