Τα παραμύθια ασκούν μια ακαταμάχητη γοητεία σε μικρούς και μεγάλους.

Οι φανταστικές ιστορίες, με στοιχειά και δράκους ή οι άλλες, με τα έντονα στοιχεία από την καθημερινότητα της ζωής, μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, «κουβαλώντας» κάθε φορά μαζί πληροφορίες της εποχής τους.

Στο δημοτικό σχολείο Βελβεντού, οι δάσκαλοι έκαναν ένα ενδιαφέρον πείραμα.

Με κυρίως θέματα την αξία του νερού, το δάσος, το φυσικό περιβάλλον και την προστασία του, τα τοπικά προϊόντα και τη διατροφή, οι μαθητές -κατά τη διάρκεια διάφορων προγραμμάτων, που εξελίχθηκαν στο σχολείο- έγραψαν και εικονογράφησαν με τη βοήθεια των δασκάλων τους 11 παραμύθια, 11 φανταστικές ιστορίες που αυτές τις μέρες θα τυπωθούν σε βιβλίο και θα μπορεί να τις ανακαλύψει κάποιος στα βιβλιοπωλεία της χώρας.

Ένας από τους δασκάλους και «ψυχή» του προγράμματος, ο Γιάννης Γκίκας, μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την εμπειρία του και «πώς μέσα από το παραμύθι τα παιδιά γνώρισαν την αξία του νερού και του δάσους, κατάλαβαν τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος, έμαθαν την τοπική ιστορία, γνώρισαν τη σωστή διατροφή».

Το πρώτο παραμύθι «Η Ελπίδα και η χελώνα της η Λιγνή» γράφτηκε το 2009
, στο πλαίσιο εργασίας στο μάθημα της ευέλικτης ζώνης και η πλοκή του έχει να κάνει με τη ρύπανση της ατμόσφαιρας από τα εργοστάσια της ΔΕΗ.

Ο Γιάννης Γκίκας θυμάται ότι το παραμύθι των μαθητών βραβεύτηκε σε διαγωνισμό που οργάνωσε η πρεσβεία της Δανίας στην Αθήνα και εκείνη τη χρονιά η ιστορία τους, μαζί με άλλες εργασίες από άλλα σχολεία της Ευρώπης, ταξίδεψε στη Δανία, όπου παρουσιάστηκε στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής για την Κλιματική Αλλαγή που έγινε στην Κοπεγχάγη. «Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν από το αποτέλεσμα και μαζί τους το χαρήκαμε και εμείς. Έτσι αποφασίσαμε την επόμενη χρονιά να δώσουμε συνέχεια στις παραμυθο-ιστορίες» τονίζει ο κ. Γκίκας.

Κάθε χρόνο τα παιδιά αναλαμβάνουν μια εργασία, π.χ. για το νερό, και γύρω από αυτή πλάθουν ολόκληρη ιστορία, την οποία στο τέλος εικονογραφούν.

Εξηγεί: «Τα παιδιά δουλεύουν σε ομάδες σε ό,τι αφορά την εικονογράφηση των ιστοριών και στο τέλος αποφασίζουν -και με τη βοήθεια τη δική μας- ποια από τις εικονες είναι καλύτερη για να κοσμήσει την ιστορία που περιγράφουν. Σε ό,τι αφορά την πλοκή των ιστοριών, τα παιδιά βάζουν τις δικές τους ιδέες και στο τέλος συμφωνούμε από κοινού για την τελική πλοκή του παραμυθιού».

Τα παιδιά περιπλανήθηκαν σε φανταστικούς κόσμους, τους δόθηκε η ευκαιρία να ονειρευτούν ποια ιστορία θα διηγείται «η γιαγιά Ελευθερία -που είναι ο εαυτός τους -το έτος 2065 μΧ». Τους δόθηκε, όπως εξηγεί ο Γιάννης Γκίκας, η ευκαιρία να πιστέψουν ότι υπάρχει το καλό και με τη δική τους προσπάθεια μπορούν να το πετύχουν. Έτσι ξετυλίγουν μια πολύ ωραία ιστορία για το «πώς γλύτωσε ο δέντρος από τον άνθρωπο» ενώ μιλούν με φαντασία για «την περιπέτεια της σταγονίτσας», που αναφέρεται στη σημασία του νερού για τον άνθρωπο και για «το δεντράκι με τα ποδαράκια» που ζει στο Βελβεντό, φεύγει, αλλά τελικά επιστρέφει στον τόπο του για να βρει και πάλι τους φίλους του. Ο Γιάννης Γκίκας αναφέρει ότι «τις δύο τελευταίες ιστορίες με την εικονογράφηση κατάφεραν με τη βοήθεια ειδικού να τις κάνουν ταινία κινουμένων σχεδίων».

Το παραμύθι με «το σχηματοξωτικό και τους ασχηματάνθρωπους» αναφέρεται στην καταστροφή του περιβάλλοντος από τους ανθρώπους και τα παιδιά μέσα από την εικονογράφηση που δημιουργούν μυούνται με εντυπωσιακό τρόπο στα μαθηματικά και στη δημιουργία γεωμετρικών σχημάτων, όπως το τετράγωνο, το τρίγωνο, ο κύκλος κ.λπ. Με τις «ιστορίες της ροδακινιάς και του κάμπου» και το «πώς ένα ποτάμι έγινε λίμνη» τα παιδιά γράφουν ιστορίες, μιλούν με την φαντασία τους για τον τόπο τους, τα προϊόντα που παράγει η γη τους και τη σπουδαιότητα του νερού για την πόλη τους.

Από το 2009 έως το 2015 στο σχολείο γράφτηκαν 11 παραμύθια και ορισμένες άλλες μικρές ιστορίες. Στο βιβλίο, που θα αναπτύσσεται σε 102 σελίδες, θα περιλαμβάνονται εκτός από τα παραμύθια και 153 από τις καλύτερες εικόνες που ζωγράφισαν τα παιδιά στη διάρκεια των ετών. Η έκδοση των πρώτων 500 αντιτύπων θα γίνει με την οικονομική ενίσχυση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και τα αντίτυπα θα μοιραστούν δωρεάν στα σχολεία της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης, καθώς και σε όλους τους μαθητές που έλαβαν μέρος στη συγγραφή τους (σήμερα κάποιοι εξ αυτών φοιτούν ήδη στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας).

Κι όπως σημειώνουν οι δάσκαλοι του δημοτικού σχολείου Βελβεντού στο εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου, «ποια όμως από αυτά που έγραψαν τα παιδιά είναι παραμύθια και ποια αλήθεια, δεν ήξεραν. Γιατί όπως έλεγαν και οι παλιοί: “Όσα μύθια, τόση αλήθεια”».

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις