Ευρωπαϊκή πράσινη συμφωνία: «Προνομιακός χώρος για την Αριστερά ο χώρος της δίκαιης «πράσινης» μετάβασης»

Πέτρος Κόκκαλης: Προνομιακός χώρος για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο χώρος της δίκαιης «πράσινης» μετάβασης
Πέτρος Κόκκαλης: Προνομιακός χώρος για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο χώρος της δίκαιης «πράσινης» μετάβασης

Ευρωπαϊκή πράσινη συμφωνία: Μια τεράστια μετατόπιση και κινητοποίηση πολιτικών, μέσων και πόρων απαιτείται για να μπορέσει να εφαρμοστεί η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αναδεικνύοντας την ανάγκη υιοθέτησης ενός ριζοσπαστικού κοινωνικού μετασχηματισμού και μιας δραστικής αλλαγής οικονομικού μοντέλου, που συνδέονται στενά με τον ιδεολογικό χώρο της Αριστεράς.

Ευρωπαϊκή πράσινη συμφωνία: Μετά την εισαγωγή της πολιτικής του Green Deal τον Δεκέμβριο και την έγκρισή της από το Ευρωκοινοβούλιο στα μέσα Ιανουαρίου, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στρέφονται στην υλοποίηση της πολιτικής με γνώμονα την πολυσυζητημένη βιώσιμη ανάπτυξη. Ένα από τα μεγάλα στοιχήματα είναι ο πράσινος μετασχηματισμός των πόλεων καθώς αυτές ευθύνονται για το 60 με 80% της κατανάλωσης ενέργειας παγκοσμίως και του 75% της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου.

Παράλληλα απαιτούνται σοβαρές παρεμβάσεις στα αστικά κέντρα που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως:

  • η κυκλοφοριακή συμφόρηση
  • η έλλειψη κονδυλίων για την παροχή βασικών υπηρεσιών
  • η έλλειψη επαρκούς στέγασης
  • η υποβάθμιση των υποδομών

Όλα τα παραπάνω συνδέονται άμεσα με το στόχο 11 του ΟΗΕ για βιώσιμες πόλεις και κοινότητες του 2030, για τον οποίο ενημερώθηκε και κατέθεσε προτάσεις σχετικά με την ελληνική πραγματικότητα ομάδα αποτελούμενη από στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα,  ΜΚΟ κ.α.που προσκάλεσε στο Ευρωκοινοβούλιο στις 4 και 5 Φεβρουαρίου ο ρυρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης.

Ο στόχος 11 θέτει τις σύγχρονες προκλήσεις για τις πόλεις παγκοσμίως οι οποίες πρέπει να συνεχίσουν να αναπτύσσονται, βελτιώνοντας όμως τη χρήση πόρων και μειώνοντας τη μόλυνση και τη φτώχεια. Η ομάδα επισκεπτών συνομίλησε με αρκετούς ειδικούς από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ, τον ιδιωτικό τομέα και την πρώην αντιδήμαρχο Βιέννης Μαρία Βασιλάκουη οποία εκλεγμένη με το κόμμα των Πρασίνων συνέβαλε στο να μετατραπεί η Αυστριακή πρωτεύουσα σε μία από τις πιο καλά σχεδιασμένες πόλεις παγκοσμίως με έμφαση σε αρκετούς ελεύθερους και πράσινους χώρους, σε νέες ψηφιακές τεχνολογίες και τη διαμόρφωσή της με τρόπο που να συμπεριλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερες ευάλωτες ομάδες.

Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, το επόμενο βήμα είναι η βιώσιμη αστική κινητικότητα που, πέρα από την ενίσχυση του δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, περιλαμβάνει και την εισαγωγή ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων στο πλαίσιο της οικονομίας του διαμοιρασμού με την παράλληλη εγκατάσταση σταθμών φόρτισης και κατάλληλων υποδομών. Οι φιλόδοξοι ή -για τους ριζοσπάστες οικολόγους- ακόμα και μετριοπαθείς στόχοι του Green Deal της Ε.Ε. (για κλιματική ουδετερότητα ώς το 2050) ταυτίζονται εν μέρει με τους ανάλογους στόχους του ΟΗΕ, αλλά η υλοποίησή τους δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και πολλές φορές για τα ελληνικά δεδομένα φαντάζουν έως ουτοπικοί.

Η νέα πολιτική χαρακτηρίζεται ως απόπειρα μετατόπισης της Ε.Ε. από τον κυρίαρχο τις τελευταίες δεκαετίες νεοφιλελευθερισμό, καθώς αυξάνεται ο ρόλος των κρατών και του δημόσιου τομέα στον σχεδιασμό μεγάλων project στο όνομα της πράσινης-κυκλικής οικονομίας, αν και είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Μιλώντας στην Εφημερίδα των Συντακτών ο Πέτρος Κόκκαλης χαρακτήρισε τη δίκαιη «πράσινη» μετάβαση υπαρξιακή πρόκληση και προνομιακό πολιτικό πεδίο για την Αριστερά: «Έπειτα από πολλά χρόνια είναι πλέον ξεκάθαρο πως μια οικονομία χωρίς άνθρακα μπορεί να είναι ευημερούσα, αλλά και δικαιότερη από το σημερινό μοντέλο παραγωγής. Είναι όχι μόνο τεχνολογικά εφικτή αλλά και συμφέρουσα οικονομικά αλλά και υπαρξιακά αναγκαία. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία περιγραφή ολιστικά, για πρώτη φορά, ζητήματα νομικής κατοχύρωσης, θέματα ασφαλούς και καθαρής ενέργειας, θέματα που αφορούν τη βιομηχανία και την κυκλική οικονομία, ζητήματα που σχετίζονται με την κινητικότητα και ασφαλώς θέματα που άπτονται της αγροτικής παραγωγής και συγκεκριμένα της ασφάλειας των τροφίμων. Εκτιμώ πως ο χώρος της δίκαιης «πράσινης» μετάβασης είναι προνομιακός για την αριστερά του 21ου αιώνα. Πρέπει να καταλάβουμε πως οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες είναι και αυτές μέρος της κλιματικής κρίσης».