Τελικά πόσο βλαβερή είναι η ρουτίνα; Ο Φιλήμων και η Μαρίλια απαντούν!

Τελικά πόσο βλαβερή είναι η ρουτίνα; Ο Φιλήμων και η Μαρίλια απαντούν!

Συνέντευξη στη Μάρη Γαργαλιάνου


Σε ένα γνωστό και αγαπημένο στέκι της Πλατείας Βαρνάβα, γνωρίσαμε τον Φιλήμονα και τη Μαρίλια. Δύο πολύ πρόσχαρους και ζεστούς νέους (σωστοί καλλιτέχνες) όπου και εργάζονται εκεί.

Η Μαρίλια Χαρέμη, αν και με πτυχίο ηλεκτρολόγου, διδάσκει κλασικό και σύγχρονο χορό από το 2016 ενώ έχει συνεργαστεί με ουκ ολίγες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, αναλαμβάνοντας το κομμάτι της δημιουργικής απασχόλησης των νέων. Επιπλέον, διδάσκει σεμινάρια χορού με θέμα τις επιδράσεις της παράδοσης στην σύγχρονη κουλτούρα, όπως αυτές εκφράζονται μέσω της κίνησης.

Ο Φιλήμων Ορκόπουλος από την άλλη, ακριβώς ένα χρόνο μετά την εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αποφάσισε να... "χαιρετήσει" τη σχολή στην οποία είχε περάσει και να ασχοληθεί εξ' ολοκλήρου με το όνειρό του, το οποίο ανέκαθεν του έδινε χαρά... το θέατρο. Απόφοιτος της Σχολής Βεάκη και γεμάτος όρεξη για Τέχνη όπως μας λέει «πλέον σχεδιάζει με αυτοπεποίθηση και ωριμότητα την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία».

Και κάπου εδώ προκύπτει η... ρουτίνα. Ή για να το πούμε σωστά Rouτίν)^Α. Μια παράσταση σωματικού θεάτρου, η οποία χτίστηκε από το μηδέν από τους δυο τους και κάνει πρεμιέρα στο θέατρο ΜΠΙΠ στην Κυψέλη την Τρίτη 1η Οκτωβρίου. Πως προέκυψε η ιδέα του έργου; Γιατί (Rouτίν)^Α και όχι «Ρουτίνα»; Τελικά η «ρουτίνα» σε μια σχέση έχει μόνο αρνητική χροιά; Αυτά και άλλα πολλά μας απαντούν σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης. 


Διαβάστε αναλυτικά τη συνέντευξη


Ερ: (Rouτίν)^Α: Πως προέκυψε η ιδέα της εν λόγω παράστασης; 

Απ: Η ιδέα για τη δημιουργία αυτής της παράστασης προέκυψε μέσα από αρκετές ευτυχείς συγκυρίες και ευνοϊκές συνθήκες. Το θέμα του έργου ήταν κάτι που μας απασχολούσε και τους δύο. Μέσα από ατελείωτες συζητήσεις καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως η έννοια της ρουτίνας είναι κάπως παρεξηγημένη.

Διαπιστώσαμε κατά την έρευνά μας, πως για την πλειοψηφία των ανθρώπων η λέξη ρουτίνα, αντανακλαστικά, ενεργοποιεί ένα αρνητικό συναίσθημα. Ωστόσο την ίδια στιγμή, όποιος δεν έχει μια δομημένη ρουτίνα στην καθημερινότητά του, νιώθει ευάλωτος και εκτεθειμένος και αναπόφευκτα, την επιζητά. Αυτή ακριβώς η αντίφαση ήταν που μας “ιντρίγκαρε” να δημιουργήσουμε ένα έργο γύρω από την έννοια αυτή.


Ερ: Γιατί (Rouτίν)^Α και όχι «Ρουτίνα»; 

Απ: Γιατί πιστεύουμε πως η ρουτίνα των δύο ηρώων που φέρνουμε στη σκηνή, αλλά και η ρουτίνα εν γένει, είναι μια διαδικασία άκρως προσωπική και ιδιαίτερη που αναφέρεται σε όποιον, ή όποιους την εκτελούν κάθε φορά και “μεταλλάσσεται” (εμπλουτίζεται, ή απλουστεύει) σε συνάρτηση με το πλήθος των επαναλήψεών της, αλλά και τις ανάγκες των υποκειμένων.

Συνεπώς, η ιδέα του τίτλου προέκυψε από την ανάγκη της αποτύπωσης της καθολικής μοναδικότητας της λέξης αυτής για εμάς.


Ερ: Όλη η παραγωγή (κείμενα, σκηνοθεσία, ερμηνεία, σκηνικά) είναι δική σας. Από την ιδέα της στιγμής στην υλοποίηση και τελικά σύντομα στη σκηνή, κατά πόσο εύκολα, ή δύσκολα ήταν τα στάδια που περάσατε;

Απ: Σίγουρα, τίποτα δεν ήταν εύκολο όλο αυτό το διάστημα της δημιουργίας και της οργάνωσης της παράστασης. Όταν έχεις να συνθέσεις από το μηδέν ένα ολόκληρο έργο, πρόκειται για ένα πολυδιάστατο ζήτημα.

Μπαίνεις σε πρωτόγνωρα για σένα μονοπάτια, που έχεις την ευθύνη να τα διαβείς, όσο και αν σε φοβίζουν ή σε δυσκολεύουν. Λόγω όμως της έρευνας που προηγήθηκε, αλλά και του θεωρητικού πλαισίου που είχε τεθεί, καταφέραμε να δημιουργήσουμε γέφυρες από τη θεωρία στην πράξη και το αντίθετο και να βρίσκουμε έτσι λύσεις σε προβληματισμούς που προέκυπταν, ανατρέχοντας στις βάσεις δεδομένων που είχαν προκύψει.

Όμως υπήρξαν και ζητήματα που είχαν να κάνουν με το κομμάτι της παραγωγής τα οποία μας δυσκόλεψαν περισσότερο από όσο υπολογίζαμε. Συμπερασματικά θα λέγαμε πως οτιδήποτε αφορά μια παράσταση, από τη σκηνοθεσία μέχρι την τελευταία βίδα του σκηνικού, είναι εκεί επειδή κάποιος το έχει φροντίσει και το έχει οργανώσει.

Όλο αυτό το “φόρτο” εργασίας το αναλάβαμε εξ ολοκλήρου εμείς, γιατί σαν νέοι καλλιτέχνες πιστεύουμε στην δημιουργία των συνθηκών, για ένα φωτεινότερο και παραγωγικότερο αύριο.


Ερ: Πως αποφασίσατε να χτίσετε από το μηδέν μια παράσταση οι δυο σας, χωρίς κάποια εξωτερική βοήθεια;

Απ: Η άριστη συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ μας, η αποφασιστικότητα και η υπευθυνότητα που αποπνέει ο ένας στον άλλο, το έγκαιρο κλείσιμο του χώρου που θα μας φιλοξενούσε και πάνω από όλα η ανάγκη να υπάρξουμε καλλιτεχνικά με έναν καθαρά προσωπικό τρόπο, ήταν ο καμβάς πάνω στον οποίο αρχίσαμε να σχεδιάζουμε τη (Rouτίν) ^Α.


Ερ: Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από τη (Rouτίν)^Α σας;

Απ: Δεν θα λέγαμε πως στόχος είναι να «περάσουμε» κάποιο μήνυμα, όσο το να «εκμαιεύσουμε» μία αλήθεια που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Ίσως αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ότι θα θέλαμε πολύ να δημιουργήσουμε ένα «ζωντανό» πίνακα που αντικατοπτρίζει μια σύγχρονη μετάφραση ερωτικών πράξεων και συναισθημάτων.

Μέσα από το έργο μας, δίνουμε ερεθίσματα και εικόνες που σκιαγραφούν την καθημερινότητα, χωρίς να την περιγράφουν και  προτείνουμε μια επαναπροσέγγιση και  επανεξέταση των πραγμάτων που έχουμε μέσα μας σαν αδιάσειστα και θεμελιωμένα.


Ερ: Θα αλλάζατε κάτι στο χώρο της υποκριτικής και του θεάτρου γενικότερα στη χώρα μας και αν ναι, τι θα ήταν αυτό; 

Φ.Ο: Αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση που ενδεχομένως να χρειαζόταν μια ολόκληρη συνέντευξη για να αναλύσω το τι ακριβώς θα ήθελα να αλλάξει στο χώρο του θεάτρου. Θα αρκεστώ στο ότι ευτυχώς είμαστε μια χώρα με εξαιρετικούς ηθοποιούς και με μεγάλη αγάπη για το θέατρο και αυτό από μόνο του είναι κάτι αξιοσημείωτο. Οι αλλαγές που θα έπρεπε να γίνουν για να βοηθηθούν και το θέατρο αλλά και οι ηθοποιοί-κατά τη γνώμη μου- είναι οικονομικής και εργασιακής φύσεως. 

Μ.Χ: Συμφωνώντας με τον Φιλήμονα, θα ήθελα μόνο “ρομαντικά” να προσθέσω, ότι αυτό που για μένα είναι σημαντικό και λείπει από το χώρο, είναι να καλλιεργηθεί η νοοτροπία της συνεργασίας. Το βρίσκεις ανθρώπους να συμπορεύεσαι και να μοιράζεσαι τα άσχημα αλλά κυρίως τα όμορφα.


Ερ: Τι σημαίνει για εσάς «ηθοποιός»; 

Φ.Ο: «Όταν δεις πώς είναι να είσαι πάνω στη σκηνή, δεν θα θελήσεις ποτέ ξανά να πας στο θέατρο ως απλός θεατής» είχε πει πολύ εύστοχα η Στέλλα Άντλερ και νομίζω πως περιγράφει επακριβώς τι σημαίνει «ηθοποιός»

Μ.Χ: Σαν χορεύτρια, αυτό που μπορώ να πω, είναι ότι θαυμάζω και ζηλεύω στους ηθοποιούς και εν προκειμένω στο συνεργάτη μου, την ευκατόρθωτη σύνδεση, της λεκτικής με τη σωματική αποτύπωση των συναισθημάτων πάνω στη σκηνή.


Ερ: Τι έχετε να πείτε σε όλους τους νέους καλλιτέχνες σαν κι εσάς που θέλουν να κάνουν κάτι δικό τους, μα διστάζουν;

Με πολλή αγάπη, πάθος και πάνω από όλα οργάνωση, το να κάνεις κάτι δικό σου και να στηριχτείς στις δικές σου δυνάμεις είναι εφικτό. Πολλές φορές είναι και μονόδρομος δεδομένων των συνθηκών. Όταν νιώθεις πως μέσα σου υπάρχει η φλόγα και δεν σου δίνουν τη δυνατότητα να εκφράσεις όλο αυτό που κρύβεις, τότε είναι η στιγμή που οφείλεις να ενεργοποιηθείς. Η φλόγα αυτή θα αποτελεί την πυξίδα  για τα επόμενα βήματα.


Ερ: Τελικά η «ρουτίνα» σε μια σχέση έχει μόνο αρνητική χροιά;

Απ: Τελικά, η οπτική της ρουτίνας που προτείνουμε, δεν είναι ούτε μόνο θετική ούτε μόνο αρνητική, αλλά εξαρτάται από το πώς ο κάθε θεατής θα επιλέξει να μεταφράσει τα ερεθίσματα που λαμβάνει.

Συνεπώς, αυτή είναι μια ερώτηση που θα χαρούμε πολύ να απαντήσουν οι θεατές για εμάς. Είναι όμως σίγουρα ένας δρόμος για τους ήρωές μας, να δημιουργήσουν έναν αυστηρά δικό τους σωματικό κώδικα, που θα αποτελέσει ένα διαφορετικό «manual» για την καθημερινότητά τους.


(Rouτίν)^A:  ΜΠΙΠ Αγίου Μελετίου 25 & Κυκλάδων – Κυψέλη

Πρεμιέρα: Τρίτη 1η Οκτωβρίου

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15 έως 3 Δεκεμβρίου 2019