Έκπληξη στην Ινδονησία: Επιστήμονες εντόπισαν σπάνιο γαλαζομέτωπο παπαγάλο μετά από 100 χρόνια

Για περισσότερο από έναν αιώνα, το Γαλαζομέτωπο Λορίκετ (Blue-fronted Lorikeet) συγκαταλεγόταν στα πιο δυσεύρετα πουλιά της Ινδονησίας. Η ύπαρξή του ήταν γνωστή μόνο από λίγα μουσειακά δείγματα και μία φωτογραφική καταγραφή το 2014.

Παρά το γεγονός ότι επί 100 χρόνια το πτηνό δεν είχε δώσει σημάδια ζωής στην ινδονησιακή ζούγκλα, οι επιστήμονες κρατούσαν ζωντανή την ελπίδα τους ότι το είδος δεν είχε εξαφανιστεί. Ύστερα από ημέρες επίπονης ανάβασης στην υψηλότερη κορυφή του νησιού Μπούρου, ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν τα ίχνη του.

Το είδος είναι ενδημικό στο νησί Μπούρου, γεγονός που σημαίνει ότι δεν βρίσκεται πουθενά αλλού στον κόσμο. Η ομάδα κατάφερε όχι μόνο να φωτογραφίσει το πουλί για πρώτη φορά έπειτα από 12 χρόνια, αλλά και να καταγράψει τις πρώτες ηχογραφήσεις των οξυκόρυφων κραυγών του, τις οποίες χρησιμοποιεί για να επικοινωνεί μέσα στον πυκνό θόλο του δάσους.

Το φωτεινό πράσινο πτέρωμά του, το πορτοκαλί ράμφος, το μπλε τμήμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού και η μυτερή ουρά του επέτρεψαν στους ερευνητές να το αναγνωρίσουν αμέσως. Παρότι η αποστολή είχε ως κύριο στόχο τον εντοπισμό του συγκεκριμένου είδους, οι πιθανότητες επιτυχίας θεωρούνταν ελάχιστες.

«Όταν αναζητάς ένα πουλί που έχει καταγραφεί μόνο μία φορά τον τελευταίο αιώνα, η πιθανότητα να το συναντήσεις μοιάζει απειροελάχιστη», δήλωσε ο Τζον Μίτερμαϊερ, διευθυντής του προγράμματος Search for Lost Birds της American Bird Conservancy.

Ένας παπαγάλος - θρύλος

Το Γαλαζομέτωπο Λορίκετ εντοπίστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920, με βάση επτά δείγματα που συλλέχθηκαν εκείνη την εποχή. Έκτοτε εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα ορνιθολογικά μυστήρια της Ινδονησίας. Για σχεδόν 90 χρόνια δεν υπήρξε καμία επιβεβαιωμένη καταγραφή του, παρά τις επανειλημμένες έρευνες σε δάση χαμηλού και μεσαίου υψομέτρου, μέχρι τη φωτογράφισή του το 2014.

Οι επιστήμονες υποψιάζονταν εδώ και καιρό ότι το είδος δεν είχε εξαφανιστεί, αλλά ζούσε σε μεγαλύτερα υψόμετρα από εκείνα που είχαν εξερευνηθεί μέχρι τότε. Σύμφωνα με τον Μίτερμαϊερ, οι απότομοι γκρεμοί, οι κοφτεροί ασβεστολιθικοί βράχοι και η έλλειψη νερού καθιστούν την περιοχή εξαιρετικά δύσκολη στην πρόσβαση. «Δεν υπάρχει κανένα άλλο πουλί στο νησί που να μοιάζει με λορίκετ, επομένως μόλις τα είδαμε καταλάβαμε αμέσως τι είχαμε μπροστά μας», ανέφερε.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής οι ερευνητές παρατήρησαν τουλάχιστον εννέα άτομα του είδους. Ο Μίτερμαϊερ τόνισε ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να εκτιμηθεί το μέγεθος του πληθυσμού και να εντοπιστούν πιθανές απειλές για το είδος. «Μια ανακάλυψη όπως αυτή είναι μόνο το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να το προστατεύσουμε αποτελεσματικά», σημείωσε.

Το Γαλαζομέτωπο Λορίκετ κατατάσσεται σήμερα ως είδος με ανεπαρκή δεδομένα στην Κόκκινη Λίστα της IUCN, ενώ το 2024 συμπεριλήφθηκε επίσημα στα «χαμένα είδη» του προγράμματος Search for Lost Birds, μιας διεθνούς συνεργασίας της American Bird Conservancy, της Re:wild και της BirdLife International.