Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών ο συνθέτης, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Στέλιος Βαμβακάρης. Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 20 Ιουνίου, στο Γ' Νεκροταφείο.

Ο Στέλιος Βαμβακάρης, δευτερότοκος γιος του Μάρκου Βαμβακάρη, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1947. Ξεκίνησε τη μουσική σε ηλικία 12 ετών, στο πλευρό του πατέρα του, συνεργάστηκε με σημαντικούς μουσικούς του ρεμπέτικου, όπως ο Παπαϊωάννου, ο Τσιτσάνης, ο Παγιουμτζής και ο Περπινιάδης, καθώς και με εκπροσώπους της λαϊκής και έντεχνης μουσικής σκηνής, όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας, η Καίτη Γκρέυ, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Σωτηρία Μπέλλου, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Γιώργος Νταλάρας.


Δείτε το σχετικό βίντεο:


Εκτός από τη δουλειά του στο λαϊκό τραγούδι, ο Στέλιος Βαμβακάρης είναι από τους πρωτοπόρους μουσικούς που ασχολήθηκαν με τις κοινές ρίζες των Αμερικάνικων blues και του μπουζουκιού. Χρησιμοποιώντας διαφορετικά κουρδίσματα του τρίχορδου μπουζουκιού, τα λεγόμενα ντουζένια (καραντουζένι, ντουζένι της ψυχής, ντουζένι του σολ κ.α.) έγραψε τραγούδια με αυστηρά προσωπικό στυλ που μοιάζει με ένα ιδιαίτερο κράμα πειραιώτικου ρεμπέτικου και blues.

Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1988 ηχογράφησε με τον μπλουζίσταLouisiana Red το δίσκο/CD «Το μπλουζ συναντά το Ρεμπέτικο» (εταιρία: "Έβδομη Διάσταση"), που περιέχει 8 blues κομμάτια με μπουζούκι και μπαγλαμά.

Το 1994 έγραψε μουσική για τον δίσκο Ρομαντικοί Παραβάτες – Η Φαντασία στην Εξουσία ο οποίος ξεχώρισε για τον ιδιαίτερο ήχο του.



Δείτε τα σχετικά βίντεο:



Η καλλιτεχνική αξία του ιδιαίτερου ύφους της μουσικής του Στέλιου Βαμβακάρη έχει αναγνωριστεί και από τη διεθνή blues κοινότητα. Σε φεστιβάλ στην πόλη Φάλον (Σουηδία) έπαιξε μαζί με τον Τζον Λι Χούκερ και το 2003, στο φεστιβάλ World Got The Blues στο Λονδίνο με τον Taj Mahal και την Cesaria Evora.

To 2010 έπαιξε στο Palais des Beaux Arts στο Βέλγιο μπροστά σε δύο χιλιάδες άτομα στο φεστιβάλ Balkan Trafik.

Είχε ταξιδέψει σε πολλές χώρες του κόσμου όπου παρουσιάζει τα τραγούδια του αλλά και τραγούδια του πατέρα του Μάρκου. Είχεσυνθέσει μουσική για τον κινηματογράφο, όπως για την ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου «Μια μέρα τη νύχτα», αλλά και για θεατρικά έργα.

Πολλά αξιόλογα τραγούδια του, σε στίχους δικούς του, του πατέρα του αλλά και σημαντικών ποιητών και στιχουργών όπως ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, και ο Λευτέρης Χαψιάδης δεν έχουν κυκλοφορήσει στη δισκογραφία.


Μιλώντας για τον Μάρκο

Ο ίδιος, στο βιβλίο του Μ. Τσιλιμίδη «Ο Άγιος Μάγκας – Ο Στέλιος Βαμβακάρης μιλάει για τον πατέρα του» (εκδόσεις Κάκτος), αναφέρει για το Μάρκο Βαμβακάρη:

«Αν θελήσεις να ψάξεις το ρεπερτόριο του Μάρκου, θα είναι σα να μπαίνεις σε ένα μικρό λαβύρινθο. Θα δεις τόσες αποχρώσεις. Τα τραγούδια του μια φορά να τ’ ακούσεις, μένουν για πάντα μέσα σου, ποτέ δεν τα ξεχνάς. Έχουν αιτία, σφραγίδα, χάρισμα, φυσιογνωμία, τιμιότητα, υπόσταση, καρδιά και αγάπη για τους ανθρώπους.

Ο Μάρκος έλεγε ότι ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει δύο πράγματα: την ιστορία του τόπου του -για να ξέρει που περπατάει- και το παιχνίδι της ζωής. Ο Μάρκος ήταν ένας χρονογράφος που τραγούδησε την εποχή του στο ακέραιο. Είχε βγει στη γύρα – μια γύρα που έκανε στις ψυχές των ανθρώπων. Ήτανε δέκτης τρομερός, κεραία.

Έγραφε γι’ αυτά που ζούσε στο λιμάνι, γι’ αυτά που ζούσε με τους κλέφτες, με τους χαμένους, γι’ αυτά που ζούσε με τους μάγκες, τα κορόιδα, τους πολυτεχνίτες, τους μπεκρήδες που καίγανε τα σωθικά τους και όλους τους φουκαράδες και τους καταπιεσμένους που ψάχνανε στη μαστούρα και στους τεκέδες να βρούνε τη λήθη και τη λύτρωση. Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, έγραφε για ό, τι έβλεπε γύρω του. Μίλησε με ειλικρίνεια, πίστευε ότι η αλήθεια θα του δώσει άφεση αμαρτιών.

Οι αλήθειες που είπε είναι για μένα -ακόμα και σήμερα- εντολές ανθρωπιάς. Ό, τι του φαινότανε σημαντικό, το έκανε τραγούδι – και ο Μάρκος και όλοι οι μεγάλοι της μουσικής, όλοι οι θρύλοι. Ο πατέρας μου δεν απομονωνόταν για να εμπνευστεί και να δημιουργήσει. Αντίθετα, έπαιρνε το μπουζούκι του και, σ’ όποιο χώρο και να βρισκόταν, έπαιζε και έφτιαχνε τα τραγούδια του.

Όλοι αυτοί που γράψανε τα ευαγγέλια δεινοπαθήσανε και πήραν τη φώτιση απ’ τον πόνο, το φόβο, τη φτώχεια, το τράβηγμα, τις εξορίες, τις αρένες και τα λιοντάρια που τους ρίχνανε οι διώκτες τους. Χοντρό το τράβηγμα του Μάρκου και μακρύς ο δρόμος προς το Γολγοθά – ίσως ο θεός της μουσικής να τον έστειλε επίτηδες στη γη των ανθρώπων για να δεινοπαθήσει και ύστερα να γράψει των τραγουδιών του το ευαγγέλιο και οι στίχοι του να μιλούν για την οδύνη της ψυχής και για τον πόθο».


Δείτε τα σχετικά βίντεο:

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις