Μαχητής του χώρου της κεντροαριστεράς δηλώνει ο Νίκος Μπίστης, ο οποίος πρωταγωνίστησε στο εγχείρημα της Ελιάς και τώρα βρίσκεται στη λίστα των υποψηφίων της για την ευρωβουλή.

Θεωρεί ότι η Ελιά συνεχώς ανεβαίνει και δεν θεωρεί ότι ο Ευ. Βενιζέλος έθεσε ένα εκβιαστικό δίλημμα.


Η συνέντευξη:

– Συμφωνείτε με το δίλημμα Βενιζέλου, ότι εάν το εκλογικό ποσοστό της Ελιάς δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες, τότε το ΠΑΣΟΚ θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση;

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν υπάρχει εκβιαστικό δίλημμα αλλά υπάρχει αποτύπωση της πραγματικότητας και κοινή λογική. Η διατήρηση της πολιτικής σταθερότητας αποτελεί απαράβατο όρο και αναγκαία προϋπόθεση για να ξαναγίνει η Ελλάδα μια κανονική χώρα.

Με δεδομένο αυτό είναι αναγκαιότητα να ενισχυθεί ο προοδευτικός πόλος και μέσα στην κυβέρνηση και να διαμορφωθούν όροι για μια πιο προοδευτική στροφή συνολικά της πολιτικής και οικονομικής ζωής με την ενίσχυση της κεντροαριστεράς.

Η «αγανάκτηση» για τα δήθεν εκβιαστικά διλήμματα, νομίζω ότι είναι εντελώς υποκριτική. Φυσικά μπαίνουν διλήμματα, όπως σε κάθε εκλογή. Π.χ. η αξιωματική αντιπολίτευση θέτει το δίλημμα « Ή εμείς ή αυτοί» γιατί τι άλλο σημαίνει το σύνθημα «Στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φέυγουν»;

Η ψήφος είναι μια πολιτική πράξη και έχει συνέπειες. Αυτές τις συνέπειες θα πρέπει ο καθένας να τις αναλογιστεί. Αφορολόγητη ψήφος δεν υπάρχει.

Εμείς δεν λέμε μόνο κυβερνητική σταθερότητα αλλά σταθερότητα με προοδευτικό πρόσημο, που είναι η ενίσχυση της κεντροαριστεράς. Δεν υφίσταται πολιτική σταθερότητα χωρίς ισχυρή κεντροαριστερά. Οι πολιτες το συνειδητοποιούν και η Ελιά συνεχώς ανεβαίνει. Το βέλος ειναι προς τα πάνω.

https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2014/05/15/mpistis15415404.jpg– Όταν ανακοινώθηκε στο Ακροπόλ η Κίνηση των 58, στο nooz μιλήσαμε για την ανάγκη γιατρού για την Κεντροαριστερά. Με δεδομένο τον κατακερματισμό του χώρου, υπάρχει κάποιο ενδεδειγμένο φάρμακο;

Η Ελιά είναι ένα καινούργιο εγχείρημα για την Κεντροαριστερά. Καινούργιο επί της ουσίας, δηλαδή, γιατί προσπαθεί να ενώσει το παλιό που αντέχει με το καινούργιο που χρειάζεται.

Είναι παράταξη «ομπρέλα» που απευθύνεται στον ανέστιο κόσμο της Κεντροαριστεράς, αυτούς που θα ονομάζαμε αναποφάσιστους της Κεντροαριστεράς και οι οποίοι αυτή την στιγμή μπορούν να δώσουν και την τελική λύση στο πρόβλημα.

Το βέβαιο είναι ότι η “Ελιά” δεν ήρθε για να καλύψει μόνο ανάγκες εκλογικές των ευρωεκλογών. Ήρθε για τη συγκρότηση του ευρύτερου χώρου. Το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό και το ποιοι είναι αυτοί που θα συμπαραταχθούν, θα το εξετάσουμε μετά τις ευρωεκλογές.

Οι δυνάμεις είναι πολύ συγκεκριμένες και νομίζω ότι θα πρέπει με θάρρος να απευθυνθούμε σε όλες τις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο της κεντροαριστεράς ή δεν θέλουν να το πούνε όπως το “Ποτάμι”, αλλά επί της ουσίας εκεί κινούνται.

Το βασικό είναι η δύναμη που θα σηκώσει το βάρος αυτής της συσπείρωσης να βγει στις 25 του μήνα ισχυρή και νομίζω ότι η πιο σοβαρή δύναμη που το απέδειξε, που δεν ταλαντεύτηκε, δεν μπέρδεψε την πολιτική σταθερότητα με τη βούλησή της, είναι η κεντροαριστερά.

Και να θυμίσω ότι όταν η παράταξη αυτή ήταν σε εσωτερική δίνη και υπο διάλυση η χώρα έμπαινε σε περιπέτειες.

Η κίνηση των “58” είχε σαν στόχο να διαμορφωθεί μια ευρύτερη συμπαράταξη της κεντροαριστεράς και του μεταρρυθμιστικού κέντρου.

Αυτό μπορούμε να πούμε ότι με τη δημιουργία της “Ελιάς” εν μέρει πέτυχε. Και η βασική δύναμη της κεντροαριστεράς, που θα δώσει την εκλογική μάχη, είναι η “Ελιά”.

Προφανώς θα ήταν τα πράγματα πολύ καλύτερα και θα υπήρχε μεγαλύτερη δυναμική, αν είχε συμμετάσχει η ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία πληρώνει την αποχή της αυτή τη στιγμή με δυσμενέστατες εκλογικές προβλέψεις ή αν το εγχείρημα των “58” ολοκλήρωνε τη δουλειά του με τη συμμετοχή του ως τέτοιο, ως σύνολο, στην “Ελιά”.

Οι “58” στηρίζουν την “Ελιά”, αρκετοί είναι υποψήφιοι αλλά μία μεγάλη ομάδα αποφάσισε ότι δεν θέλει να συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο.

Δεν θα μιλήσουμε λοιπόν, για αποτυχία του εγχειρήματος αλλά πιο σωστά για εγχείρημα που θα πάρει την οριστική μορφή του μετά τις ευρωεκλογές. Υπάρχει σίγουρα η ανάγκη για ενότητα και ανάκαμψη του χώρου και αυτή την ανάγκη υπηρετούμε όλοι στην Ελιά.

https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2014/05/15/mpistis15415403.jpg

– Πρέπει να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή;

Το να τεθεί εκτός νόμου με βάση το Σύνταγμα, όπως είναι σήμερα, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Βασικά πρέπει να αντιμετωπιστεί ιδεολογικά, προγραμματικά και με τον νόμο, στον βαθμό που είναι εγκληματική οργάνωση, για το οποίο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

Νομίζω ότι είναι μια τριπλή αντιμετώπιση, δεν θα εξαιρέσουμε τον νόμο και τα κατασταλτικά μέτρα από την ώρα που έχουμε να κάνουμε με μια οργάνωση που σκοτώνει όχι μόνο τον Φύσσα, αλλά και άλλες δολοφονίες και πόσα άλλα που δεν έχουμε μάθει.

Τώρα που έχει αποδειχτεί η εγκληματική της δράση σε όλο της το φάσμα, πιστεύω ότι ορθά κινήθηκε η Δικαιοσύνη και ορθά η κυβέρνηση απέκτησε την πολιτική βούληση να ενθαρρύνει προς αυτή την κατεύθυνση.

Γιατί αυτή η βούληση είναι γεγονός ότι δεν υπήρχε από την αρχή, κυρίως στη Νέα Δημοκρατία. Είδαμε ποιος φρέναρε με την υπόθεση Μπαλτάκου και είδαμε αυτό το “φρένο” πώς κατέληξε.

https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2014/05/15/mpistis15415402.jpg– Πόσο κινδυνεύει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα από την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού;

Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πειστικά τα οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη συμμετοχή στην Ε.Ε. και το ευρώ. Σε πανελλαδικές μετρήσεις που θέτουν το ερώτημα για παραμονή “πάση θυσία” στο ευρώ, είναι πολύ μεγάλο το ποσοστό που λέει ναι, παρά το γεγονός ότι η κρίση λογικά αύξησε τον ευρωσκεπτικισμό.

Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός έχει πλήρη συνείδηση αυτού του πράγματος. Αναμφίβολα πιέζεται, αλλά αντιλαμβάνεται τα θετικά όσο η χώρα θα μπαίνει σε συνθήκες κανονικότητας, όσο θα αρχίσουν να αποδίδουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να τις αισθανόμαστε στο σπίτι και στην τσέπη μας.

Η έξοδος στις αγορές δεν έχει μόνο πολιτικό συμβολισμό, αλλά και έμπρακτο οικονομικό. Είναι λάδι στα γρανάζια της οικονομίας. Οσο αυτά γίνονται τόσο ο ευρωσκεπτικισμός θα υποχωρεί.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όταν γυρίσουμε πίσω στην ιστορία, μπορούμε να βρούμε και σφάλματα και αδυναμίες. Η σοσιαλδημοκρατία όμως είναι ο χώρος εκείνος που συνέδεσε την τύχη του με το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη.

Και παρά τις δυσκολίες που πέρασε και περνάει, μην ξεχνάτε ότι στις μετρήσεις είναι εξαιρετικά πιθανόν να είναι πρώτη δύναμη στην Ευρώπη παρά την κριτική που της ασκούν. Ταυτόχρονα οι πολίτες τη θεωρούν μια δύναμη που μπορούν να ακουμπήσουν επάνω της.

Εκτός Ελλάδας, αν τεθεί το ερώτημα “Μέρκελ ή Τσίπρας;”, δεν θα καταλάβει κανείς τίποτε. Αν θέσουμε το ερώτημα “Γιούνκερ ή Σουλτς;”, αυτό θα το καταλάβουν γιατί υπάρχουν δυνάμεις που συγκρούονται.

Εμείς στην Ελλάδα το βλέπουμε λίγο και μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της εθνικής διάστασης, λόγω και της κρίσης που περνάμε, αλλά στην υπόλοιπη Ευρώπη τα διλήμματα είναι διαφορετικού τύπου.

– Σας έχουν αποκαλέσει “κομματικό γυρολόγο”. Τι απαντάτε;

Ξεκίνησα την πολιτική μου δράση την περίοδο της δικτατορίας μέσα στο ΚΚΕ, διότι ήταν μια δύναμη που πάλευε και αυτό μου έδωσε κάποια στοιχεία.

Οταν μετά πήγα στη Σοβιετική Ενωση, αποφάσισα ότι δεν θέλω η χώρα μου να γίνει έτσι. Και με αυτήν την έννοια έγινα σοσιαλδημοκράτης. Θεωρώ θετική την εμπειρία μου των 8 μηνών στην κυβέρνηση Σημίτη, ταυτοχρόνως είδα τις αδυναμίες που υπάρχουν στην Ελλάδα και στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Φαινόμενα εκφυλιστικά από τη μακρόχρονη άσκηση της εξουσίας, αλλά και από το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα έπασχε.

Ταυτόχρονα κρατάω στο μυαλό μου ότι έζησα σαν πιτσιρικάς τη δικτατορία και με εκνευρίζει ο μηδενισμός της μεταπολίτευσης. Αυτή είναι η πορεία μου, δεν την προτείνω σε κανένα, ταυτόχρονα όμως δεν την αλλάζω. Ποτέ δεν δίστασα να συγκρουσθώ ή να πω τα πράγματα με το όνομά τους.

Απαντώ λοιπόν απλά: Γιατί έχω αλλάξει κόμματα για να μην αλλάξω ιδέες, σ’ αντίθεση με άλλους που αλλάζουν ιδέες για να μην αλλάξουν κόμματα. Ήμουν και είμαι πάντα στο χώρο της κεντροαριστεράς και μάχομαι για την ενότητα του χώρου αυτού.


https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2014/05/15/mpistismikri1.jpgΠοιος είναι ο Νίκος Μπίστης

Γεννήθηκε το 1951 στον Πειραιά.

Πήρες μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα μέσα αοπό τις γραμμές της ΚΝΕ.

Για τη δράση του διώχτηκε και φυλακίστηκε.

Το 1983 αποχώρησε από το ΚΚΕ και από τότε ενεργοποιείται στον χώρο της ανανεωτικής και σοσιαλιστικής Αριστεράς.

Υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό των Κώστα Σημίτη (2003-2004).


Συνέντευξη: Λουκάς Βελιδάκης

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις