Πιο αναλυτικά, μόλις τρεις ημέρες μετά την τοποθέτηση του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο πρόγραμμα για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στο πλευρό της Ειρήνης Αγαπηδάκη– ο Απόστολος Δοξιάδης, μέσω ανοιχτής επιστολής, επιτίθεται κατά του Δημήτρη Ν. Μανιάτη, αποκαλώντας τον μεταξύ άλλων "χυδαίο υποκείμενο που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος" και ουσιαστικά ζητά την απόλυσή του από το συγκρότημα του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Παράλληλα, γνωστοποίησε ότι τερματίζει τη συνεργασία του με την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", καθώς αδυνατεί να συνυπάρχει στον ίδιο χώρο επαγγελματικά με τον Μανιάτη, ο οποίος είχε σχολιάσει αρνητικά την Ειρήνη Αγαπηδάκη.

Μεταξύ άλλων, στην επιστολή Δοξιάδη μπαίνει ως επιχείρημα επίθεσης κατά του Μανιάτη και ο… Στάλιν, τη φωτογραφία του οποίου έχει ως εικόνα προφίλ στο facebook ο Μανιάτης: "Όμως ακούω πού και πού το όνομά του τελευταία από φίλους, για χυδαίες αναρτήσεις του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όπου μάλιστα έχει επιλέξει ως φωτογραφία του μια νεανική του Στάλιν, υποθέτω για να προκαλέσει και να μας δείξει πόσο αντισυστημικός είναι", αναφέρει μεταξύ άλλων.

Αναλυτικά η ανοιχτή επιστολή Δοξιάδη:

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΤΑ ΝΕΑ"

Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφώ (αραιά αλλά αποκλειστικά, από έντυπα μέσα) στην εφημερίδα ᾽Τα Νέα᾽, ύστερα από την τιμητική πρόσκλησή της Διεύθυνσης, αλλά και καλών φίλων δημοσιογράφων. Πολύ πρόσφατα δημοσίευσα εκεί ένα ολοσέλιδο άρθρο για τα ασυνόδευτα παιδιά, και το προσεχές Σάββατο είχα υποσχεθεί να δώσω μια συνέντευξη για το ίδιο θέμα στην υπεύθυνη του δικαστικού ρεπορτάζ κυρία Μίνα Μουστάκα, μια γυναίκα τίμια και γενναία, μια εξαίρετη δημοσιογράφο που κοσμεί το επάγγελμά της. Πριν από λίγο όμως της τηλεφώνησα και ματαίωσα τη συνέντεξή μου. Και της ζήτησα να ενημερώσει τη διεύθυνση της εφημερίδας ότι δεν θα συνεχίσω να αρθρογραφώ στα ᾽Νέα᾽, υπό τις παρούσες συνθήκες.

Εξηγούμαι:

Με τα ῾Νέα᾽ μεγάλωσα. Αυτά διάβαζε ο πατέρας μου, παλιός κεντρώος. Από εκεί γνώρισα το χιούμορ του Φωκίωνα Δημητριάδη και του Κώστα Μητρόπουλου, την πολιτική ανάλυση αστέρων όπως ο Λέων Καραπαναγιώτης, το πολιτιστικό ρεπορτάζ του Γιώργου Πηλιχού, το γνήσια ελληνικό χιούμορ του Δημήτρη Ψαθά, τη φιλολογική σοφία του Γ. Π. Σαββίδη. Αλλά και μέχρι πρόσφατα, οι δημοσιογράφοι που κόσμησαν την πολιτική αρθρογραφία, όπως ο Κώστας Ρεσβάνης, από εκεί δίδασκαν την κοινή γνώμη ήθος. Και σίγουρα παραμένουν και σήμερα εκεί άξιοι δημοσιογράφοι και αρθρογράφοι και σήμερα, φίλοι καλοί, που τιμώ και σέβομαι–που δεν τους αναφέρω για να μην ξεχαστώ και αδικήσω κανέναν.

Κι όμως, σε αυτό το ιστορικό έντυπο, εδώ και κάποια χρόνια γράφει κάποιο υποκείμενο ονόματι Δημήτρης Ν. Μανιάτης. Κάποτε είχα διαβάσει ένα άρθρο του και αηδίασα, αλλά απέδωσα την αηδία απέδωσα στην πολιτική του, που μου ήταν απεχθής. (Την οποία σημειωτέον το άτομο αυτό άλλαξε, με την αλλαγή κυβέρνησης). Όμως ακούω πού και πού το όνομά του τελευταία από φίλους, για χυδαίες αναρτήσεις του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όπου μάλιστα έχει επιλέξει ως φωτογραφία του μια νεανική του Στάλιν, υποθέτω για να προκαλέσει και να μας δείξει πόσο αντισυστημικός είναι. Για ένα δημοσιογράφο μεγάλης εφημερίδας, όμως, και αυτές οι αναρτήσεις στα ΜΚΔ είναι μέρος της εικόνας του άρα και της εργασίας του, και δυστυχώς τις χρεώνεται, έστω έμμεσα, η εφημερίδα που του δίνει χώρο και λόγο να εκφράζει τις απόψεις του γραπτά.

Δεν ξέρω αν το υποκείμενο αυτό έχει πρόβλημα (-)ουαλικό, ψυχοπαθολογικό, κοινωνικό κόμπλεξ ή πάσχει από εντελώς αναίτιο ναρκισσισμό ή μεγαλομανία–και τα δύο αντικειμενικά αδικαιολόγητα σε ένα άτομο με κανένα ουσιαστικό επίτευγμα στη ζωή του, πέραν του εξυπνακισμού και της χυδαιολογίας. Δεν με αφορούν όμως τα κίνητρα, ο ψυχισμός ή τα πρόβλήματά του.

Ως τώρα, το γεγονός ότι το άτομο αυτό έγραφε στα ᾽Νέα᾽, όπου έγραφα και εγώ, το ανεχόμουν, γιατί λόγω ηλικίας έχω συνηθίσει κάπως να δέχομαι τη συνθετότητα του κόσμου, ακόμα και τα απορρίματά του, και ξέρω ότι αν ζητάς την απόλυτη τελειότητα μπορεί τελικά να κάθεσαι σπίτι σου και να μη μιλάς σε κανέναν.

Όμως αυτές τις μέρες έγινε κάτι που μπήκε στον ιδιωτικό μου χώρο, με τρόπο που δεν μου είναι ανεκτός. Το χυδαίο αυτό υποκείμενο, που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος, άρχισε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να επιτίθεται με βρωμερό τρόπο στην Irene Agapidaki, μια άξια και σπουδαία ελληνίδα, μια γυναίκα που έχει δώσει αμέτρητους αγώνες, από την καθημερινότητά της και τη δουλειά της κοντά στους δυστυχισμένους, στο δημόσιο σύστημα υγείας, κοντά στους φοιτητές της, ως ακαδημαϊκή δασκάλα, αλλά κυρίως και ως ενεργή πολίτης, με τον δημόσιο λόγο της αλλά και τους αγώνες της για την κοινωνική δικαιοσύνη, το κράτος δικαίου και την υπεράπιση των αδυνάτων.

Με την Ειρήνη συναντηθήκαμε στην υπόθεση της υπεράσπισης των Οκτώ τούρκων ικετών, όπου θαύμασα το θάρρος, τον λόγο, την ψυχική της δύναμη και την παρρησία της. Και λόγω αυτών των αρετών αλλά και καθενός πράγματος που ἐμαθα για αυτήν από τότε, την πρότεινα ανεπιφύλακτα στον πρωθυπουργό ως Εθνική Συντονίστρια στο έργο που ανέλαβε υπό την ευθύνη του, "Kανένα Παιδί Μόνο." Δεν υπάρχει καλύτερο πρόσωπο στην Ελλάδα για αυτό από την Ειρήνη. Κανείς και καμία δεν έχει τον συνδυασμό των ικανοτήτων της, και είναι προς τιμήν του πρωθυπουργού ότι το κατάλαβε και της ανέθεσε το έργο.

Πέρα λοιπόν από αγαπημένη φίλη, και μια ελληνίδα που θαυμάζω υπερβολικά, η Ειρήνη είναι πλέον και η στενή μου συνεργάτης, ως ψυχή ενός έργου στο οποίο πιστεύω βαθειά. Πολλές επιθέσεις έγιναν τελευταία εναντίον της από ακροδεξιούς, ακροαριστερούς και τάχα φιλελεύθερους, ενώ δέχθηκε πλήθος (-)ιστικές επιθέσεις–όπου παρεμπιπτόντως δεν είδα κανέναν από κατ᾽ επάγγελμα δικαιωματιστές, κανέναν που τάχα φλέγεται για τα δικαιώματα των γυναικών, να βγει δημόσια να την υποστηρίξει. Μόνο άνθρωποι με θάρρος και αξιοπρέπεια σαν τον κύριο Γιώργο Προκοπάκη, ή κάποιοι άξιοι λειτουργοί του Τύπου, που τιμούν το παλιό τους επάγγελμα, σαν τον κύριο Κώστα Ρεσβάνη.

Η Ειρήνη είναι συνοδοιπόρος μου σε ένα ωραίο αγώνα, όπου με τιμά να συμμετέχω υπό τη δική της ηγεσία. Όσοι τη βρίζουν τη δουλειά τους κάνουν, και ας τους κρίνει ο καθένας όπως θέλει. Για όλους αυτούς νοιώθω παγερά αδιάφορος. Αλλά όταν της επιτίθεται με τον χυδαιότερο, αγοραίο, (-)ιστικό τρόπο του, ο σταλινόμορφος δημοσιογραφίσκος των ᾽Νέων᾽, το παίρνω προσωπικά. Με το ίδιο το άτομο φυσικά δεν θα ασχοληθώ. Δεν χάνω αναίτια τον χρόνο μου. Δεν μου είναι όμως πλέον ανεκτό να δημοσιεύω τις απόψεις μου στην εφημερίδα που του δίνει επίσημο βήμα.

Λυπάμαι, φίλες και φίλοι στα ᾽Νέα᾽. Λυπάμαι για όσους διοικούν την εφημερίδα, που τους εκτιμώ και τους σέβομαι, αν δεν ανταποδίδω πλέον την τιμή που μου κάνατε καλώντας με να γράφω στις σελίδες σας. Αλλά διαλέγω προσεχτικά τις παρέες μου, και τα σπίτια που με καλούν. Θα ήταν ευχής έργον την ίδια επιλεκτικότητα να δείξει και η εφημερίδα, τιμώντας–αν μη τι άλλο– την ιστορία της.


ΣΥΡΙΖΑ: Ούτε ο Όρμπαν δεν θα το τολμούσε…

Την επιστολή του συνεργάτη του πρωθυπουργού, Απόστολου Δοξιάδη προς την εφημερίδα Τα Νέα στην οποία αναφέρεται κατά του αρθρογράφου της εφημερίδας, Δημήτρη Μανιάτη σχολιάζει το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωσή του."Ο συνεργάτης του πρωθυπουργού, κ. Δοξιάδης, σε τρεις μόλις μέρες δίπλα στον κ. Μητσοτάκη, μπήκε κατευθείαν στη λογική της κυβέρνησης για την ελευθεροτυπία. Η πολυδιαφημισμένη προσωπική επιλογή του κ. Μητσοτάκη ζητά δημοσίως την απόλυση του δημοσιογράφου Δ. Μανιάτη!", αναφέρει η σχετική ανακοίνωση και προσθέτει: "Ούτε ο Όρμπαν δεν θα το τολμούσε σε τρεις μόλις μέρες θητεία σε κυβερνητικό αξίωμα. Ο φιλελευθερισμός του κ. Μητσοτάκη επιβεβαιώνεται από την ανοχή του στο δημοσιογραφικό πλουραλισμό. Ανέχεται τους πάντες αρκεί να μην ασκούν κριτική στην κυβέρνησή του. Αλλιώς, ζητά απλώς την απόλυσή τους από το αφεντικό".


Έλενα Ακρίτα: Απαράδεκτη συμπεριφορά…

Άμεση απάντηση στον Απόστολο Δοξιάδη δίνει η Έλενα Ακρίτα, η οποία με ανοιχτή επιστολή στην εφημερίδα "Τα Νέα" απαντά στην ανοιχτή επιστολή του κ. Δοξιάδη με χυδαίους χαρακτηρισμούς κατά του δημοσιογράφου Δημήτρη Ν. Μανιάτη, ζητώντας μάλιστα- εμμέσως πλην σαφώς- την απόλυση του.Πιο αναλυτικά, η Έλενα Ακρίτα, με ανάρτηση της στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, χαρακτηρίζει- μεταξύ άλλων- "ανεπίτρεπτη" την συμπεριφορά του Απόστολου Δοξιάδη. (Διαβάστε εδώ αναλυτικά).

Διαβάστε: Ακρίτα κατά Δοξιάδη: Επειδή ενίοτε γράφει στα "Νέα", δεν μπορεί να ζητά απολύσεις


Όλα ξεκίνησαν όταν ο Γιώργος Προκοπάκης, πρόεδρος της ΝΕΡΙΤ ένα φεγγάρι, ο γνωστός Προκοπάκης της γνωστής νεοφιλελεύθερης ακροκεντρώας παρέας, "ξέθαψε" ένα σχόλιο στο facebook, αποδίδοντάς το στον Δημήτρη Μανιάτη. "Στη φωτό είναι ο χαρακτηρισμός για την Ειρήνη Αγαπηδάκη από τον δημοσιογράφο των ΝΕΩΝ κ. Δημήτρη Μανιάτη" έγραψε στο post του με τίτλο "Δημοσιογράφος-εμετός".

Ο επίμαχος χαρακτηρισμός ήταν η λέξη "πατσαβούρι", χωρίς να ξέρουμε ωστόσο από πού προέρχεται και σε ποιον απευθύνεται. Και συνέχιζε ο γνωστός Προκοπάκης: "Μαντέλας λέγεται ο Διευθυντής της εφημερίδας. Βαγγέλης Μαρινάκης είναι ο ιδιοκτήτης. Να χαίρονται τους δημοσιογράφους που πληρώνουν".



Άμεση ήταν η απάντηση του ΔημήτρηΜανιάτη.

"Για όσους με ξέρουν όμως καλύτερα και βαθύτερα, γνωρίζουν καλά πως δεν θα χρησιμοποιούσα (-)ιστικές εκφράσεις που μου αποδίδονται αδίκως και αυθαίρετα. Ο κύριος Προκοπάκης χρησιμοποιώντας σχόλια(;) για άλλα θέματα και ούτε καν αυτοτελή ποστ μου με αναφορά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, σπιλώνει, συκοφαντεί και επιχειρεί για πολλοστή φορά να μου τραυματίσει την εικόνα έστω στο πεδίο των κοινωνικών δικτύων αλλά και με άμεσο τρόπο στην εργασία μου- παρεμπιπτόντως την μόνη και στον ιδιωτικό τομέα πάντα. Με την κ. Αγαπηδάκη μπορεί να διαφωνώ, να θεωρώ εξοργιστική την στάση της, να θεωρώ απαράδεκτο πως παλιότερα εγκαλούσε τον ΔΟΛ για συνέντευξη μου με τον Λαφαζάνη (in.gr) αλλά μακριά από μένα αυτά που ο κ. Προκοπάκης μου αποδίδει".

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις