Αυτό το τρόλεϊ ποιος θα το πληρώσει;

Αυτό το τρόλεϊ ποιος θα το πληρώσει;
Του Λουκά Βελιδάκη

Λες και δεν έγινε και κάτι φοβερό, αλλά σύνηθες, η είδηση πέρασε στα ψιλά. Έπαιξε για λίγο το απόγευμα του Σαββάτου και κατόπιν χάθηκε στη δίνη του "καταιγισμού εξελίξεων" στο θέμα της ατέρμονης διαπραγμάτευσης.

Έξω
από το Πολυτεχνείο, επί της Πατησίων, κάηκε ένα τρόλεϊ. Όχι από ατύχημα, αλλά επειδή κάποιοι έτσι θέλησαν, επιβάλλοντας τον "επαναστατικό τους νόμο".

Στη συνέχεια, δύο-τρεις δεκάδες κουκουλοφόροι, έκαναν το σόου τους πετώντας αντικείμενα στις δυνάμεις των ΜΑΤ και κατόπιν η ζωή συνεχίστηκε με το ράθυμο ρυθμό της αυτό το ζεστό απογευματάκι...

Κι όμως
: Κινδύνευσαν οι επιβάτες του τρόλεϊ και ο οδηγός του. Οι κουκουλοφόροι σταμάτησαν το όχημα στη μέση του δρόμου και υποχρέωσαν τους πάντες να εξέλθουν για να το πυρπολήσουν. Κι αν κάποιος πείσμωνε και δεν έβγαινε, διότι δεν ήθελε να σκύψει το κεφάλι στις απειλές της κουκούλας; Τι θα γινόταν; Θα τον έκαιγαν ζωντανό, συνθέτοντας σκηνικό εγχώριου τζιχαντισμού στο κέντρο της Αθήνας;

Κι όμως:
Μολονότι οι ένοχοι βρίσκονταν στα 10-20 μέτρα από την Αστυνομία, φορώντας κουκούλες, οι (ελάχιστες) διμοιρίες έδρασαν αμυντικά, παθητικά, σχεδόν αδιάφορα, με τη λογική "άντε να τελειώνουμε, να φύγουμε από εδώ". Δεν έγινε καμία προσαγωγή, καμία σύλληψη.

Οι κουκουλοφόροι
(με τη νεανική σωματοδομή τους) έβγαιναν από την πύλη της Τοσίτσα, κατέβαιναν προς την Πατησίων και εκτόξευαν αντικείμενα. Τα ΜΑΤ επιχείρησαν έφοδο -με καναδυό κρότου λάμψης- μία φορά. Παράλληλα, στη συμβολή της Τοσίτσα με την Μπουμπουλίνας υπήρχε και άλλη διμοιρία. Δηλαδή ήταν επιχειρησιακά εύκολο να κυκλωθούν οι δράστες και να συλληφθούν. Η πάνω διμοιρία είχε εντολή να απολαμβάνει τον ήλιο...

Κι όμως:
Οι κουκουλοφόροι είχαν ταμπουρωθεί (αξιοποιώντας το... άσυλο) στον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου (το Ίδρυμα βρίσκεται υπό κατάληψη εδώ και 45 ημέρες) και από εκεί εφορμούσαν.

Δεν επέτρεπαν
για ώρα, μάλιστα, τη μετακίνηση του καμένου τρόλεϊ, ρίχνοντας πέτρες και κροτίδες μέσα από το κάγκελα, ενώ όταν προσεγγίστηκαν από πολίτες, που τους ζητούσαν να αποχωρήσουν, αντέδρασαν με ύβρεις και απειλές- και τις διμοιρίες να λιάζονται λίγα μέτρα πιο κάτω...

Κι όμως:
Απέναντι από το Πολυτεχνείο, ενώ εξελίσσονταν οι παραδοσιακές συγκρούσεις, είχαν μαζευτεί δεκάδες πολίτες -κανονικοί πολίτες, όχι "αγανακτισμένοι", όπως λέγαμε παλιά. Η πλειονότητα έπνεε τα μένεα εναντίον των κουκουλοφόρων και διαμαρτυρόταν για το κόστος της επισκευής (αν επισκευάζεται) του τρόλεϊ.

"Γιατί να πληρώσουμε εμείς;"
ήταν το οργισμένο ερώτημα στον αέρα, που συμπληρωνόταν με τις ενοχλημένες ματιές προς το πεδίο της έντασης: Προς τους κουκουλοφόρους που "έκαναν το παιχνίδι τους" και την Αστυνομία που -κατά πάσα βεβαιότητα- δεν είχε εντολή να επέμβει.

Κι όμως:
Για κάποιους το να πυρπολείται στη μέση του δρόμου και χωρίς κανένα λόγο ένα τρόλεϊ δεν είναι μέρος της "κανονικής" ζωής, δεν αποτελεί επιβεβλημένο αυτονόητο στη σημερινή συνθήκη. Για κάποιους θεωρείται λογικό να πληρώνουν οι δράστες των παρανομιών και όχι η Αστυνομία να ρεμβάζει στη γωνία, με τα ΜΑΤ ασκεπή και χαλαρά, επειδή... κατάφεραν να ολοκληρώσουν τη "δύσκολη" αποστολή της μετακίνησης του καμένου οχήματος λίγα μέτρα πιο κάτω.  

Πέραν των σουρεαλιστικών εικόνων με τους κινέζους τουρίστες, που έφευγαν από το Μουσείο, να σταματούν για να δουν το σόου και της ζωής στα Εξάρχεια που κυλούσε με τους ρυθμούς της συνήθειας, αυτό το απόγευμα του Σαββάτου προκάλεσε οργίλες ερωτήσεις:

Γιατί να πληρώσω εγώ για το τρόλεϊ; Γιατί η ΕΛ.ΑΣ, ενώ έχει σε απόσταση αναπνοής τους δράστες μίας δυνάμει δολοφονικής επίθεσης, αρνείται να επέμβει δυναμικά; Γιατί και ποιος επιμένει σε αυτή την αντιδημοκρατική και παράλογη τακτική;