Λυδία Κονιόρδου: Με αφορμή την παράσταση “Πέρσες” η πρώην υπουργός Πολιτισμού μιλάει για την εξουσία, την αλαζονεία της και την πτώση που την ακολουθεί. Σχολιάζει την έλλειψη πολιτικού σχεδιασμού για τον Πολιτισμό στη χώρα μας και δηλώνει ότι δεν βλέπει την εξουσία να γίνεται σοφότερη λόγω της πανδημίας, αλλά αντίθετα να συνεχίζει τις καταστροφικές επιλογές, εις βάρος του Περιβάλλοντος και της Δικαιοσύνης. Μιλώντας στο Αθηνόραμα και στη Μαρία Κρύου, αναφέρει για την τραγωδία και τον ρόλο της ως Άτοσσα. “Η Άτοσσα για μένα είναι ένα αρχετυπικό πρόσωπο και χαίρομαι που ο Δημήτρης Λιγνάδης θέλει να το δούμε μέσα από μια σημερινή ματιά. Είναι ένα πρόσωπο μητρικό, είναι όλη η Περσία, είναι όλες οι αυτοκράτειρες μαζί: η μεγάλη Αικατερίνη και η Κλεοπάτρα συνάμα. Στα χρόνια που κι εγώ μυήθηκα στους διαδρόμους της εξουσίας, η προσωπικότητά της με βοήθησε να δω πιο καθαρά τα στοιχεία της εξουσίας. Λέει κάτι καταπληκτικό στο έργο: «Μήπως ο μέγας πλούτος με ένα του λάκτισμα σηκώσει σκόνη οργής από το χώμα και γκρεμίσει χάμω την ευτυχία που ύψωσε ο Δαρείος;»”. Ως προς το μήνυμα της τραγωδίας, λέει πως ο Αισχύλος θέλησε να βάλει τους σύγχρονους του στη θέση των ηττημένων Περσών. “Στην αρχή βλέπουμε το μεγαλείο τους να υψώνεται και αργότερα την ταπείνωσή τους. Είναι η εξουσία που διαπράττει ύβρη” λέει.

Για την πανδημία αναφέρει πως “το κόστος της κλιματικής καταστροφής είναι πολύ μεγαλύτερο. Δεν καταλάβαμε ότι η πανδημία είναι συνυφασμένη με την κλιματική αλλαγή και τη διατάραξη της φύσης. Άκουγα σοκαρισμένη έναν υπουργό του Μπολσονάρο να λέει: «Τώρα με την πανδημία, πρέπει να περάσουμε το νομοσχέδιο που επιτρέπει στις εταιρείες να μπαίνουν στον Αμαζόνιο», εκεί δηλαδή όπου ζουν οι ιθαγενείς. Το ίδιο πράγμα έγινε και στην Ελλάδα, κι αυτό είναι ανησυχητικό. Αντί να βάλουμε μυαλό λόγω της πανδημίας, βλέπουμε την ευκαιρία να γίνουν ακόμα πιο καταστροφικές επιλογές και θεσμικές αλλαγές εις βάρος του κλίματος και εις βάρος της δικαιοσύνης των ανθρώπων”.

Για τον Πολιτισμό, αναφέρει πως “είναι η φωνή της συνείδησης, η πυξίδα των ανθρώπων. Διαφωνώ με αυτό που είπε κάποιος υπουργός ότι «ο πολιτισμός είναι για να γίνει η ζωή μας πιο όμορφη»… Ο πολιτισμός υπάρχει για να δίνει νόημα στη ζωή μας, για να καταλαβαίνουμε γιατί κάνουμε αυτή την επιλογή και όχι την άλλη. Μας βοηθά να είμαστε συνειδητοί πολίτες. Χωρίς αυτό θα ήμασταν χειραγωγούμενη μάζα, παραλυμένοι λόγω της ανασφάλειας που μας δημιουργούν όσοι θέλουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος μας”. Για την απουσία μιας πολιτικής για τον Πολιτισμό, τονίζει: “Πάντα οι υπουργοί πολιτισμοί διαμαρτυρόμασταν γιατί παίρναμε τόσο λίγο ποσοστό από το budget της ΕΕ. Πολλού λένε: «τώρα που έχουμε πρόβλημα με τα νοσοκομεία και τα σχολεία θα ασχοληθούμε με τα θέατρα;». Ο πολιτισμός όμως είναι υπαρκτός όσο κι αν οι opinion makers προσπαθούν να τον υποβαθμίσουν“.