Στα αποτελέσματα της διήμερης Συνόδου των προέδρων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Ρώμη, αναφέρθηκε η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, σε συνέντευξή της προς το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την αποτίμηση των επαφών με τους ευρωπαίους συναδέλφους της και με την σημασία των θεμάτων που εθίγησαν στην σύνοδο, η κυρία Κωνσταντοπούλου τόνισε:

«Θα ήθελα να σας πω ότι ήταν μια ιδιαίτερα θετική εμπειρία, και ότι η αποτίμηση είναι, επίσης, ιδιαίτερα θετική, για αρκετούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι αυτή η διάσκεψη επιβεβαιώνει ότι υπάρχει τεράστιο πεδίο ενεργοποίησης των εθνικών κοινοβουλίων, των θεσμών, δηλαδή, εκείνων που είναι άμεσα αντιπροσωπευτικοί των λαών και των κοινωνιών. Ένα τεράστιο πεδίο ενεργοποίησης και δραστηριοποίησής τους, και ανάληψης, εκ μέρους τους πρωτοβουλιών, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εμπειρία ήταν επίσης ιδιαίτερα θετική διότι θεωρώ ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό, εκείνα τα οποία θέλησα να επισημάνω από πλευράς ελληνικού κοινοβουλίου, ιδιαιτέρως την ανάγκη επιστροφής της Ευρώπης στις αρχές και στις αξίες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θωράκισης του κοινωνικού κράτους δικαίου, τις γενεσιουργές και θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν ένα επιχείρημα και μια πρόσκληση την οποία άκουσαν με προσοχή και με ευαισθησία.

Με ιδιαίτερη χαρά, θα σας πω ότι με ενδιαφέρον και θετικό τρόπο προσέλαβαν αρκετοί έως και πολλοί πρόεδροι κοινοβουλίων και την ενημέρωση που έκανα σε σχέση με την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους.

Την επιτροπή που έχει συστήσει το ελληνικό κοινοβούλιο, προκειμένου να ελεγχθεί λογιστικά το χρέος, να ερευνηθεί η αλήθεια για το πώς δημιουργήθηκε και το πώς διογκώθηκε, να αποτιμηθεί, να αποκωδικοποιηθεί και να εκτιμηθεί ποιό κομμάτι του είναι τυχόν νόμιμο και ποιο κομμάτι είναι, όπως όλα δείχνουν, παράνομο, μη νόμιμο, απεχθές και επονείδιστο.

Με κατεύθυνση, βέβαια, διαγραφής αυτού του κομματιού, και με το βλέμμα στις νέες και στις επόμενες γενιές, οι οποίες είναι και τα θύματα της χρησιμοποίησης του χρέους ως εργαλείου συρρίκνωσης δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Διαπίστωσα με μεγάλη χαρά ότι πάρα πολλοί πρόεδροι κοινοβουλίων άκουσαν με ιδιαίτερη προσοχή την ανάλυση της ανθρωπιστικής καταστροφής που έχει επισυμβεί στην χώρα μας, και με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αίσθημα ευθύνης το γεγονός ότι από αυτή την υπερχρέωση έχουν καταχρεωθεί ακόμη και τα νεογνά. Η ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές είναι ευθύνη που επιβάλλει σε όλους ανάληψη πρωτοβουλιών, στην κατεύθυνση της συναίνεσης και όχι της εξουθένωσης.

Απαντώντας, επίσης, σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ σε ότι αφορά την ανθρωπιστική κρίση σε εξέλιξη στην Μεσόγειο και την διαμόρφωση κοινών θέσεων από μέρους πολλών προέδρων των ευρωπαϊκών κοινοβουλίων, η κύρια Κωνσταντοπούλου πρόσθεσε:

«Νομίζω ότι ήταν καθοριστική, σε αυτό το σημείο, η πρωτοβουλία της προέδρου της ιταλικής βουλής των αντιπροσώπων, της κυρίας Λάουρα Μπολντρίνι, η οποία έχει υπάρξει και εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Ήταν καθοριστική η πρωτοβουλία της, ουσιαστικής και θετικής σημασίας η κοινή διακήρυξη την οποία συνέταξε και μας πρότεινε να προσυπογράψουμε, και υπήρξα από τους πρώτους, από τις πρώτες που προσυπέγραψαν την διακήρυξη, η οποία θεωρώ ότι επαναφέρει και επανατροχιοδρομεί την Ευρώπη στις θεμελιώδεις της αξίες.

Οι λογικές της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, και της μηδενικής ανοχής, που οδήγησαν σε παραλογισμούς όπως οι προτάσεις για περίφραξη των συνόρων ή για βίαιες απωθήσεις νομίζω ότι έχουν αποτύχει οριστικά, έχουν χρεοκοπήσει αμετάκλητα, και τώρα η Ευρώπη καλείται να επανατοποθετηθεί με ευθύνη, όχι απέναντι σε μια θεωρία, αλλά σε μια πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι η ανθρώπινη τραγωδία, η ανθρωπιστική τραγωδία που επεσυνέβη. Και αυτή η τραγωδία, επειδή είναι η πολλοστή, οφείλεται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στην δια μακρόν απραξία, στην δια μακρόν έλλειψη ανάληψης πρωτοβουλίας με ουσιαστικό περιεχόμενο.

Με χαρά είδα ότι με αίσθημα ευθύνης στάθηκαν απέναντι στα γεγονότα και αξιωματούχοι οι οποίοι στο παρελθόν ήταν πιο ισορροπιστικοί στις προσεγγίσεις τους. Και είναι πάντοτε ένα ενθαρρυντικό δείγμα, η μετατόπιση μετά την αποτίμηση των αποτελεσμάτων των ενεργειών, των αποφάσεων, ή της απραξίας. Αυτό νομίζω ότι πρέπει να είναι και οδηγός, στην γενικότερη άσκηση πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αμετάπειστη επιμονή σε θέσεις οι οποίες αποδεικνύονται εσφαλμένες και κοστίζουν σε ανθρώπινες ζωές, είναι μια αντιευρωπαϊκή εμμονή. Και αυτό νομίζω ότι ισχύει και για τα θέματα χρέους, και για τα θέματα μνημονίων στην Ευρώπη».

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις