ΕΚΑΒ: Μην τολμήσεις να χρειαστείς ασθενοφόρο, ίσως και να πεθάνεις...

ΕΚΑΒ: Μην τολμήσεις να χρειαστείς ασθενοφόρο, ίσως και να πεθάνεις...

Ενδεχομένως ο τίτλος να φαντάζει υπερβολικός, πλην όμως αν βάλουμε κάτω τα δεδομένα, μάλλον θα τεκμηριωθεί, ίσως να μοιάζει και μετριοπαθής...

Του Λουκά Βελιδάκη


Βράδυ Κυριακής, κέντρο της Αθήνας. Δίκυκλο προσκρούει με φόρα πάνω σε πεζό, ο οποίος πέφτει άτσαλα και με ένταση- χτυπάει στην πλάτη και στο κεφάλι. Σφαδάζει από τον πόνο.

Η πρώτη κλήση στο ΕΚΑΒ γίνεται 1 λεπτό μετά το περιστατικό. Ακολουθούν με συχνότητα 5-10 λεπτών νέες κλήσεις (από διαφορετικά κινητά), στις οποίες τονίζεται το επείγον του περιστατικού, καθώς ο τραυματίας υποφέρει από τους πόνους κι ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς έχει.

Στις κλήσεις, το τηλεφωνικό κέντρο απαντά μονότονα ότι έχει δώσει σήμα στα οχήματα και πώς όλα βρίσκονται σε κίνηση μεταφέροντας ασθενείς.

Το ασθενοφόρο, εν τέλει, φτάνει μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο, ο ασθενής υποφέρει και κράτησε μόνο διότι είχε μαζί κάποιους οικείους του, ενώ υπήρχαν και καλοί άνθρωποι με γνώσεις πρώτων βοηθειών που έσπευσαν να συνδράμουν.

Από το ασθενοφόρο κατεβαίνουν δύο διασώστες, που κινούνται ράθυμα, εμφανώς κουρασμένοι. Στη διακομιδή από το κέντρο της Αθήνας μέχρι τον Ερυθρό που εφημέρευε ο οδηγός δεν ανεβάζει ταχύτητα, δηλαδή υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση για τον τραυματία, καθώς στους δρόμους υπάρχουν λακκούβες και κάθε τράνταγμα προκαλεί αφόρητο πόνο στον άνθρωπο που βρίσκεται στο φορείο.

Στην εύλογη ερώτηση, "γιατί αργήσατε τόσο;", οι απαντήσεις που δίνονται είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτικές, εάν όχι τρομακτικές.

"Σε όλο το λεκανοπέδιο, στη διάρκεια της ημέρας λειτουργούν 40 ασθενοφόρα και στη διάρκεια της νύχτας 25. Πώς μπορούμε να προλάβουμε τα πάντα;".

Στο επίσης εύλογο ερώτημα, "κι αν ο τραυματισμός είναι πολύ σοβαρότερος, εάν υπάρχει κάποια άλλη ασθένεια, όπως ανακοπή καρδιάς, εγκεφαλικό, κλπ", τι γίνεται, ο ασθενής παίζει και να πεθάνει;", η απάντηση του πληρώματος του ΕΚΑΒ ήταν ένα νεύμα- κατάφασης, απογοήτευσης, μοιρολατρίας...

"Μα, δεν υπάρχουν ασθενοφόρα;", συνεχίζει η ερώτηση. "Πολλά είναι παροπλισμένα για μήνες, δεν υπάρχει επίσης προσωπικό...", είναι η (σοκαριστική) απάντηση.

Μία σύντομη έρευνα είναι ικανή να προκαλέσει μεγαλύτερο σοκ. Στις 27 Ιουνίου 2019, ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του ΕΚΑΒ, Γιώργος Μαθιόπουλος, δήλωσε στο VICE ότι ο στόλος των οχημάτων στην Αττική έχει τεθεί σε μεγάλο βαθμό εκτός λειτουργίας.

"Υπάρχουν στο σύνολο 120 ασθενοφόρα, εκ των οποίων περίπου 50 βγαίνουν στα επείγοντα. Αν προσθέσουμε λίγα ακόμη στις κινητές μονάδες και τις τακτικές διακομιδές, τότε υπάρχουν μονίμως ακινητοποιημένα γύρω στα 50 ασθενοφόρα. Τα περισσότερα είναι παροπλισμένα επί μήνες".

Ο ίδιος εξηγεί ότι ο αριθμός των ασθενοφόρων στα επείγοντα στην Αττική μειώνεται στη νυχτερινή βάρδια στα 30. (...) "Θα έπρεπε να υπάρχουν σταθερά τουλάχιστον 100 ασθενοφόρα σε ετοιμότητα", προσθέτει.

Το ΕΚΑΒ δαπανά ετησίως 7 εκατ. ευρώ για καύσιμα και 2,5 εκατ. ευρώ για συντήρηση και ανταλλακτικά. Εάν είχαμε ασθενοφόρα νέας τεχνολογίας και τα οχήματα ξεκουράζονταν ανάμεσα σε δύο βάρδιες, λένε οι εργαζόμενοι, τότε τα παραπάνω έξοδα θα ήταν μειωμένα κατά 40%, κάτι που σημαίνει ότι σε βάθος τριετίας θα μπορούσε να ανανεωθεί ο στόλος της Αθήνας.

Τα προβλήματα στο στόλο του ΕΚΑΒ αποκαλύπτονται και από τους χρόνους αναμονής των πολιτών.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν με αφορμή την "Ημέρα του Διασώστη", το 40,3% όσων κάλεσαν ασθενοφόρο, αναγκάστηκαν να περιμένουν για περισσότερο από μία ώρα (στοιχεία Νοέμβριου-Δεκεμβρίου 2018), το 17,9% περίμενε από 21 ως 30 λεπτά, το 8,7% από 16 έως 20 λεπτά και μόλις στο 12% το ασθενοφόρο έφθασε σε χρόνο μικρότερο των 15 λεπτών.

Και κάπου εδώ έρχεσαι κι εσύ, κοιτώντας την ψυχρότητα των ποσοστών υπό το πρίσμα μιας πραγματικής σου εμπειρίας. Όταν αγωνιωδώς αναμένεις το ασθενοφόρο, ο ασθενής υποφέρει από τον πόνο, σφαδάζει, γύρω βρέχει, κόσμος σταματά με περιέργεια κι εσύ κοιτάζεις με απόγνωση το κινητό σου τηλέφωνο, έχοντας ακούσει τον τηλεφωνητή να λέει: "Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή διαθέσιμο όχημα, μόλις απελευθερωθεί θα σας στείλουμε...".

Και μετά θυμάσαι και την... πρόταση Κικίλια, να επιδοτηθούν θερμάστρες για τις καφετέριες, ώστε να καπνίζουν οι καπνιστές... και αναρωτιέσαι αν ζεις σε χώρα του Πρώτου ή του Τρίτου Κόσμου...