Η σκοτεινή ιστορία του Ματθαίου Μονσελά - Ο παρκαδόρος που έγινε κατά παραγγελία δολοφόνος
Ένα από τα πιο αινιγματικά και ανατριχιαστικά εγκλήματα στα ελληνικά χρονικά έμελλε να εκτυλιχθεί τον Ιανουάριο του 1994. Μια υπόθεση που δεν έμοιαζε με καμία άλλη, ένα δράμα χωρίς οικονομικό κίνητρο, χωρίς κέρδος, χωρίς λογική. Μια δολοφονία «κατά παραγγελία», όπου το θύμα ήταν ταυτόχρονα και ο άνθρωπος που επέμενε να πραγματοποιηθεί το ίδιο της το τέλος.
Στην καρδιά αυτής της ιστορίας βρίσκονται δύο άνθρωποι που συναντήθηκαν τυχαία, μα κατέληξαν να γίνουν πρωταγωνιστές ενός ψυχολογικού λαβύρινθου: η οδοντίατρος Γιόλα (Γεωργία) Βαγενά και ο παρκαδόρος Ματθαίος Μονσελάς.
Η σχέση τους ξεκίνησε πολύ απλά. Ο Μονσελάς εργαζόταν σε πάρκινγκ στο κέντρο της Αθήνας, όπου η Βαγενά άφηνε το αυτοκίνητό της, καθώς κοντά διατηρούσε το ιατρείο της. Η καθημερινή επαφή τους έφερε κοντά και σύντομα η οδοντίατρος άρχισε να του ανοίγεται.
Το διαζύγιο που δεν ξεπέρασε ποτέ
Η προσωπική ζωή της Γιόλας Βαγενά σημαδεύτηκε από έναν μακροχρόνιο γάμο με γνωστό γιατρό, ο οποίος κατέρρευσε όταν η ίδια ανακάλυψε την παράλληλη σχέση του συζύγου της. Ο χωρισμός αυτός αποδείχθηκε δυσβάσταχτος για την οδοντίατρο, η οποία στην προσπάθειά της να διαχειριστεί το σοκ και την απώλεια, αναζήτησε τη βοήθεια ειδικού ψυχιάτρου. Παρά τις συνεδρίες και την αμέριστη στήριξη από το στενό της περιβάλλον, η ψυχολογική της κατάσταση παρέμενε κλονισμένη, με την ίδια να βυθίζεται σε αυτοκαταστροφικές σκέψεις.
Η Βαγενά βρισκόταν σε τέτοιο αδιέξοδο που άρχισε να αναζητά βοήθεια για να δώσει τέλος στη ζωή της, καθώς δεν έβρισκε τη δύναμη να το πράξει μόνη της. Οι μαρτυρίες της εποχής είναι συγκλονιστικές: η αδερφή της αποκάλυψε πως της είχε ζητήσει μέχρι και να την πετάξει από την ταράτσα. Την ίδια στιγμή, το ρεπορτάζ σημειώνει πως η απόγνωσή της την οδήγησε στο σημείο να ζητήσει ακόμη και από έναν ηλεκτρολόγο, που επισκέφθηκε το σπίτι της για εργασίες, να «προκαλέσει» εσκεμμένα βραχυκύκλωμα, ώστε να χάσει τη ζωή της από ηλεκτροπληξία.
«Μου ζητούσε να τη σκοτώσω»
Η Βαγενά, αναζητώντας απεγνωσμένα διέξοδο, στράφηκε στον καλό πλέον φίλο της, Ματθαίο Μονσελά, ζητώντας του να γίνει ο άνθρωπος που θα τη «λυτρώσει» από το μαρτύριό της. Εκείνος στάθηκε στο πλευρό της, ακούγοντας τις ανησυχίες της με την ελπίδα πως η επικοινωνία θα λειτουργούσε θεραπευτικά. Η κατάσταση, ωστόσο, ήταν οριακή. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν η οδοντίατρος του αποκάλυψε ότι είχε στην κατοχή της ένα όπλο, εκείνος έσπευσε να της το αφαιρέσει για να αποτρέψει το μοιραίο.
Η κατάθεση του Μονσελά περιγράφει το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόταν η γυναίκα: «Στις επισκέψεις μου στο ιατρείο, η Γιόλα μου έκανε προτάσεις να τη σκοτώσω προκειμένου να λυτρωθεί και επειδή δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άντρα της».
Η εμμονή της να τερματίσει τη ζωή της την οδηγούσε σε σκοτεινές διαδρομές. «Από τότε που μου έδειξε το όπλο, με έπαιρνε με το αυτοκίνητό της και με πήγαινε σε ερημικές τοποθεσίες της Κορίνθου, της Χαλκίδας, της Λαμίας και της Αττικής. Όταν φτάναμε στα ερημικά σημεία, μου ζητούσε να τη σκοτώσω λέγοντάς μου ότι δεν μας έβλεπε κανένας επειδή ήταν ερημιά και νυχτερινές ώρες. Είχαμε πάει στις εν λόγω τοποθεσίες περίπου δέκα φορές», ανέφερε ο ίδιος.
«Μου γύρισε την πλάτη και πυροβόλησα»
Στις 11 Ιανουαρίου 1994, οι δύο φίλοι ξεκίνησαν για τη μοιραία διαδρομή. Όπως ισχυρίστηκε αργότερα στις Αρχές ο Μονσελάς, προσπάθησε επανειλημμένα να αποφύγει τη συνάντηση, όμως η επιμονή της Βαγενά ήταν τέτοια που δεν του άφησε κανένα περιθώριο υπαναχώρησης. Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής, η οδοντίατρος τον πίεζε ασταμάτητα να πραγματοποιήσει την επιθυμία της και να την σκοτώσει.
Η κατάληξη γράφτηκε σε μια ερημική τοποθεσία στο Μαρκόπουλο. Οι δυο τους κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και όταν η Βαγενά απομακρύνθηκε λίγα μέτρα στρέφοντάς του την πλάτη, ο Μονσελάς, έχοντας το όπλο μαζί του, πάτησε τη σκανδάλη.
Στην απολογία του, περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές με ανατριχιαστικό τρόπο: «Σταμάτησε, γύρισε προς τα εμένα και μου είπε, άντε καλά είναι εδώ, εντάξει. Μετά από τα λόγια αυτά η Γιόλα, μου γύρισε την πλάτη. Εγώ με το πιστόλι που εκείνη τη στιγμή γέμισα, ή μάλλον όπλισα, πυροβόλησα από απόσταση δύο περίπου μέτρων τρεις φορές κατ’ αυτής. Αυτή τότε έπεσε κάτω και καθώς έπεφτε άκουσα ένα βογκητό της».
Η περιπλάνηση και η ομολογία
Μετά την πράξη του, ο Μονσελάς επιχείρησε να εξαφανίσει τα ίχνη του. Οδήγησε μέχρι την περιοχή του Κουβαρά, όπου εγκατέλειψε το όχημα και συνέχισε τη διαδρομή του πεζός. Λίγο αργότερα, έκανε οτοστόπ μέχρι τη Γλυφάδα και από εκεί επιβιβάστηκε σε ταξί για να μεταβεί κανονικά στην εργασία του, καθώς ξεκινούσε η βάρδιά του.
Ωστόσο, ο εντοπισμός της σορού της Βαγενά κινητοποίησε άμεσα τις Αρχές. Οι έρευνες οδήγησαν πολύ γρήγορα στον Μονσελά, ο οποίος αρχικά επιχείρησε να προβάλει άλλοθι, ισχυριζόμενος πως το προηγούμενο βράδυ βρισκόταν στην Πάτρα. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης έπεσε σε αλλεπάλληλες αντιφάσεις, με αποτέλεσμα να λυγίσει και να ομολογήσει τελικά την πράξη του στους αστυνομικούς.
«Το έκανα από οίκτο»
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την πράξη του, ο Μονσελάς επέμεινε μέχρι τέλους πως τα κίνητρά του ήταν αλτρουιστικά. «Ό,τι έκανα το έκανα από οίκτο προς τη Γιόλα», επαναλάμβανε στους αστυνομικούς, προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως δεν είχε σκοπό να τη σκοτώσει, αλλά να την τραυματίσει ελαφρά.
Όπως υποστήριξε χαρακτηριστικά: «Πίστευα ότι δεν θα πέθαινε και ότι μετά από αυτό θα μετάνιωνε και δεν θα με ξαναενοχλούσε, ο δε σύζυγός της, στον οποίο είχε πει ότι θα αυτοκτονούσε, θα την έπαιρνε στα σοβαρά και θα ξανασμίγανε».
Η Γιόλα Βαγενά, όμως, είχε αφήσει την τελευταία της πνοή στο Μαρκόπουλο.
Η δίκη και το «κατηγορώ» στον σύζυγο
Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης αποτέλεσε πρόκληση για τη δικαιοσύνη της εποχής, καθώς τη «δολοφονία κατά παραγγελία» χωρίς οικονομικό όφελος ήταν πρωτοφανής περίπτωση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η Εισαγγελέας της έδρας εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ κατά του πρώην συζύγου του θύματος. Τον χαρακτήρισε ηθικά υπεύθυνο για την κατάρρευση της οδοντιάτρου, στηλιτεύοντας την παγερή αδιαφορία που επέδειξε μπροστά στις ολοφάνερες αυτοκτονικές της τάσεις που εκδήλωνε η πρώην σύζυγός του.
Η ετυμηγορία για τον Μονσελά ήταν κάθειρξη 12 ετών και 9 μηνών. Το δικαστήριο αναγνώρισε το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, ενώ βαρύνουσα σημασία είχε το γεγονός πως το έγκλημα δεν διαπράχθηκε για χρήματα.
Μετά την ανακοίνωση της ποινής, ο δράστης δήλωσε: «Πιστεύω ότι ο Θεός και η Γιόλα με έχουν δικαιώσει», αποδεχόμενος το ύψος της καταδίκης του. Στο Εφετείο η ποινή του μειώθηκε ελαφρώς, στους 12 μήνες και 6 μήνες, μια απόφαση που προκάλεσε αντιδράσεις σε μερίδα του Τύπου και της κοινής γνώμης, που την θεώρησε υπερβολικά επιεική.
Το τέλος στο περιθώριο
Ο Ματθαίος Μονσελάς πήρε τον δρόμο για τις φυλακές Κορυδαλλού. Αποφυλακίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1998, αλλά τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν δύσκολα για τον Μονσελά. Το στίγμα του κατάδικου δεν του επέτρεψε να βρει εργασία και να επανενταχθεί.
Το 2011, ο άνθρωπος που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο με τη «δολοφονία από οίκτο», βρέθηκε να ζει σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, ρακένδυτος και βρίσκοντας τροφή στα σκουπίδια και τα συσσίτια των ενοριών της Αθήνας, ανάμεσα σε αστέγους, στις σπηλιές του λόφου του Φιλοπάππου.
