Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Πέμπτη 30 Απριλίου: Η Ορθόδοξη εκκλησία μας, σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, τιμά τη μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Απόστολου και αδελφού του Ιωάννου του Θεολόγου, του Οσίου Κλήμη του υμνογράφου, του Αγίου Δονάτου επισκόπου Ευροίας Ηπείρου, και την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Αργυρής.

Επίσης, τιμούμε τον Άγιο Μάξιμο, την Εύρεση των ιερών λειψάνων του Αγίου Βασιλέως επισκόπου Αμασείας, την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Θεοδώρου Νεομάρτυρα του Βυζαντίου, τον Άγιο Erconwald επίσκοπο Λονδίνου, τον Άγιο Ιγνάτιο Επίσκοπο Σταυρουπόλεως, τους Αγίους Ισίδωρο, Ηλία και Παύλο τους Μάρτυρες, τον Άγιο Αφροδίσιο τον Ιερομάρτυρα και τους συν αυτώ τριάντα Μάρτυρες, την Ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου Νικήτα Αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ, και τον Άγιο Σίμωνα τον Μητροπολίτη Μόσχας.  Σήμερα, λοιπόν, γιορτάζουν, η Αργυρή, ο Ασημάκης, η Ασημίνα, η Μαλαματή, η Μάλα, η Μαλαματένια (Ματίνα), ο Δονάτος, η Δονάτα (Ντονάτα, Ντονατέλα), ο Ιάκωβος, η Ιακωβίνα (Ζακελίνα). Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα!

Ο Απόστολος Ιάκωβος ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και πρεσβύτερος αδελφός του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, καταγόταν κι αυτός από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ασχολούνταν με την αλιεία μαζί με τον Ιωάννη, έχοντας και οι δύο μαζί τους και τον πατέρα τους, καθώς και πολλούς εργάτες. Είχαν δικό τους πλοίο και συνεργάτης τους ήταν και ο Απόστολος Πέτρος. Παρ’ όλα αυτά όταν άκουσαν το κήρυγμα του Ιησού «ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ» ( Μαρκ. 1, 20).

Ο Ιάκωβος μαζί με τον Ιωάννη επέδειξαν μεγάλο ζήλο ως Μαθητές του Κυρίου. Γι’ αυτό και εκλήθησαν υιοί βροντής και έγιναν μάρτυρες πολλών μεγάλων γεγονότων, που δεν τα εβίωσαν οι άλλοι Απόστολοι. Έγιναν αποκλειστικοί μάρτυρες της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Είδαν την θαυμαστή ανάσταση της θυγατέρας του αρχισυνάγωγου Ιάρειου και είχαν την ευλογία να προσκληθούν από τον Ιησού κοντά Του κατά τις ώρες της προσευχής και της αγωνίας Του στο κήπο της Γεσθημανή. Η οικειότητα αυτή οδήγησε προφανώς τον Ιάκωβο με τον αδελφό του Ιωάννη να ζητήσουν μέσω της μητέρας τους από τον Κύριο πρωτοκαθεδρία στην εγκόσμια βασιλεία Του, παρανοώντας την αποστολή του Μεσσία. Οι δύο Μαθητές εζητούσαν από τον Χριστό δόξα με ανθρώπινα κριτήρια, έχοντας κατά νου ότι η Βασιλεία Του είναι αισθητή. Ο Χριστός όμως, διορθώνοντας την εσφαλμένη δοξασία τους, υποδεικνύει την πραγματική και αιώνια δόξα, η οποία διέρχεται μέσα από το «ποτήριον», που είναι τα Πάθη και ο Σταυρός. Γι’ αυτό τους λέγει: «Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεὶν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι;».

Μετά την Πεντηκοστή ο Απόστολος Ιάκωβος εκήρυξε το Ευαγγέλιο στην ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης. Μεγάλο πλήθος ανθρώπων μεταστρεφόταν στη νέα πίστη και άλλαζε τρόπο ζωής χάρη στο έργο του Ιακώβου. Αυτό εθορύβησε ιδιαίτερα τους άρχοντες των Ιουδαίων, οι οποίοι, το έτος 44 μ.Χ. τον συνέλαβαν και τον αποκεφάλισαν, ως αμνό, με διαταγή του Ηρώδου του Αγρίππα.