Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 6 Μαΐου 2020: Η Ορθόδοξη εκκλησία μας, σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, τιμά τη μνήμη του Δίκαιου Ιώβ του Προφήτη, του Οσίου Σεραφείμ που ασκήτευσε στο όρος Δομπού Λεβαδείας, των Οσίων Μάμα, Παχώμιου και Ιλαρίωνα, του Αγίου Δημητρίωνα, των Αγίων Δάναξα Μέσιρουκαι Θερίνου. Επίσης, τιμούμε τον Άγιο Δονάτο, τον Άγιο Βάρβαρο, την Οσία Σοφία την εν Κλεισούρα ασκήσασα, την Ανάμνηση των εγκαινίων του ναού των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού στη Μονή του Ψαμαθία, τον Όσιο Ιώβ τον θαυματουργό, τον Άγιο Eadbert εκ Σκωτίας, την Οσία Βενεδίκτη τη Ρωμαία και τους Αγίους Ηλιόδωρο και Βενούστο και τους συν αυτοίς μαρτυρήσαντες.

Σήμερα, λοιπόν, γιορτάζουν ο Σεραφείμ, η Σεραφειμία (Σεραφίνα), που γιορτάζουν επίσης στις 2 Ιανουαρίου (Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ), στις 16 Αυγούστου (Εύρεση Τιμίων Λειψάνων Αγίων Σεραφείμ και Σαράντη), στις 8 Νοεμβρίου (Σύναξις των Αρχαγγέλων και Αγγέλων) και στις 4 Δεκεμβρίου (Ιερομάρτυρος Σεραφείμ επισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου), ο Ιώβ, η Ιωβία (Ιώβη), που επίσης γιορτάζουν ξανά στις 17 Δεκεμβρίου (Κυριακή των Προπατόρων). Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα!

Σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, ο Όσιος Σεραφείμ (το κοσμικό του όνομα ήταν Σωτήρης) γεννήθηκε στο χωριό Ζέλι της Βοιωτίας, από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με τα νάματα του Ευαγγελίου γι’ αυτό και από μικρός ο όσιος, είχε μια κλίση στη μελέτη των Αγίων Γραφών και την ασκητική ζωή. Σε νεαρή ηλικία και παρά την πρόσκαιρη άρνηση των γονέων του, μετέβη στο Μονύδριο του Προφήτη Ηλία, στο όρος Κάρκαρα, όπου έκτισε ναό στο όνομα του Σωτήρος Χριστού και ασκήτευε εκεί. Γρήγορα η φήμη του έγινε γνωστή και άρχισε να έχει συχνές επισκέψεις από τους γονείς του, φίλους του αλλά και ευσεβείς πιστούς, οι οποίοι κατέφευγαν στον όσιο για να τους συμβουλεύσει και να τους βοηθήσει. Για το λόγο αυτό εγκατέλειψε το αγαπημένο του σπήλαιο και πήγε στο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων.

Γρήγορα έφυγε και από αυτή τη Μονή και πήγε στο Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, στο Σαγμάτιο όρος, μεταξύ Βοιωτίας και Εύβοιας. Εκεί γρήγορα έλαμψε ως πνευματικός αστέρας πρώτου μεγέθους και ο ηγούμενος τον έκαρε μοναχό δίδοντάς του το όνομα Σεραφείμ. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Λίγο αργότερα και για να αποφύγει τη ματαιοδοξία λόγω της φήμης των αρετών του, ζήτησε την άδεια του ηγούμενου και εγκατέλειψε τη Μονή της μετανοίας του και έφθασε στα δυτικά του Ελικώνα, στην τοποθεσία Δομπού, όπου έκτισε ναό του Σωτήρος, μερικά κελιά και κάλεσε κοντά του μερικούς μοναχούς. Εκεί ασκήτευσε επί δέκα έτη, διδάσκοντας τους άλλους μοναχούς τα σωτήρια διδάγματα της μοναχικής ζωής. Εκοιμήθη οσιακά σε ηλικία 75 ετών, στις 6 Μαΐου του 1602 μ.Χ. ήμερα της Μεσοπεντηκοστής στις 6 το απόγευμα, αφού προείδε την κοίμηση του και κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων.