“Παρακολουθώ την ελληνική τραγωδία εδώ και πέντε χρόνια και έχω πειστεί ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει απλώς με την Ελλάδα και το ευρώ” αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς σε άρθρο του στους New York Times που τιτλοφορείται “Ελλάδα: Το πρόβατο επί σφαγή”.


Ο καθηγητής αναφέρει πως το νέο πρόγραμμα για το τριετές δάνειο, δεν φαίνεται να έχει οικονομικό νόημα, ούτε από την άποψη της Ελλάδας, ούτε από εκείνη των πιστωτών.

Προσθέτει ότι του θυμίζει τα προγράμματα που επέβαλλε η Παγκόσμια Τράπεζα στο τέλος της δεκαετίας του 90 στην Ανατολική Ασία και τα καταστροφικά αποτελέσματα που αυτά είχαν προκαλέσει.

Καταστροφή που δεν επήλθε μόνο από την λιτότητα αλλά και από τις αποκαλούμενες “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις”, με τις οποίες επιβλήθηκαν απαιτήσεις που απλώς εξυπηρετούσε συγκεκριμένα συμφέροντα.

Στα προγράμματα αυτά υπήρχαν εκατοντάδες όροι, κάποιοι μεγάλοι, κάποιοι μικροί, αρκετοί άσχετοι, ορισμένοι καλοί, ορισμένοι εντελώς κακοί – πάντως οι περισσότεροι δεν αφορούσαν τις μεγάλες αλλαγές που χρειαζόταν η χώρα.

Σημειώνει ότι το 1998 στην Ινδονησία είχε δει το ΔΝΤ να διαλύει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, αφού έπεισαν τον πρόεδρο Σουχάρτο να παραδώσει την οικονομική κυριαρχία. Το αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσουν αιματηρές ταραχές.

Τόσο στην Ανατολική Ασία, όσο και στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική, τα προγράμματα αυτά έχουν αποτύχει, μετατρέποντας πρόσκαιρες οικονομικές δυσχέρειες σε υφέσεις. “Θεωρούσα πως το μάθημα από αυτές τις αποτυχίες είχε εμπεδωθεί και με έκπληξη είδα πως και στην Ευρώπη θα εφαρμοζόταν το αδιέξοδο αυτό πρόγραμμα” λέει.

Ο Στίγκλιτς υποστηρίζει πως δεν έχει σχέση αν το πρόγραμμα εφαρμόζεται σωστά ή λάθος. Όπως και να εφαρμοστεί θα προκαλέσει αύξηση του χρέους, όπως έγινε στην Αργεντινή. Τα μακροοιικονομικά μέτρα που απαιτούνται από την τρόικα θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε βαθύτερη ύφεση.

Το πρόγραμμα έχει ενσωματωμένο σύστημα απορρύθμισης, αναφέρει. Η υψηλή ανεργία θα ρίξει τους μισθούς και το βιοτικό επίπεδο, σημειώνεται επίσης. Τα μέτρα θα προκαλέσουν περισσότερη φτώχεια και μεγαλύτερη μείωση των εσόδων για το κράτος – κατά συνέπεια μεγαλύτερη ανάγκη δανεισμού.

Διαβάστε το άρθρο