Γιώργος Τσούκαλης για κλοπή στο Λούβρο: «Παραγγελίες» ναρκεμπόρων - Εκ των έσω η δουλειά

Από τις προθήκες των μεγαλύτερων, πιο σπουδαίων μουσείων ανά την υφήλιο, στα άδυτα του υποκόσμου… Picasso, Rembrandt, Degas… ακόμα και η Μόνα Λίζα, του Leonardo Da Vinci. Έργα τέχνης ανεκτίμητης αξίας, που καταλήγουν στα χέρια εγκληματιών και κάνουν φτερά κάτω από τη μύτη των υπευθύνων. Πώς τα καταφέρνουν; Που καταλήγουν αυτά τα έργα; Πόσα μηδενικά κρύβονται πίσω από την εκάστοτε πιθανή «συμφωνία» και ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί που κινούν τα νήματα στις «κλοπές / ληστείες του αιώνα»;

Ο κύριος Γιώργος Τσούκαλης, Διευθυντής Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO Πειραιώς και Νήσων και Διευθυντής Πολιτισμού του International Action Arts, ρίχνει φως μέσω του Flash.gr, στην πρόσφατη κλοπή στο Μουσείο του Λούβρου. Συνήθως, αποκαλύπτει, αυτές οι διαβόητες ληστείες, είναι «παραγγελίες» ναρκεμπόρων της Λατινικής Αμερικής…

«Σε ποσοστό 90%, αυτές είναι παραγγελίες από κάποιους ναρκέμπορους, από κάποιους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται είτε στη Λατινική Αμερική, είτε στην Ανατολική Ασία. Κυκλώματα που συνήθως έχουν μέχρι και ιδιωτικούς στρατούς και βίλες απέραντες… Πώς ήταν το Κολομβιανό καρτέλ κ.λ.π με τα ναρκωτικά, που δεν μπορούσε να πλησιάσει κανείς και είχαν δικούς τους ιδιωτικούς στρατούς; Κάτι τέτοιο. Και τα θέλουν να τα αποκτήσουν, από ένα βίτσιο, ας μου επιτραπεί η άκομψη λέξη, για να λένε… “εγώ έχω αυτά”. Σαν επίδειξη ισχύος και δύναμης στους κύκλους τους. Συνήθως, φυσικά, πίσω κρύβονται μαφιόζικα κυκλώματα».

-Αυτά τα έργα, έστω και μελλοντικά, διοχετεύονται σε κάποια αθέατη, σκοτεινή αγορά, ποτέ;

Όχι, όχι, όχι, δεν τα παίρνει κανείς.»

Η ιστορία έχει δείξει πως τα κλεμμένα έργα τέχνης, συνήθως εξαφανίζονται από προσώπου γης. Πολλές υποθέσεις παραμένουν ανεξιχνίαστες, χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, η ληστεία στο Μουσείου Isabella Stewart Gardner, το 1990. Εδώ και 35 χρόνια, μετά από χιλιάδες στοιχεία, εκατοντάδες συνεντεύξεις και μια αμοιβή 5 εκατομμυρίων δολαρίων, δεν έχει ανακτηθεί ούτε ένας πίνακας. Χαμένα αριστουργήματα -συμπεριλαμβανομένων τριών Rembrandt, ενός Vermeer, και πέντε Degas- που η αξία τους εκτιμάται πως ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια δολάρια, έχουν γίνει το «Άγιο Δισκοπότηρο» του κόσμου της τέχνης και η κλοπή τους αποτελεί ένα από τα πιο εξαιρετικά άλυτα μυστήρια, εδώ και δεκαετίες. Και δικαιολογημένα, αφού αυτή η κατηγορία κλοπιμαίων, είναι αδύνατον να διοχετευθεί στην ελεύθερη αγορά ή σε κάποιον οίκο δημοπρασίας. Συνήθως τα έργα κρατούνται, είτε για να επιστραφούν έναντι λύτρων, είτε φυλάσσονται σε ιδιωτικές συλλογές και δεν τα βλέπει σχεδόν κανείς, εκτός από αυτόν…που έχει κάνει την «παραγγελία», μας λέει ο κύριος Τσούκαλης…

«Καταρχάς, όλοι αυτοί οι κακοποιοί που θέλουν να παίρνουν τέτοια αντικείμενα, θέλουν να τα απολαμβάνουν οι ίδιοι, όπως στα καρτέλ της Κολομβίας που σας έλεγα προηγουμένως και τα οποία δεν πλησιάζει κανείς. Άλλωστε, υπάρχουν χώρες που δεν έχουν κάνει σύμβαση με τις υπόλοιπες αστυνομίες του κόσμου, όπως την Interpol και την Europol.

-Σε τι ποσοστό εξιχνιάζονται αυτές οι υποθέσεις;

Σε ποσοστό 60-70% -παγκοσμίως- εξιχνιάζονται. Υπάρχει όμως κι ένα μεγάλο ποσοστό 30-40%, που μένει στο σκοτάδι.»

«9 στις 10 φορές, υπάρχει πληροφόρηση εκ των έσω!»

Κι αυτή είναι η σκέψη που περνά από το μυαλό όλου του κόσμου, που παρακολουθεί τις εξελίξεις για την κλοπή στο Μουσείο του Λούβρου. Πώς είναι δυνατόν να στήθηκε ένα ανυψωτικό μηχάνημα, κάτω από το φως του ήλιου κι οι δράστες να έφυγαν ανενόχλητοι, με αυτά τα ανεκτίμητης αξίας κειμήλια; Υπάρχει άραγε πληροφόρηση από μέσα; Μήπως κάποιοι έκαναν τα στραβά μάτια; Ο κύριος Γιώργος Τσούκαλης, απαντά πως η εμπειρία του του έχει μάθει, πως 9 στις 10 περιπτώσεις, συμβαίνει ακριβώς αυτό!

«Επειδή 35 χρόνια ασχολούμαι με την καταπολέμηση της αρχαιοκαπηλίας και το παρακολουθώ αυτό το θέμα πολύ στενά, σε ποσοστό 90% υπάρχει πάντα πληροφόρηση εκ των έσω. Θα σας πω λοιπόν, ότι σίγουρα υπήρχαν άνθρωποι μέσα από το Μουσείο. Πάντα υπάρχει εκ των έσω πληροφόρηση, ακόμη και σε ποσοστό 99% θα σας έλεγα! Γι' αυτό κι αυτή τη στιγμή ο Λοράν Νουνιές, ο υπουργός του αντίστοιχου Υπουργείου Εσωτερικών βέβαια, αλλά στο Εσωτερικών ανήκει το Υπουργείο Προστασίες του Πολίτη το δικό μας, έχει κάνει focus σε όλους τους ανθρώπους που είχαν πρόσβαση στο συναγερμό και στις κάμερες. Ήδη αυτή τη στιγμή έχω έγκυρη πληροφόρηση, ότι οι καλύτεροι πράκτορες και των Μυστικών Υπηρεσιών και της Αστυνομίας (Police Nationale) έχουν κάνει focus σε αυτή την υπόθεση, γιατί είναι και θέμα πρεστίζ και για την Γαλλική Αστυνομία, αλλά και για όλο το κράτος της Γαλλίας.

-Συνεπώς λέτε πως θεωρούν, ότι κάποιος από μέσα έχει παίξει ρόλο;

Είναι το μόνο βέβαιο».