Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, στο πλαίσιο της παρουσίασης της έκθεσης «Το περιβαλλοντικό δίκαιο αντιμέτωπο με την περιβαλλοντική κρίση» του WWF, έκανε λόγο για προτεραιότητα της προστασίας του κλίματος, υπογραμμίζοντας πως:

«Η προστασία του κλίματος αποτελεί περιβαλλοντική και ενεργειακή προτεραιότητα υψίστης σημασίας για τη χώρα»επισημαίνοντας, επιπλέον, πως «πρέπει να επιδιωχθεί η επιτάχυνση των έργων ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ. Η κλιματική δικαιοσύνη δεν έχει βρει ακόμα την αποτύπωσή της σε νομικώς δεσμευτικά κείμενα».

Επιπροσθέτως, αναφέρθηκε στην επίλυση μιας σειράς από ζητήματα που ταλανίζουν το περιβάλλον, ενώ τόνισε και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που οφείλουν να πλαισιώσουν αυτές τις ενέργειες:

«Η αντιμετώπιση σειράς ζητημάτων, όπως η διαχείριση των απορριμμάτων, η προστασία των δασών, και η απολιγνιτοποίηση με έμφαση στις ΑΠΕ, καθίστανται ζωτικής σημασίας για το μέλλον της χώρας μας και των επόμενων γενεών. Η καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης συνδέεται άρρηκτα με το δίκαιο και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα ληφθούν. Την προσήλωση της διοίκησης στην αποτελεσματική εφαρμογή των στόχων που έχουν τεθεί, καθώς και με τις παρεμβάσεις του δικαστή».

Η κα. Σακελλαροπούλου υπογράμμισε, επιπλέον, την συλλογική ευθύνη στην προσπάθεια αυτή:

«Είναι ένα ζήτημα κοινωνικής και συλλογικής ευθύνης, ενώ εάν κάθε απόπειρα αντιμετώπισης της κρίσης στη βάση της διασφάλισης του γενικού συμφέροντος συναντά απέναντί της ομάδες συμφερόντων που αντιμάχονται ιδιοτελώς κάθε αλλαγή, τότε είναι πολύ δύσκολο να γίνουν σημαντικά βήματα προόδου», ενισχύοντας με το παράδειγμα της Γαλλίας και προσθέτοντας πως:

 «οι συνελεύσεις των πολιτών για το κλίμα συνιστούν μία πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία, και αυτό έρχεται να τονώσει το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των πολιτών, καθιστώντας τους συν-νομοθέτες, συνοδοιπόρους και τελικά συμμάχους στη μάχη της κλιματικής αλλαγής».

Ο γενικός διευθυντής του WWF Ελλάδος, Δημήτρης Καραβέλας, υποστήριξε με τη σειρά του πως «η ανεξέλεγκτη εξάπλωση της πανδημίας έρχεται να μας θυμίσει ότι έχουμε κάνει κάτι πολύ λάθος στον πλανήτη και τη φύση», συμπληρώνοντας την ανάγκη «να αφυπνιστούμε και να αναλάβουμε άμεση δράση».

Δημήτρης Καραβέλας

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Κωνσταντίνος Μενουδάκος, μίλησε για την περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα, παρατηρώντας πως: «η οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα στο να μεταφερθεί το ενδιαφέρον της κυβέρνησης και των πολιτών στο σκέλος της οικονομικής ανάπτυξης. Η μετατόπιση αυτή είναι εμφανής και στη νομολογία και στη νομοθεσία».

Η Θεοδότα Νάντσου, απαντώτας, επισήμανε: «Η περιβαλλοντική δημοκρατία για να χτιστεί έχει ακόμα πάρα πολύ δρόμο ακόμα», ενώ συνέχισε προσθέτοντας πως κατά την παρουσίαση της έκθεσης επισκόπησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας 2005-2019, βασικά προβλήματα της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα Ααποτελούσαν τόσο η περιορισμένη πρόσβαση του πολίτη σε πληροφορίες για το περιβάλλον στις υπηρεσίες της δημόσιας διοίκησης, όσο και η απουσία του κοινού στη διαδικασία νομοθέτησης, καταλήγοντας στο ότι «η περιβαλλοντική παρανομία και το περιβαλλοντικό έγκλημα ήταν επίσης διάχυτα».

Η κα. Νάντσου, επιπροσθέτως, ανέφερε πως «η Ελλάδα έχει επίσης πολύ μεγάλο πρόβλημα παραβίασης του κοινοτικού δικαίου και εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας», και συνέχισε υπογραμμίζοντας:

«Μέχρι το 2010 έγιναν πολύ σημαντικά βήματα, καθώς βελτιώθηκε η πρόσβαση στις πληροφορίες, υπήρξε μεγάλη βελτίωση στη διαφάνεια και στην πρόσβαση της νομοθεσίας».

Παράλληλα, αναφέρθηκε και σε αξιόλογες εξελίξεις που πραγματοποιήθηκαν, όπως η θέσπιση του νόμου για τη βιοποικιλότητα του 2011, αλλά και οι βελτιώσεις στα συστήματα διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών. Επιπλέον, ανέφερε και την προώθηση ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών, εφόσον «αποτελούν ένα πολύ σημαντικό εργαλείο ασφάλειας δικαίου».

Η κα. Νάντσου μίλησε και για την ”παραίτηση” από την προστασία των δασών και των ακτών, κατά την προηγούμενη δεκαετία, ενώ παράλληλα, όπως τόνισε, δόθηκε μεγάλη έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις, την επιθυμία για το άνοιγμα της αγοράς λιγνίτη, αλλά και την παραχώρηση θαλάσσιων και χερσαίων εκτάσεων για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Επιπλέον, υπογράμμισε την ανάγκη για ενίσχυση περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, του δασικού δικαίου, αλλά και των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων και επιθεωρήσεων. Κατέληξε αναφερόμενη στους μηχανισμούς της διοίκησης και την αύξηση της ωριμότητας αυτών.