Τζόγος Εξάρτηση: Και είπε ο γνήσιος παίκτης:«Ηαληθινή ηδονήτου παίχτη δεν είναι το κέρδος, είναι τα ιλιγγιώδη δευτερόλεπτα ανάμεσα στο κόκκινο και το μαύρο. Ηηδονή της έντρομης ελπίδας. Η ηδονή της έντασης δηλαδή.Και για την ηδονή αυτής της αγωνίας, για το ηδονικό βίωμα αυτής της δευτερόλεπτης ελπίδας, ο παίκτης φτάνει να σβήσει όλα τα άλλα πάθη της ζωής. Γιατί κανένα πάθος δεν μπορεί να του προσφέρει την ιλιγγιώδη ένταση του παιχνιδιού. Το ερωτικό πάθος για ένα άτομο, όσο περισσότερο ικανοποιείται, τόσο περισσότερο χαλαρώνεται. Το πάθος αυτοκαταστρέφεται με την ικανοποίησή του.

Και τότε αρχίζει ένα νέο ερωτικό ή σεξουαλικό πάθος, για ένα καινούριο πρόσωπο. Και φθάνει και αυτό στο ίδιο άδοξο τέλος. Και αρχίζει το χάος δίχως διέξοδο. Στο πάθος του παιχνιδιού, δεν υπάρχει ποτέ η ικανοποίηση – καταστροφή. Αντίθετα υπάρχει πάντα η «δίχως ικανοποίηση καταστροφή».Υπάρχει πάντα ο αγώνας για την ικανοποίηση, για την ικανοποίησηπου ολοένα ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια σου. Και μένει άφθαρτηη ηδονή του αγώνα. Η ηδονή του ταξιδιού για την Ιθάκη, όταν θα φτάσεις στην Ιθάκη το θέλγητρο της θα χαθεί.

Μα αν πάμε παρακάτω θα διαπιστώσουμε, ότι το αίτημα το πραγματικό δεν είναι να κερδίσω, μα ναελπίζω ότι θα κερδίσω. Και όταν τα χρήματα του κέρδους σωριάζονται μπροστά του, ο γνήσιος παίκτης δε φεύγει να αποκομίσει τα κέρδη του. Τα παίζει για άλλα κέρδη σπρωγμένος από μια διαστολή της ελπίδας. Και αυτή η διαστολή της ελπίδας είναι αυξητή στο άπειρο. . .»
Πηγή της φανταστικής ηδονής είναι η ελπίδα. Αυτό συμβαίνει διότι γλωσσικά Ελπίδα και Ηδονή ταυτίζονται. Η ελληνική ρίζαFελπ- ταυτίζεται (ή ισοδυναμεί) με την λατινική ρίζαVolup-. Από τηνFελπ- παράγεται το ποιητικό ρήμαέλπωπου σημαίνειποιώ τινά ελπίζειν(δηλαδή, κάνω κάποιον να ελπίζει, να έχει ελπίδες). Από τηνVolup- παράγεται ηVolup-tas: Η Ηδονή. Ελπίδα και Ηδονή λοιπόν,κατά θυμόν, καρδίαν και νουν,είναι ταυτόσημες.

Η Ελπίδα, η Αναμονή, η Προσδοκία της καλής έκβασης, γλυκαίνει και ανακουφίζει. Πολύ ωραία το θέτει ο παίκτης:Υπάρχει πάντα ο αγώνας για την ικανοποίηση, για την ικανοποίηση που ολοένα ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια σου. Και μένει άφθαρτη η ηδονή του αγώνα.Προσέξτε λίγο: η Ηδονή του αγώνα καθιστά την Ελπίδα… έντρομη!

Ο Παναγιώτης Μάρκου είναι μαθηματικός – αναλυτής