Κακοκαιρία, Ζηνοβία Αθήνα: Αν είχε μάτια και αυτιά το περιβάλλον θα γελούσε μαζί μας

Κακοκαιρία, Ζηνοβία Αθήνα: Αν είχε μάτια και αυτιά το περιβάλλον θα γελούσε μαζί μας

Κακοκαιρία, Ζηνοβία, Αθήνα και πολικό ψύχος. Δηλαδή θα χιονίσει στις βουνοκορφές της Πάρνηθας και στην πόλη θα φορέσουμε σκουφιά.

Κακοκαιρία, Ζηνοβία και «πολικό ψύχος στην πρωτεύουσα» αναμεταδίδουν οι δημοσιογράφοι με πηχυαίους τίτλους και ένταση φωνής. Τέλη Νοεμβρίου στην Αθήνα κυκλοφορούσαμε με ανάλαφρα μπουφάν κι όταν επιτέλους ο καιρός έρχεται στα συγκαλά του τον Δεκέμβριο, δηλαδή χειμωνιάζει κανονικά, αρχίζει η αντάρα. Βεβαίως, λέγοντας χειμωνιάζει στην πρωτεύουσα ουδόλως εννοούμε τον χειμώνα που ζουν στη Φλώρινα, το Νευροκόπι ή στα διπλανά Βίλια Αττικής. Απλά στην πρωτεύουσα επικρατεί μια «νόμιμη παγωνιά». 

Τα τελευταία χρόνια, είναι γνωστό ότι έχει επέλθει η λατρεία της καιρικής κινδυνολογίας, γι’ αυτό και οι 2 βαθμοί κελσίου αποκαλούνται πολικό ψύχος. Πως αλλιώς θα προκληθεί ενδιαφέρον, πως θα μείνει ο τηλεθεατής λίγο περισσότερο καρφωμένος στο δελτίο καιρού, πως θα διαβάσει στην ιστοσελίδα λίγα αράδες πάρα πάνω; Η αλήθεια είναι ότι δεν φταίνε μόνο τα ΜΜΕ.

Οι καιρικές προγνώσεις έχουν τη λατρεία του κοινού. Αρέσει στους αναγνώστες και τηλεθεατές της πρωτεύουσας να ενδίδουν στη χαρά της υπερβολής. Έτσι μάθαμε και τώρα ζητάμε το κάτι πάρα πάνω, ξέροντας βαθιά μέσα μας ότι δεν θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Απλά λίγες νιφάδες χιονιού και κάμποση βροχή.

Όπως πολύ εύστοχα σχολιάζει ο δημοσιογράφος Νίκος Τζιανίδης στην εφημερίδα Έθνος «…Στη Φλώρινα οι θερμοκρασίες με αρνητικό πρόσημο είναι χειμερινή καθημερινότητα, όπως στην Αττική έχουμε την επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ… Στο Κάτω Νευροκόπι της Δράμας τα θερμόμετρα συναγωνίζονται εκείνα της Σιβηρίας κι όταν στο Λεκανοπέδιο ο υδράργυρος αγγίξει το «μηδέν» ο ψυχολογικός πανικός ανεβάζει πυρετό…».

Και το πιο σουρεαλιστικό της υπόθεσης είναι ότι με τόσο λίγο χιόνι στο λεκανοπέδιο, κλείνει η Εθνική οδός Αθηνών Λαμίας στο ύψος της Μαλακάσας. Λες και είμαστε στην Ευρωπαϊκή Οδό 45 στο ύψος της Αυστρίας. Η οποία παρεμπιπτόντως δεν κλείνει κι ας πέφτει βαρύ χιόνι. 

Αυτή η καιρική κινδυνολογία ίσως είναι μια κάποια λύση. Μας δίνει ένα θέμα προς συζήτηση πιο χαλαρό από τα ελληνοτουρκικά, τη δολοφονία του Σουλεϊμανί και την καταστροφή της Αυστραλίας από τις πυρκαγιές. Μας δίνει και τη χαρά της γκρίνιας και της μουρμούρας... Επιτέλους πότε θα περάσει ο χειμώνας! Κι ας κυοφορούσαμε με φούτερ τον Νοέμβριο. Αν είχες μάτια και αυτιά το περιβάλλον, θα γελούσε μαζί μας. Για την ώρα κλαίει στη μακρινή Αυστραλία όπου εκεί η κόλαση είναι αληθινή.