«Η προσωπική σχέση με τον ιδιαίτερο τόπο καταγωγής μου, τα Βούρβουρα Αρκαδίας, χτίστηκε εθελοντικά. Είμαι Μαρουσιώτης. 'Ακουγα ιστορίες για το χωριό και αργότερα βλέποντας το γραφικό Μαρούσι να ξεθεμελιώνεται, να χάνονται σταδιακά οι οπτικές μας αναφορές, τα οικεία τοπόσημα μιας σχέσης βιωματικής, θέλησα να αντισταθμίσω αυτό το κενό μνήμης επινοώντας μια νέα μνήμη, καινούργιες εκδοχές. Οι άνθρωποι του χωριού που βλέπετε στη ταινία έχουν κάτι θαυμαστό… η εποποιϊα της εθνικής αντίστασης, οι ήρωες, η παραγωγική αυτάρκεια της αγροτικής κοινωνίας. Κι ύστερα η εσωτερική μετανάστευση, η ερήμωση του χωριού.

Αντιπαραβάλλω τις αφηγήσεις τους και τις εικόνες της αέναης φύσης με τη νέα εικόνα της χώρας των Ολυμπιακών του 2004 και τα έργα στο Μαρούσι, 400 μέρες πριν τους αγώνες. Μια βιτρίνα εθνικής υπερηφάνειας στηριγμένη στον καταναλωτικό πυρετό και στον υπέρογκο δανεισμό. Και μετά η χρεοκοπία. Λόγω έλλειψης πόρων το σχολείο στο χωριό, μετά από 150 χρόνια λειτουργίας κλείνει. Η σημαία που κυμάτιζε στη σχολική γιορτή τώρα υπνώττει σε κάποιο συρτάρι».

Ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δίνει το δικό του σχόλιο για το νέο του ντοκιμαντέρ «Της πατρίδας μου η σημαία…» λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας την Κυριακή 22/4 στον κινηματογράφο Διάνα (Περικλέους 14, Μαρούσι ώρα 11.30π.μ.).

Ο έμπειρος σκηνοθέτης αναπροσανατολίζει την τοπική ιστορία και τη συνθέτει με τη μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα. Μέσα από τις αφηγήσεις απλών ανθρώπων.

«Πάντα πίστευα ότι με τον κινηματογράφο και τις μαρτυρίες των ανωνύμων γίνεται εκδημοκρατισμός της Ιστορίας, οι σιωπηλοί παίρνουν φωνή. Ήθελα να αποτυπώσω τις ιστορίες τους να μην χαθούν. Στα Βούρβουρα, τον Ιούνιο του 1944 με τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Πάρνωνα οι Γερμανοί σκότωσαν 34 άτομα. Ήθελα να δείξω τις μαρτυρίες των ανθρώπων» λέει ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος.

«Της πατρίδας μου η σημαία…» ξετυλίγεται στην πορεία της Ελλάδας του κοινωνικού μετασχηματισμού και του μεγαλοϊδεατισμού των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 με τα συνεπακόλουθα του. Ένα χωριό στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα με έναν αθλητικό σύλλογο που ιδρύθηκε μετά τους Ολυμπιακούς του 1897 κι ένα μονοθέσιο σχολείο που με την κρίση έκλεισε. Το σχολείο και ο σύλλογος ορίζουν τη συλλογική ταυτότητα του χωριού.

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν το 2003 και συνεχίστηκαν σταδιακά ως το 2016. Κι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σκηνή όπου παλιοί μαθητές του σχολείου, ενήλικες πια, παρακολουθούν πλάνα τους όταν ήταν ακόμα μαθητές του δημοτικού.

Η πρεμιέρα της ταινίας στην Αρκαδία θα γίνει στην Τρίπολη στις 25/4/2018, ώρα 20:00 στον κινηματογράφο Cine Ville.

Ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος ( «Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη», «η Υπογραφή», «Μαραθώνιος μιας ημιτελούς 'Ανοιξης – Γρηγόρης Λαμπράκης» κ.ά) έχει έτοιμη και την επόμενη ταινία του «Τα δάκρυα του βουνού», μυθοπλασία με ερασιτέχνες ηθοποιούς για την οδύσσεια ενός μπουλουκιού μαστόρων πέτρας στις αρχές 20ου αιώνα.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις