Μίλαν Κούντερα: Πήρε ξανά μετά από 40 χρόνια τσέχικη υπηκοότητα

Μίλαν Κούντερα: Πήρε ξανά μετά από 40 χρόνια τσέχικη υπηκοότητα

Ο μυθιστοριογράφος Μίλαν Κούντερα, εξόριστος στο Παρίσι από το 1975, απέκτησε και πάλι την τσεχική υπηκοότητα, έπειτα από χρόνια περίπλοκων σχέσεων με τη χώρα στην οποία γεννήθηκε, το κομμουνιστικό καθεστώς της οποίας του είχε αφαιρέσει την, τότε τσεχοσλοβακική, υπηκοότητα, πριν από 40 χρόνια.

Ο Μίλαν Κούντερα, 90 ετών, και η σύζυγός του Βέρα παρέλαβαν τα σχετικά έγγραφα στην κατοικία τους από τον Τσέχο πρεσβευτή στο Παρίσι, Πετρ Ντούλακ, στις 28 Νοεμβρίου, δήλωσε σήμερα Τρίτη στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ζουζάνα Στίτσοβα, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών.

«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική συμβολική χειρονομία, για μια συμβολική επιστροφή του μεγαλύτερου Τσέχου συγγραφέα» στη χώρα του, σχολίασε ο διπλωμάτης σε μια δήλωση στην εφημερίδα Le Figaro.

Ο Κούντερα είναι ένας από τους γνωστότερους συγγραφείς στον κόσμο. Παραδόξως, τα έργα που έγραψε στη γαλλική γλώσσα δεν ήταν καθόλου γνωστά στη χώρα του. Εγκαταλείποντας τη μητρική του γλώσσα για να γράψει σε εκείνην της χώρας που τον υιοθέτησε, ο μυθιστοριογράφος δεν επέτρεψε, από μια τάση τελειομανίας όπως υποστηρίζει, τη μετάφραση στα τσέχικα έργων του όπως «Η βραδύτητα», «Η ταυτότητα», «Η άγνοια» ή «Η γιορτή της ασημαντότητας».

Το να μεταφραστεί από κάποιον άλλον στη γλώσσα του θα ήταν «διαστροφή», έλεγε ο συγγραφέας, τα βιβλία του οποίου έχουν μεταφραστεί σε περίπου 40 γλώσσες.

«Το να αποκόβεις τη χώρα όπου γεννήθηκες από ολόκληρο τον κόσμο, είναι κάτι ασυνήθιστο», διαπίστωνε πριν από μερικά χρόνια ο κριτικός της Πράγας Γιάρομικ Σλόμεκ.

«Τελειομανής, σχολαστικός, πολύ καλά. Αλλά κατείχε μήπως επαρκώς τα κινέζικα, τα γιαπωνέζικα ή τα κορεάτικα ώστε να μπορεί να ελέγξει τις μεταφράσεις των έργων του σε αυτές τις γλώσσες;» αναρωτιόταν.

Όπως πολλοί από τους συγχρόνους του, ο Μίλαν Κούντερα διήνυσε μια μακρά διαδρομή: νεαρός, είχε πιστέψει στις υποσχέσεις του κομμουνισμού το 1948, αλλά αμφισβήτησε το ίδιο απολυταρχικό σύστημα 20 χρόνια αργότερα.

Αποκλεισμένος από τη δημόσια ζωή και απαγορευμένος από τις εκδόσεις μετά τη συντριβή της «Άνοιξης της Πράγας» το 1968 από τα σοβιετικά άρματα μάχης, την οποία ακολούθησε ο χωρισμός το 1992 των Τσέχων από τους Σλοβάκους σε δύο χωριστά κράτη, ο μυθιστοριογράφος επέστρεφε κατά καιρούς στη χώρα του, πάντοτε όμως μυστικά.