Θλίψη στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα για το θάνατο του πρωτοπόρου Βρετανού σκηνοθέτη, Άλαν Πάρκερ, η οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 76 ετών, έπειτα από μακρά ασθένεια. Την είδηση του θανάτου γνωστοποίησε εκπρόσωπος της οικογένειάς του ανακοινώνοντας ότι ο Πάρκερ πάλεψε με μακροχρόνια ασθένεια.

Σκηνοθέτησε εμβληματικές ταινίες όπως το «Εξπρές του μεσονυχτίου» (ένα δράμα που εκτυλίχθηκε μέσα σε τουρκικές φυλακές), «Ο Μισισιπής καίγεται», «Pink Floyd: The Wall», «Εβίτα», την κωμωδία μιούζικαλ «Ανήλικοι ριφιφίδες» («Μπάγκσι Μαλόουν») η οποία εκτυλίσσεται μέσα σε έναν κόσμο από γκάγκστερ όπου παιδιά είναι οπλισμένα με πιστόλια σκοποβολής, «Στον πυρετό της δόξας», «Οι Ροκάδες του Δουβλίνου» («The Commitments») και άλλα πετυχημένα φιλμ.

Γεννημένος το 1944 στο Λονδίνο, ο Πάρκερ ξεκίνησε από τον χώρο της διαφήμισης προτού μεταπηδήσει στον θαυμαστό κόσμο του σινεμά. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν το «Μπάγκσι Μαλόουν», με τη Τζόντι Φόστερ σε ηλικία μόλις 14 ετών, ενώ ακολούθησε σειρά εμβληματικών ταινιών, που ανέδειξαν τον Πάρκερ σε έναν από τους σπουδαιότερους δημιουργούς της γενιάς του.
Ξεχωριστή θέση σε αυτά κατέχουν το εφιαλτικά κλειστοφοβικό «Εξπρές του μεσονυχτίου» (1978), το μιούζικαλ Fame (1980), το αξεπέραστο Pink Floyd: The Wall (βασισμένο στον ομώνυμο δίσκο των θρύλων της μουσικής) και το αντιπολεμικό αριστούργημα Birdy (1984).

Πάντα αεικίνητος και με διορατική καλλιτεχνική ματιά, ο Άλαν Πάρκερ συνέχισε να μας χαρίζει σημαντικές ταινίες και να συνεργάζεται με εμβληματικούς ηθοποιούς, όπως τα «Angel Heart» (Ρόμπερτ ντε Νίρο, Μίκι Ρουρκ), «Ο Μισισιπής καίγεται» (Τζιν Χάκμαν, Ουίλιαμ Νταφόε), The Commitments, ενώ η τελευταία του μεγάλη επιτυχία ήταν το μιούζικαλ «Εβίτα» με την Madonna στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η τελευταία ταινία που σκηνοθέτησε ήταν το «Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ» με τον Κέβιν Σπέισι πρωταγωνιστή. Η καριέρα του, ουσιαστικά, σταμάτησε από το 2003 και μετά, όμως ο Άλαν Πάρκερ είχε ήδη προλάβει να γίνει η κεντρική φιγούρα του βρετανικού σινεμά, ενώ θήτευσε και ως πρόεδρος του Βρετανικού Κινηματογραφικού Ινστιτούτου. Το 2002 η βασίλισσα τον έχρισε ιππότη.

«Η αλήθεια είναι ότι όσο γερνάω δεν βρίσκω το ίδιο ενδιαφέρον στο να γονατίζω μέσα στη λάσπη του Μισισιπή. Το σινεμά είναι μια δύσκολη οργανικά δουλειά. Μου λείπει η συντροφικότητα στο σετ, πολλοί σκηνοθέτες προτιμούν να είναι πιο μοναχικοί, όμως εγώ ακόμη ενθουσιάζομαι με την τρέλα του πλατό» είχε δηλώσει σχετικά σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Το «Εξπρές του μεσονυχτίου»

Από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του Άλαν Πάρκερ, ήταν σίγουρα το «Εξπρές του μεσονυκτίου» Η αυτοβιογραφία του Μπίλι Χέιζ, Αμερικανού φοιτητή που κλείστηκε στις τουρκικές φυλακές με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών έγινε σενάριο για μια από τις πιο σημαντικές ταινίες της δεκαετίας του ‘70. Σε σενάριο του Όλιβερ Στόουν, η ταινία «Το Εξπρές του Μεσονυχτίου» κέρδισε 2 Οσκαρ, ενώ απαγορεύτηκε στην Τουρκία, όπου και προβλήθηκε μόλις το 1992 από ιδιωτικό κανάλι της γείτονος χώρας.

Ο Μπίλι Χέιζ, ο άνδρας που έγραψε για την εμπειρία του στις φυλακές της Τουρκίας, δήλωσε αργότερα ότι οι Τούρκοι είχαν δίκιο. Η ταινία ήταν πιο βίαιη απ’ ό,τι η ζωή στις φυλακές της Τουρκίας, σημείωσε, ενώ πρόσθεσε πως, για παράδειγμα, ποτέ δεν έπεσε θύμα βιασμού. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με τη συναίνεσή του. Ποτέ δεν έκοψε τη γλώσσα συγκρατούμενού του, όπως φαίνεται στην ταινία «Το Εξπρές του Μεσονυχτίου» και ποτέ δεν σκότωσε τον φύλακα για να καταφέρει να αποδράσει.

Όταν σκηνοθετούσε τη Μαντόνα, για το «Εβίτα»

Ο εκλιπών υπογράφει μια ακόμη ταινία η οποία έσπασε ταμεία και προκάλεσε αίσθηση όταν κυκλοφόρησε, τα Χριστούγεννα του 1996. Η μεταφορά της ζωής της εμβληματικής προσωπικότητας της Αργεντινής, Εβίτα Περόν, σε ένα ιδιαίτερο μιούζικαλ με πρωταγωνιστές τη Μαντόνα και τον Αντόνιο Μπαντέρας προτάθηκε για πέντε Οσκαρ και τελικά απέσπασε εκείνο του πρωτότυπου τραγουδιού για το «You Must Love Me».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μαντόνα έλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο αφότου έγραψε ένα μεγάλο γράμμα στον σκηνοθέτη Αλαν Πάρκερ. Με το γράμμα, του έστελνε μια κόπια του βιντεοκλίπ της για το τραγούδι «Take A Bow», που σκηνοθετικά τοποθετείται στις δεκαετίες του ’40 και του ’50.