Ηλεκτρικά πατίνια: Γιατί η απαγόρευση αποτυγχάνει εκεί που η παιδεία μπορεί να σώσει ζωές

Η πρόσφατη τοποθέτηση/γνώμη του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για τα ηλεκτρικά πατίνια ήταν «γροθιά στο στομάχι». Η παραδοχή ότι θα ήθελε να τα δει να απαγορεύονται, συνοδευόμενη από τη θλιβερή είδηση του θανάτου ενός 13χρονου στην Ηλεία, φανερώνει ένα κράτος που αισθάνεται ανήμπορο μπροστά στην άσφαλτο που «καταπίνει» παιδιά. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: Η απαγόρευση δεν βοήθησε ποτέ κανέναν μακροπρόθεσμα. Το στοίχημα δεν είναι να κλειδώσουμε τα πατίνια στην αποθήκη, αλλά να ξεκλειδώσουμε τη γνώση στο μυαλό των οδηγών.

Γιατί γίνονται τα δυστυχήματα;

Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Το 2025 καταγράφηκαν 109 τροχαία με e-scooters, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2026 περισσότερα από 150 παιδιά κατέληξαν στα επείγοντα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Η απάντηση κρύβεται σε ένα εκρηκτικό μείγμα: Κακές υποδομές και μηδενική εκπαίδευση. Τα δυστυχήματα δεν είναι «κακιά στιγμή». Είναι το αποτέλεσμα ενός χρήστη που δεν φοράει κράνος, ενός οδηγού αυτοκινήτου που δεν αναγνωρίζει το πατίνι ως όχημα και ενός οδικού δικτύου που σχεδιάστηκε πριν δεκαετίες, αγνοώντας τη μικροκινητικότητα. Όταν ένα παιδί ανεβαίνει σε ένα πατίνι που πιάνει τα 25 χλμ./ώρα χωρίς να γνωρίζει τις προτεραιότητες στους δρόμους, το ατύχημα είναι απλώς θέμα χρόνου.

Η παιδεία ως το μόνο πραγματικό «κράνος»

Η μικροκινητικότητα είναι το μέλλον των πόλεων και θα μπορούσε να είναι η χρυσή ευκαιρία της Ελλάδας να ξεκινήσει την κυκλοφοριακή αγωγή από το δημοτικό. Αντί να αντιμετωπίζουμε το e-scooter ως «παιχνίδι», οφείλουμε να το δούμε ως το πρώτο όχημα ενός νέου ανθρώπου.
Η ενημέρωση και η εκπαίδευση, όπως το πρόγραμμα «Μικρά Οχήματα – Μεγάλη Ευθύνη» του Ι.Ο.ΑΣ. «Πάνος Μυλωνάς», δείχνουν τον δρόμο. Η γνώση του ΚΟΚ, η κατανόηση των κινδύνων και η βιωματική εκπαίδευση είναι τα μόνα εργαλεία που δημιουργούν υπεύθυνους πολίτες. Η απαγόρευση απλώς μεταθέτει το πρόβλημα στο «παράνομο» ή στο επόμενο μέσο μεταφοράς.

Το μερίδιο της ευθύνης στο σπίτι

Δεν μπορούμε όμως να μιλάμε για ασφάλεια χωρίς να κοιτάξουμε μέσα στο σπίτι. Οι γονείς έχουν το δικό τους, κρίσιμο μερίδιο ευθύνης. Είναι οι ίδιοι που αγοράζουν ένα ισχυρό ηλεκτρικό πατίνι σε έναν 12χρονο, οι ίδιοι που συχνά παραβλέπουν τη χρήση κράνους ή επιτρέπουν τη μετακίνηση σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας.

Η ασφάλεια ξεκινά από το παράδειγμα που δίνουμε εμείς. Όταν ένας γονέας θεωρεί το πατίνι «ακίνδυνο παιχνίδι», δίνει στο παιδί του ένα εισιτήριο για τον κίνδυνο. Η ενημέρωση πρέπει να αγγίξει πρώτα τους κηδεμόνες: Το e-scooter είναι όχημα, όχι δώρο γενεθλίων ή επιβράβευση βαθμών χωρίς κανόνες.

Μια νέα κουλτούρα στους δρόμους

Το ζητούμενο δεν είναι να γεμίσουμε τους δρόμους με αστυνομικούς και πρόστιμα, αλλά να γεμίσουμε τα σχολεία με γνώση. Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία, μέσα από τη μόδα των πατινιών, να χτίσει μια νέα γενιά οδηγών με σεβασμό και παιδεία.
Η νομοθετική ρύθμιση που έρχεται πρέπει να συνοδεύεται από υποδομές —ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας— αλλά κυρίως από μια εθνική καμπάνια ενημέρωσης. Αν θέλουμε να μη θρηνήσουμε άλλα παιδιά, ας σταματήσουμε να φωνάζουμε «απαγορεύεται» και ας αρχίσουμε να εξηγούμε το «γιατί».
Γιατί στην άσφαλτο, η ημιμάθεια είναι πιο επικίνδυνη από την ταχύτητα.