Σκότωσε με καραμπίνα την Κυριακή, τρεις μέρες πριν τα Χριστούγεννα ένας ακόμα σύζυγος, τη γυναίκα του. Κατά καιρούς πολλά λέγονται και γράφονται για τη βία κατά των γυναικών. Φαίνεται όμως πως τίποτα δεν μπορεί να αναχαιτίσει το φαινόμενο. Είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια χώρα βαθιά πατριαρχική, όπου η θέση της γυναίκας μερικές φορές δεν είναι απλά στην κουζίνα αλλά κάτω από τη γη. Ας μιλήσουμε ακόμα μία φορά λοιπόν, για τους συζυγοκτόνους και δολοφόνους εραστές, μιας και τούτηη κοινωνία μας συνεχίζει να αναθρέφει άνδρες με λάθος πρότυπα και ανθρώπους ανίκανους να αντέξουν τη ματαίωση και να διαχειριστούν το θυμό τους.

Από τη γυναίκα του δικαστή Κουτελιδάκη [μια παλιά ιστορία που δεν ξεχάστηκε] που έπεσε κατά λάθος μερικές φορές πάνω στο κουζινομάχαιρο [αθωώθηκε ο δικαστής], ως τον Φρατζή που έκανε τη γυναίκα του κομμάτια [καταδικάστηκε ο δολοφόνος], ελάχιστα άλλαξαν. Σύζυγοι κι εραστές συνεχίζουν να κόβουν λαιμούς, να πνίγουν, να πυροβολούν. Και θα συνεχίζουν όσο η κοινωνία τους κάνει να θεωρούν ότι η γυναίκα ή η κοπέλα τους, τους ανήκει.
Το βιολογικά αρσενικόγεννιέται φυσιολογικό, φυσικό κι αυθεντικό. Στη συνέχεια το παραλαμβάνει η οικογένεια κι η κοινωνία και τον κάνει άνδρα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, κείμενο

Τον μαθαίνουν πως να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τη θέση του. Πως να αισθάνεται, να δρα και να αντιδρά σε καταστάσεις. Το μαθαίνουν να μη φορά τζάμπα τα παντελόνια.«Στο σπίτι αγόρι μου κουμάντο κάμει ο άνδρας». Αυτό το κουμάντο ίσως του επιτρέψει στο μέλλον να λύσει και τις αδιέξοδες συζυγικές διαφωνίες με θανατηφόρες μαχαιριές.Τον αναθρέφουν με πρότυπα σύμφωνα με τα οποία ηερωτική απόρριψη παραμένει ένα είδος προσβολής. Και προσβολή αγόρι μου σημαίνει“σε σφάζω στο γόνατο”.Όταν λοιπόν μεγαλώνεις σε μία κοινωνία που παράγει περισσότερες νευρώσεις από όσες μπορεί η ίδια να διαχειριστεί, ποιος θα αναθρέψει ανθρώπους ικανούς να διαχειρίζονται τη ματαίωση και το θυμό τους;Όταν μεγαλώνεις με τις εγχώριες παραδόσεις όπου «άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω», πως να μην εκπυρσοκροτήσει κάποια στιγμή το όπλο που θα σκοτώσει τη σύζυγο.

Είναι μακρύς ο κατάλογος των δολοφονηθέντων γυναικών στην Ελλάδα, από εραστές και συζύγους. Εισαγγελέας, δικηγόρος, αγρότης, μουσικός, άνδρες ανεξαρτήτως μόρφωσης και κοινωνικής θέσης, έχουν ξεπαστρέψει γυναίκες πάνω στο θυμό και πάνω στη ζήλεια. Τα δε υπηρεσιακά όπλα αστυνομικών έχουν δολοφονήσει πολλές περισσότερες.Όλες αυτοί οι φόνοι ξεπλένονται μέσα από την πλειοψηφία των ΜΜΕ και όχι μόνο. Ως «καλό οικογενειάρχη» περιέγραφαν πέρσιοι γείτονες τον αστυνομικό -μέλος της φρουράς του Κ. Σημίτη-, που δολοφόνησε τη σύζυγο και την κόρη του. Δηλαδή αν ήταν κακός οικογενειάρχης τι περισσότερο θα έκανε; Για έγκλημα πάθους μιλάνε στα πρωινάδικα, δίνοντας έτσι μια κατανόηση και μία μικρή άφεση στον σπουδαστή που δολοφόνησε άγρια τη σύντροφό του και την πέταξε σε ρυάκι.

Είναι μακριά η λίστα αυτών των φόνων που έχουν βαθιές ρίζες στη σχέση κυριαρχίας του άντρα πάνω στις γυναίκες. Ίσως γι΄ αυτό κι ο όρος ανθρωποκτονία, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ελλιπής.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις