Ιράν ΗΠΑ: Η ένταση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ κλιμακώνεται με το Ιράν να ορκίζεται ότι θα πάρει «βαριά εκδίκηση» για τον θάνατο του Σουλεϊμανί και ο Αμερικανός πρόεδρος, με tweet του στις 4 Ιανουαρίου, δήλωσε ότι, αν αυτός ο όρκος υλοποιηθεί, θα βάλει στόχο μεταξύ άλλων την πολιτιστική κληρονομιά του Ιράν.Ο Ιρανός καλλιτέχνης Μοχάμαντ Χασάν Φορουζανφάρ πριν από έναν χρόνο, «συνένωσε» μέσω φωτομοντάζ σύγχρονα αρχιτεκτονικά κτίσματα με αρχαία μνημεία στο Ιράν. Τώρα ο Ιρανός αρχιτέκτονας και ντιζάινερ «ύψωσε» λευκή σημαία στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco που βρίσκονται στο Ιράν, θέλοντας να τονίσει τη σημασία των μνημείων όπως τη Περσέπολη, το Μπλε Τζαμί στο Ταμπρίζ (Ταυρίδα) τον τάφο του Κύρου του Μέγα στις Πασαργάδες, πόλη της αρχαίας Περσίας και τι ακριβώς θα σήμαινε μια καταστροφή αυτών.

Ο πρόεδρος Τραμπ δεν κατονόμασε τους ακριβείς στόχους αλλά προφανώς ο Αμερικανός πρόεδρος δεν γνωρίζει καν τα αριστουργήματα του μεγάλου περσικού πολιτισμού. Οι δυνάμεις του αμερικανικού στρατού έχουν βάλει ως στόχους 52 μνημεία στη χώρα Γιατί 52; Διότι όπως εξήγησε 52 ήταν οι Αμερικανοί που είχαν κρατηθεί όμηροι στο Ιραν για 444 μέρες μετά την εισβολή των ιρανικών δυνάμεων στην αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη το Νοέμβριο του 1979.
Όπως εξήγησε ο Φορουζανφάρ «δεν πρόκειται για αμιγώς πολιτικό μήνυμα» και στόχος είναι να υπενθυμίσει ότι ο ιρανικός πολιτισμός αποτελεί μέρος της πολιτισμικής ταυτότητας του κόσμου.Η πρωτοβουλία του Μοχάμαντ Χασάν Φορουζανφάρ να "υψώσει" λευκή σημαία αποτελεί συμβολική του έκκληση να εξαιρεθεί από τις αντιπαλότητες η παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά.

Με πολιτισμό που χρονολογείται από 5.000 χρόνια και με πάνω από 20 μνημεία κηρυγμένα ως χώρους παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς στον κατάλογο της UNESCO, η πολιτιστική κληρονομιά του Ιράν είναι πλούσια και μοναδική και αποτελεί στην ουσία την πολιτιστική κληρονομιά της Ανθρωπότητας.

Το μπλε Τζαμί

Το Μπλε Τζαμί είναι σιιτικό τέμενος του 18ου αιώνα που βρίσκεται στο Ερεβάν της Αρμενίας. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το τζαμί μετατράπηκε σε μουσείο. Μετά την ανακήρυξη της αρμενικής ανεξαρτησίας, το κτίριο ανακαινίστηκε με την υποστήριξη της ιρανικής κυβέρνησης και άρχισε πάλι τη λειτουργία του ως χώρος λατρείας, εξυπηρετώντας κυρίως τους Ιρανούς που διαμένουν στη χώρα. Παράλληλα, είναι το μόνο ενεργό τζαμί στην Αρμενία. Το Ερεβάν και η ευρύτερη περιοχή του βρίσκονταν ήδη από τον 14ο αιώνα υπό μουσουλμανικό έλεγχο, ενώ από τον 16ο αιώνα, κυρίως μετά τη συνθήκη της Αμάσειας (1555) που έθεσε τέρμα στον πολυετή πόλεμο ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη δυναστεία των Σαφαβιδών, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα ήταν επαρχία της Περσίας. H κατασκευή του χρονολογείται στο β΄ μισό του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1760, επί Χουσεΐν Αλή Χαν, κυβερνήτη του Ερεβάν. Το τζαμί διαθέτει κεντρική αίθουσα προσευχής έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων, κύριο θόλο ύψους 20 μέτρων ύψος με μιναρέ 24 μέτρων, βιβλιοθήκη και μεντρεσέ με 28 μικρά κελιά που είναι όλα διατεταγμένα γύρω από μια αυλή. Το συνολικό συγκρότημα καταλαμβάνει έκταση 7.000 τετραγωνικών μέτρων. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το Μπλε Τζαμί στέγασε από το 1931 το Μουσείο της πόλης του Ερεβάν. Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Αρμενίας, το μουσείο μεταφέρθηκε και το τζαμί αποκαταστάθηκε με χρηματοδότηση της ιρανικής κυβέρνησης και λειτουργεί εκ νέου ως τόπος θρησκευτικής λατρείας.


Η Περσέπολη

Η αρχαία πόλη της Περσέπολης, η σύγχρονη Takht-e-Jamshid, βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Ιράν ανάμεσα στις πόλεις Σιράζ και Ισφαχάν και ήταν αρχαία πρωτεύουσα της δυναστείας των Αχαιμενιδών. Το μεγαλύτερο και πιο σύνθετο κτίριο στην Περσέπολη ήταν η Αίθουσα Ακροάσεων. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και λαμπρότερο παλάτι της Περσέπολης, το οποίο χτίστηκε από τον Δαρείο τον Μέγα ως Αίθουσα Ακροάσεων και ολοκληρώθηκε σε 30 χρόνια από τον γιο του, Ξέρξη Α'. Η μεγάλη αίθουσα είχε 72 κολόνες, από τις οποίες 13 υπάρχουν ως σήμερα, η κορυφή των οποίων διακοσμήθηκε από αγάλματα ζώων, όπως δικέφαλοι ταύροι, λέοντες και αετοί. Στη δυτική, ανατολική και βόρεια πλευρά του παλατιού υπήρχε ορθογώνια βεράντα με 12 κολόνες, ενώ νότια χτίστηκε μια σειρά αποθηκευτικών δωματίων. Υπήρχαν επίσης δύο συμμετρικές σκάλες, καθώς και τέσσερις πύργοι στις τέσσερις γωνίες του Ανακτόρου.Το κύριο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής στην Περσέπολη είναι οι ξύλινες κολόνες. Οι αρχιτέκτονες κατέφευγαν στη χρήση πέτρας μόνον όταν δεν ταίριαζε στις κατάλληλες διαστάσεις το απόθεμα ξυλείας από τους κέδρους του Λιβάνου και ξύλου από την Ινδία. Τα ερείπια κοιλανάγλυφων γλυπτών και αγαλμάτων προβάλλουν τον ψυχικό κόσμο και τις δοξασίες των αρχαίων Ιρανών. Τα κτίρια χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τη στρατιωτική γωνιά της πόλης, το θησαυροφυλάκιο κι η αίθουσα υποδοχής και διάφορα κτίρια για το Βασιλιά των Βασιλέων, όπως την Πύλη των Εθνών, το Ανάκτορο Apadana, την Αίθουσα με τις Χίλιες Κολόνες, το Τρίπυλον, το Αυτοκρατορικό Θησαυροφυλάκιο και το Αρματοδρόμιο.

Οι Πασαργάδες

Οι Πασαργάδες αποτέλεσαν την πρώτη πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας και σήμερα αποτελεί έναν από τους αρχαιολογικούς τόπους του Ιράν και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η κατασκευή της πόλης από τον Κύρο το Μέγα ξεκίνησε το 546, κι έμεινε ανολοκλήρωτη, καθώς ο Κύρος πέθανε στη μάχη το 530 ή 529. Η πόλη παρέμεινε πρωτεύουσα του περσικού κράτους μέχρι την περίοδο που ο Δαρείος Α' μετέφερε την πρωτεύουσα στην Περσέπολη. Η αρχαιολογική περιοχή περιλαμβάνει μια κατασκευή που θεωρείται το μαυσωλείο του Κύρου, το φρούριο Tall-e Takht στην κορυφή ενός κοντινού λόφου και τα ερείπια δυο βασιλικών ανακτόρων και κήπων. Αν και δεν υπάρχουν καθαρές αποδείξεις ότι πρόκειται όντως για τον τάφο του Κύρου, Έλληνες ιστορικοί μας πληροφορούν για τη βαθιά πεποίθηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου γι' αυτό. Όταν λεηλάτησε την Περσέπολη, επισκέφθηκε τον τάφο του Κύρου, κατά τον ιστορικό Αρριανό, όπου βρέθηκε μια χρυσή κλίνη, ένα τραπέζι με σκεύη, ένα χρυσό σεντούκι, κοσμήματα στολισμένα με πολύτιμους λίθους και μια επιγραφή, για την οποία υπάρχουν διαφωνίες για το περιεχόμενό της. Κατά το Στράβωνα έγραφε: "Διαβάτη, είμαι ο Κύρος, που έδωσε μια αυτοκρατορία στους Πέρσες, και που υπήρξε βασιλιάς της Ασίας". Γι' αυτό μη φθονείς τούτο το μνημείο". Κατά την ισλαμική κατάκτηση του Ιράν, ο αραβικός στρατός ήθελε να καταστρέψει το μνημείο, καθώς το θεωρούσε ευθεία προσβολή των δογμάτων του Ισλάμ. Ωστόσο, οι επιστάτες του μαυσωλείου κατάφεραν να πείσουν τους Άραβες ότι ο τάφος δεν κατασκευάστηκε προς τιμήν του Κύρου, αλλά φιλοξενούσε τη σορό της μητέρας του Βασιλιά Σολομώντα. Κατά συνέπεια, το μνημείο διασώθηκε κι η αρχική επιγραφή του τάφου αντικαταστάθηκε με ένα στίχο από το Κοράνι κι έτσι το μνημείο έμεινε ευρύτερα γνωστό ως σήμερα ως Qabr-e Madar-e Sulaiman, ο τάφος της μητέρας του Σολομώντα.Μεταγενέστερες έρευνες στην αρχιτεκτονική των Πασαργάδων αποκάλυψαν ότι οι μηχανικοί της περιόδου των Αχαιμενιδών κατασκεύασαν την πόλη, έτσι ώστε να αντέχει σε σεισμό μεγέθους μέχρι 7 Ρίχτερ, με μια τεχνική που χρησιμοποιείται σήμερα για την κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων και κατασκευών σε ιδιαίτερα σεισμογενείς περιοχές, όπως η Ιαπωνία.

Πηγή:wikipedia

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις