Εθνική Ελλάδας: Η πραγματική «πληγή» που άνοιξαν οι Τούρκοι και το φαινόμενο των... σαλιγκαριών

Το... όνειρο του χρυσού έγινε εφιάλτης. Η Εθνική Ελλάδας ηττήθηκε με 68-94 από την εξαιρετική Τουρκία και πλέον θα παλέψει με την Φινλανδία για την τρίτη θέση και το τελευταίο μετάλλιο του EuroBasket. Οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν έκαναν ένα αψεγάδιαστο παιχνίδι, έβγαλαν από νωρίς εκτός αγώνα τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και χάρη στο γρήγορο προβάδισμα (από τον... άχαστο Οσμανί) «κλείδωσαν» από νωρίς το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό της Κυριακής (14/9).

Από πλευράς Τουρκίας, Οσμανί, Σενγκούν και Όσμαν ξεχώρισαν, με τον Σλούκα να αποτελεί τον μοναδικό «διασωθέντα» της γαλανόλευκης σε ένα βράδυ που τίποτα δεν λειτούργησε για την Εθνική μας.

Ο Αταμάν κέρδισε γιατί... τζόγαρε σε όσα δεν τόλμησαν οι υπόλοιποι

Το παιχνίδι είναι ένας μεγάλος προπονητικός θρίαμβος του Αταμάν. Δεν χρειάζεται να πούμε για την μπασκετική του ευφυϊα και τα κατορθώματα του. Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Ο Τούρκος προπονητής επέλεξε πως αν χάσει, δεν θα χάσει από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τους αιφνιδιασμούς.

Δεν άφησε την Ελλάδα να τρέξει σε ανοιχτό γήπεδο, υπήρχε πάντα καλό αμυντικό transition από την πλευρά της Τουρκίας και έκλεινε τον Γιάννη με double-team πριν καν προσεγγίσει το καλάθι. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο τελείωσε το παιχνίδι με 12 πόντους, ενώ ο μικρότερος αριθμός στον οποίο είχε σταματήσει πριν το χθεσινό παιχνίδι ήταν οι 29 απέναντι στους Λιθουανούς. Με 33% στα τρίποντα, την στιγμή που ο αντίπαλος σου έχει 45%, δεν μπορείς να ονειρεύεσαι τελικούς.

Το «όνειρο» που... δεν ζήσαμε καν, τα λάθη και η αποσυγκέντρωση

Θεωρώ πως οι περισσότεροι φίλαθλοι της Ελλάδας δεν είναι απογοητευμένοι από την ήττα. Γνωρίζει και ο πλέον αδαής το ρόστερ και της δυνατότητες της ομάδας του Αταμάν. Περισσότερο ενοχλεί που δεν ζήσαμε ουσιαστικά ποτέ τον ημιτελικό, γιατι το παιχνίδι φαινόταν να χάνεται από τα πρώτα λεπτά. 

Η «γαλανόλευκη» ήταν φανερά αγχωμένη και έκανε 22 λάθη, εκ των οποίων τα περισσότερα, χάρισαν πόντους στους γείτονες. Αν βάλουμε στην εξίσωση και τις 26 ασίστ, τότε καταλαβαίνει κανείς πως η Τουρκία είχε βρει το πλάνο εξουδετέρωσης. 

Και δυστυχώς, η ομάδα του Σπανούλη ήταν αποσυγκεντρωμένη και αμυντικά. Βλέπαμε τον Σενγκούν να πασάρει στο double-team που επιλέξαμε και να κάνει «μάγκα» τον Οσμάνι (28 πόντοι) που έκανε και την μεγαλύτερη ζημιά. Όταν αλλάξαμε τον τρόπο αντιμετώπισης του, ήταν πλέον πολύ αργά.

Τα σαλιγκάρια βγαίνουν στην βροχή και οι «ξερόλες» στις ήττες

Όπως ήταν φυσικό, μετά από την ήττα της Εθνικής βγήκαν οι παντογνώστες (που μέχρι και το παιχνίδι με την Λιθουανία αγνοούταν η ύπαρξη τους) για να στήσουν στον τοίχο την προσπάθεια των παιδιών. Τα παντελόνια όμως δεν κυκλοφορούν μόνο στους χειμώνες, βρίσκονται εκεί και στα «καλοκαίρια».

Ξέρετε, είναι πανεύκολο, όταν δεν έχουμε κάνει τις θυσίες ενός αθλητή να τον κρίνουμε από τον καναπέ μας (για τους πιο τυχερούς από την παραλία). Οι περισσότεροι στην τρίτη μέρα θα θέλατε αναπνευστήρες. Το δύσκολο είναι να αλλάξουμε μυαλό και να γίνουμε φίλοι της Ελλάδας και όχι φίλοι των επιτυχιών της Ελλάδας. Έχει διαφορά. Αφήστε που οι περισσότεροι αν σας λέγανε «Θα πας μικρό τελικό να διεκδικήσεις μετάλλιο με την Φινλανδία» πριν ξεκινήσει το τουρνουά, θα το... παίρνατε.

Δυστυχώς αυτή είναι η νοοτροπία του Έλληνα και δεν θα αλλάξει. Το είπε και ο Νίκος Ζήσης πριν λίγες μέρες, το είπε και ο Κώστας Παπανικολάου για την Εθνική ποδοσφαίρου στις δηλώσεις του. Μόνο που η Εθνική, δεν είναι έδαφος για να ξεσπάμε τα άλυτα θέματα που έχουμε...