«Το να βγεις περίπατο στον Πειραιά εκείνη την εποχή, ήταν σαν να σεργιάνιζες σε μια γιγάντια σκηνογραφία, με βράχια και ωραία σπίτια, με αγάλματα και αετώματα…»
Γιάννης Τσαρούχης


Από τον Ιανουάριο, στο Ιδρυμα Γιάννης Τσαρούχης, το κοινό έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τα έργα του μεγάλου Ελληνα ζωγράφου στην έκθεση με θέμα: «Γιάννης Τσαρούχης, Ζωγραφική και Θέατρο-Δρόμοι Παράλληλοι». Λόγω του μεγάλου αριθμού των έργων που δώρισε ο καλλιτέχνης, στο ομώνυμοίδρυμα του, παρουσιάζονται τα έργα διαδοχικά, κατά ομάδες και ενότητες, ώστε να γίνει γνωστό, όλο το ζωγραφικό και σκηνογραφικό του έργο.


Στην έκθεση αυτή για πρώτη φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, έργα και σκηνικά του Γ. Τσαρούχη συγχρόνως, ώστε ο επισκέπτης να δει την παράλληλη δουλειά του στην ζωγραφική και στο θέατρο. Υπάρχουν έργα του εμπνευσμένου ζωγράφου, που αρχίζουν από τις παιδικές ακουαρέλες του και τα σκηνικά που έκανε σε ηλικία μόνο 17 ετών, μέχρι και τις τελευταίες σκηνογραφίες, όμως έμειναν στο χαρτί, χωρίς ποτέ να ανέβουν στην σκηνή. Το ζωγραφικό έργο του Γ. Τσαρούχη, χαρακτηρίζεται από τον ρεαλισμό και συγχρόνως την ποιητική διάθεση.


Γιάννης Τσαρούχης(Πειραιάς 1910– Αθήνα 1989)


Ο Γιάννης Τσαρούχης υπήρξε ένας από τους πλέον εμπνευσμένους ζωγράφους της χώρας μας, με μια ποικιλία δραστηριοτήτων, τόσο σε έργα τέχνης όσο σε σκηνογραφίες, κοστούμια, θεατρικές μεταφράσεις και συγγραφή βιβλίων. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου διδάχθηκε την ζωγραφική πλάι στους καθηγητές Βικάτο, Παρθένη κ.ά. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής αγιογραφίας με δασκάλους τον Φ. Κόντογλου και τον Δ. Πικιώνη. Τα πρώτα του έργα, παρουσιάστηκαν το 1929, στην αίθουσα «Ασυλο Τέχνης». Αργότερα πήγε στο Παρίσι (1939), όπου παρακολούθησε ελεύθερα μαθήματα ζωγραφικής και μελέτησε τα Μουσεία και τα σύγχρονα έργα τέχνης. Οταν επέστρεψε στην Ελλάδα, παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση, η οποία εξέφραζε την προσωπικότητά του, και την οποία έκθεση εγκωμίασαν οι τεχνοκριτικοί οι τότε τεχνοκριτικοί Παπαντωνίου και Καπετανάκης. Μεταξύ της δεκαετίας 1940-50, έλαβε μέρος σε πανελλήνιες ομαδικές εκθέσεις. Το 1950 επέστρεψε στο Παρίσι, όπου διοργάνωσε μια ατομική έκθεση, η οποία είχε τεράστια επιτυχία.Στην συνέχεια, η διάσημη τότε «Ράτφερι Γκάλερι», στο Λονδίνο, οργάνωσε μια έκθεση με τα έργα του. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, το Βρετανικό Συμβούλιο, διοργάνωσε μια αναδρομική έκθεση του ζωγράφου με όλα σχεδόν τα έργα του. Παράλληλα με την ζωγραφική, και συγκεκριμένα το 1928, ασχολήθηκε με σκηνικά και κοστούμια θεάτρου για το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Κοτοπούλη και άλλα θέατρα πρόζας. Συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν, την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή, την Αννα Συνοδινού και τον Ζυλ Ντασέν. Κυρίως όμως διακρίθηκε για τα σκηνικά που φιλοτέχνησε, για τις παραστάσεις του Θεάτρου της κυρίας Κατερίνας. Εκανε επίσηςμια εκπληκτική δουλειά με την διαρρύθμιση του χώρου, τα κοστούμια και τα σκηνικάτου έργου «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», που ανέβηκε το 1954 στον «Εθνικό Κήπο».