Jessie Buckley: Η απομόνωση κατά την διάρκεια των γυρισμάτων «Είχα ανάγκη να βρίσκομαι σε μια καλύβα»

Η ταινία «Άμνετ» στην οποία πρωταγωνιστεί έχει συζητηθεί πολύ και όχι άδικα και η Jessie Buckley ενσαρκώνει έναν από τους πιο δυνατούς ρόλους της καριέρας της. Στην συνέντευξη που έδωσε στο Elle μίλησε μεταξύ άλλων και για τον συμπρωταγωνιστή της Paul Mescal.

«Μερικές φορές απλώς έχεις εξαιρετική χημεία με κάποιον στο πλατό, κάτι που μας επέτρεψε να φτάσουμε εκεί που χρειαζόταν. Ως φίλοι, ξέραμε ότι μπορούσαμε να αντέξουμε όλα αυτά και το κάναμε. Και σε σχέση με κάθε άλλο συμπρωταγωνιστή, αυτή η συνεργασία ήταν η πιο ολοκληρωμένη εμπειρία» εξηγεί.

Μιλώντας για την απομόνωση που είχε ανάγκη κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας για την οποία κέρδισε βραβείο Bafta και Χρυσή Σφαίρα ανέφερε: «Τα δάση όπου γινόντουσαν τα γυρίσματα ήταν απίστευτα. Θυμάμαι ότι με έστειλαν σε ένα πολύ παράξενο ξενοδοχείο πάνω σε έναν κυκλικό κόμβο, από εκείνα που έχουν… δέκα εστιατόρια. Σκεφτόμουν «όχι, όχι. Δεν μπορώ να μείνω εδώ». Είχα ανάγκη να βρίσκομαι σε μια καλύβα στην άκρη ενός δάσους. Και καθώς ο οδηγός με πήγαινε εκεί, με ρώτησε: «Θα είσαι καλά εδώ;». Κι εγώ με αυτοπεποίθηση του απάντησα: «Ναι, θα είμαι πολύ καλά».

Όσο για την συνεργασία της με γυναίκες σκηνοθέτριες; «Δεν ήταν ποτέ μια συνειδητή προτεραιότητα. Απλώς το υλικό ήταν πιο ενδιαφέρον. Έχω αλλάξει βαθιά, μέσα από τη μοναδική γλώσσα που φέρνουν οι γυναίκες στη σκηνοθεσία. Όταν διαβάζω τα σενάρια που μου στέλνουν, αναγνωρίζω κάποιον που ελπίζω να έχω συναντήσει κάποια στιγμή στη ζωή μου. Οι ερωτήσεις, οι προκλήσεις, οι χαρακτήρες, η κατανόηση του τι σημαίνει να είσαι μια απόλυτα ζωτική δύναμη, το πολυσχιδές φάσμα των χρωμάτων μιας γυναίκας είναι κάτι που διαποτίζει όλες τους τις ταινίες. Όλα αυτά υπάρχουν στο Nomadland της Chloé Zhao, στο ντοκιμαντέρ Stories We Tell της Sarah Polley. Αυτές οι ταινίες είναι πλήρεις. Τα έχουν όλα. Και νομίζω ότι ο λόγος που συνεχίζω να δουλεύω με γυναίκες σκηνοθέτριες είναι επειδή διεκδικούν ολόκληρη την ιστορία».