Πώς γίνεται να βγαίνει ένα νέο προιόν, στην ίδια κατηγορία-στο ίδιο είδος-στην ίδια (υψηλή) ποιότητα με όλα τα άλλα και όμως με το που θα το τεστάρεις θα πεις “ΑΥΤΟ”! Πως γίνεται; Γίνεται,σας λέω. Γίνεται και παραγίνεται, μόνο και μόνο διότι “ΑΥΤΟ” έχει κάτι παραπάνω – στην προσωπικότητα του τουλάχιστον – που το κάνει να ξεχωρίζει.
Και που οφείλεται αυτό το κάτι παραπάνω; Ασφαλώς βεβαίως στην ποιότητα της πρώτης ύλης, αλλά–πολύ σημαντικό–και στην σοβαρή και προσεκτική δουλειά αυτού που το κατασκεύασε. Κι’όταν μιλάμε και αναφερόμαστε στην κατασκευή προιόντων που μοιάζει-όπως στο κρασί-με καλλιτεχνική δημιουργία, τότε ο ρόλος που έχει το “χέρι” του οινολόγου/οινοποιού το οποίο ερμηνεύει την εκλεκτή πρώτη ύλη που του έδωσε το teroir γίνεται πολύ περισσότερο σημαντικός!
Κακά τα ψέματα, ο Γιώργος Σκούρας από το Άργος είναι από τους κορυφαίους:από εκείνους που μαζί με το υψηλό επίπεδο γνώσεων -την εμπειρία και τη μεθοδική δουλειά, έχουν και αυτό το “χέρι”-ουσιαστικά το χάρισμα,που του επιτρέπει να φτιάχνει όχι απλώς κρασιά κλάσης και ράτσας αλλά (κυρίως) κρασιά με ξεχωριστή προσωπικότητα. Τέτοιο είναι και το “Fleva” 2012 Syrah, γι’αυτό και με ενθουσίασε και με ξετρέλλανε ακόμα και εμένα,τον μονίμως ανικανοποίητο!!!Ας δούμε από κοντά γιατί:
Kαταρχήν, το κρασί είναι πολύ σκουρόχρωμο και υψηλόβαθμο σε αλκοοόλ (14.5% vol) κι’όμως με την πρώτη-στα γρήγορα-δοκιμή αντιλαμβάνεσαι ότι είναι εξαιρετικά ισορροπημένο. Το αρωματικό μπουκέτο του επιπλέον βρίθει φρουτωδών στοιχείων (βατόμουρα, μαύρο κεράσι, υποψία δαμάσκηνου, μύρτιλλα) αλλά και μαύρου πιπεριού και καπνίσματος. Στη γεύση σου δίνει τη δυνατότητα να ευχαριστηθείς τον ζουμερό χαρακτήρα των φρουτωδών χαρακτηριστικών, μολονότι ως νεαρό έχει τανίνες ακόμα έντονες και όμορφη οξύτητα που ξεχωρίζει. Πάρα πολύ καλής διάρκειας είναι και η επίγευση.
Τι είναι λοιπόν αυτό που κι’εμένα με ξετρέλλανε και με κάνει να πιστεύω ότι είναι αλλοιώτικο από τα άλλα; Καταρχήν ότι δεν μοιάζει με κανένα από τα πιθανώς χιλιάδες Syrah που έχω δοκιμάσει. Έπειτα,αυτά που με μάγεψαν (σε πιο ορθολογικό επίπεδο) είναι τα παρακάτω και ο συνδυασμός τους:η απίστευτη έκταση-συμπύκνωση-και πλούτος του φρούτου και η (“ευφυέστατη” κατά τη γνώμη μου) εκπληκτική ισορροπία του με τις τανίνες, η ωραία οξύτητα και το αλκοόλ που δίνει θέρμη και προσωπικότητα στο κρασί ισορροπώντας έξοχα με τα γευστικά χαρακτηριστικά και λειτουργώντας ως θεμέλιο, αλλά και η δυνατότητα γαστρονομικών συνδυασμών.
Στο παρόν στάδιο της στιβαρής νεότητας του ταιριάζει ασφαλώς μία τεράστια και χυμώδης βοδινή σπαλομπριζόλα, ένα T-bone steak, ένα rib eye η ένα μπουτάκι από αρνάκι η κατσικάκι γάλακτος στον φούρνο, εννοείται και παιδάκια στα κάρβουνα. Σε πέντε περίπου χρόνια που υπολογίζω να έχει γίνει ένα καλίπυγο sophistique κουκλί με τέλειες αναλογίες, θα μπορέσετε να του προσφέρετε ένα σωρό άλλα πιο περίτεχνα και εκλεπτυσμένα μαγειρεμένα φαγητά.
Αλέξανδρος Σακκάς ([email protected])
Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις