Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 16 Μαΐου 2020: Η Ορθόδοξη εκκλησία μας, σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, τιμά τον Όσιο Θεόδωρο τον Ηγιασμένο, τον Άγιο Αλέξανδρο τον Ιερομάρτυρα Αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων, τον Άγιο Νικόλαο τον Α’, τον Μυστικό Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης, τους Αγίους Αυδά, Αυδιησού τους Επισκόπους, τον Βενιαμίν τον διάκονο και άλλους τριάντα οκτώ μάρτυρες, τους Αγίους Ισαάκιο, Συμεών και Βαχθισόη, τους Αγίους Αββάδες εν τη μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντες, τον Άγιο Παπυλίνο και τον Άγιο Πέτρο τον εν Βλαχέρναις.

Επίσης, την Ανάμνηση των εγκαινίων της Αγίας Ευφημίας πλησίον του Νεωρίου, τον Όσιο Νεάδιο τον Θαυματουργό, τον Άγιο Βουκασίνο τον Οσιομάρτυρα, τον Άγιο Θεόδωρο τον Ιερομάρτυρα Επίσκοπο Βρσακ, τους Οσίους Κασσιανό και Λαυρέντιο, την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Εφραίμ εκ Ρωσίας, τον Άγιο Μακάριο τον Νοταρά Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου, τον Άγιο Περεγρίνο Επίσκοπο Τέρνι και τον Άγιο Περεγρίνο της Ωξέρρης τον Μάρτυρα. Επιπλέον, τιμούμε τον Άγιο Καραντόκιο τον Πρίγκιπα, τον Άγιο Δομνόλο, τον Όσιο Φιδωλό, τον Όσιο Βρενδανό τον Αναχωρητή, τον Άγιο Ονωράτο Επίσκοπο Αμιένης, τους Αγίους Φήλικα και Γεννάδιο τους Μάρτυρες και τον Άγιο Μακάριο των Αλταΐων. Παρά τον μεγάλο κατάλογο των αγίων που τιμούμε, σήμερα, δεν γιορτάζει κάποιο γνωστό όνομα. Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα σε όλο τον κόσμο!

Για τον Άγιο Θεόδωρο τον Ηγιασμένο, ο Ορθόδοξος Συναξαριστής αναφέρει ότι τα πλούτη των γονέων του δε στάθηκαν ικανά να εμποδίσουν τον Ιερό πόθο του να γίνει μαθητής του μεγάλου αθλητή της ερήμου Παχωμίου. Αν και νεαρός στην ηλικία, είχε αξιοθαύμαστη εγκράτεια και φρόνηση, ώστε ο Παχώμιος να τον έχει σε μεγάλη υπόληψη. Εκείνο, όμως, που διέκρινε κανείς ιδιαίτερα στο Θεόδωρο, ήταν οι πολλές του γνώσεις στα Ιερά γράμματα. Ήταν δεινός μελετητής της Αγίας Γραφής, καθώς και παλαιοτέρων συγγραμμάτων σοφών Πατέρων. Ο Παχώμιος, βλέποντας την ικανότητα του Θεοδώρου, ότι ήταν «δυνατός εν ταις γραφαίς»” (Πράξεις των Αποστόλων,ιη’ 24), δηλαδή, δυνατός στη γνώση και την ερμηνεία των Γραφών, όρισε να διδάσκει τους υπόλοιπους αδελφούς του μοναστηριού.

Στην αρχή μερικοί από αυτούς αντέδρασαν, διότι δεν ήθελαν να τους μορφώνει ένα παιδί, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν. Η ικανότητα, όμως, του Θεοδώρου, θεμελιωμένη σε ταπεινό φρόνημα, κατάφερε να πείσει όλη την αδελφότητα να τον ακούει πρόθυμα. Μάλιστα, μετά από χρόνια, ομόφωνα τον εξέλεξαν ηγούμενο της Μονής, και πάντα τους υπενθύμιζε το θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, «ταις έντολάς αυτού μελέτα δια παντός. Και ή επιθυμία της σοφίας σου δοθήσεταί σοι» (Σοφία Σειράχ, στ’ 37). Δηλαδή, τις εντολές του Κυρίου να μελετάς πάντοτε και η σοφία που επιθυμείς, θα σου δοθεί. Το Μάϊο του 367 πέθανε, και δίκαια του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος του ηγιασμένου.